เป็นอีกเรื่องในแนวเหนือจริงของศรีสุรางค์ อันนี้ไม่รู้เพราะว่าอ่านเพลิงสีน้ำเงินกับดาราแดงมาก่อนหรือเปล่า พออ่านเรื่องนี้เลยรู้สึกเรียบๆ ไปหน่อย อ่านจบทั้งเรื่องแล้วค่อยรู้สึกว่า ไคลแม็กซ์อยู่ตรงตอนต้นของเรื่องแล้ว เพราะนอกนั้นจะเป็นเรื่องการปรับตัวของนางเอกที่ต้องหลุดไปอยู่ในอีกโลกที่ไม่คุ้นเคย (แต่เป็นโลกที่เธอจากมาเมื่ออดีตเป็นพันปี) กับการขมวดและคลี่คลายปมที่ทำให้คนอ่านสงสัยช่วงต้นๆ เรื่อง ตอนท้ายๆ มีฉากไล่กวดผู้ร้ายเล็กน้อยซึ่งพระเอกกับนางเอกไม่ได้ไปเอี่ยว ส่วนฉากที่ทั้งคู่ต้องปะทะกับตัวร้ายตรงๆ ก็หนักไปทางใช้พลังจิตข่มกัน ซึ่งถ้าวาดเป็นการ์ตูนคาดว่าอาจจะตื่นเต้นกว่านี้ ตรงนี้เลยต้องใช้จินตนาการเอา
สำหรับพระเอกของเรื่องนี้ได้คะแนนความใจเย็น ใจดี เสียสละ แตกฉาน เป็นผู้ให้ ฯลฯ เอาเป็นว่าถ้าไม่ใช่เพราะรักนางเอกมากนี่ก็เหมาะจะไปเป็นหัวหน้านักบวชละค่ะ ส่วนนางเอกก็น่ารักดีตรงที่ชอบเข้าหาพระเอกก่อน แต่เพราะสไตล์การบรรยายของศรีสุรางค์ ทำให้ไม่ได้รู้สึกว่าเธอหื่นหรือช่างยั่วยวน แต่ให้อารมณ์เหมือนเด็กติดพี่ที่อยากอยู่ข้างๆ ตลอดเวลามากกว่า (แต่บังเอิญกรณีนี้คือท่านพี่ซึ่งเป็นคนรัก) ก็เป็นเรื่องที่อ่านได้เรื่อยๆ และสอดแทรกแนวคิดด้านกรรมและการให้อภัยเหมือนเรื่องอื่นๆ ของศรีสุรางค์ ถ้าใครติดใจฝีมือคนเขียนอยู่แล้วก็ไม่ผิดหวัง