Francis Ford Coppola's The Godfather (1972) marked a transition in American filmmaking, and its success - as a work of art, as a creative property exploited by its studio, Paramount Pictures, as a model for aspiring filmmakers - changed Hollywood forever. Jon Lewis's study of the film looks at the significance of The Godfather in Hollywood's dramatic box-office turnaround in the 1970s and offers a critical and historical discussion of The Godfather's place within the crime and gangster film genre. Lewis focuses on the film as a commercial as well as an artistic landmark of American auteur cinema, as a singularly important film in Hollywood studio history and as a brilliant reworked modern genre picture that at once adopts and adapts the gangster film.
Jon Lewis is the Distinguished Professor of Film Studies and University Honors College Eminent Professor at Oregon State University and the author of Hard-Boiled Hollywood, and several other books on film.
Librarian Note: There is more than one author in the Goodreads database with this name.
سکانس یکم: پدرخوانده پایانی باشکوه بر سینمای کلاسیک(با تعریف دقیقِ آن) هالیوود و آغاز کننده ی اسلوبی جدید در رابطه با ایده ی کارگردان-مولف و ارتباط هنر-گیشه است. شاید عشق به سینما ریشه هایش در عشق به ادبیات است که اینچنین کارهای اقتباسی بوسیله ی آنهایی که ادبیات را خوب درک و تحلیل می کنند ساخته می شود و در اینجا سرآمد ماجرا فرانسیس فورد کاپولا است سکانس دوم: جدای همه ی تعریف ها و گاهی تقدیس ها، پدرخوانده بی اندازه قصه گوست و نمونه ای برای من نیست که بشود انسان های شرور را اینگونه دوستشان داشت. دُن ویتو کورلئونه، مایکلِ عصیان گر، سانی متمرد، تام هیگانِ لعنتی ی خونسرد ... و بعدتر منفی ترین های مخوفِ لعنتی: امیلیو بارزینی، تاتالیاها، سولاتزو. پدرخوانده چارچوبش بی اندازه قاعده مند است و انگار درباره اش که بخواهی چیزی بگویی می رسی به اینکه مدام خودت هم داری ازش تعریف می کنی سکانس سوم: فیلم برداری - موسیقی - طراحی های صحنه-دکوپاژهای بی همتا-بازی های عجیب و غریب- چهره پردازی ها... همه یکتاست سکانس چهارم: کتاب از سه زاویه آشنایی عمیق تری به بیننده اش می دهد. پرداختن به سه جستار درباره ی ماهیت فیلم و ساختمان آن و چگونگی ساختن آن نکته های بدیعی را برای بازبینی اش به بیننده می دهد. خواندنش بی گمان به درد کسی می خورد که نه تنها علاقمند به پدرخوانده که علاقمند به سینما و کمی بیش از دیگران علاقمند باشد. علاقه اش تا اندازه ای تکنیکی و علمی هم باشد که دیگر بهتر. از این دیدگاه بسیار خواندن کتابی اینچنین لذت بخش است. برای من که هست *** پشت صحنه: بازگردانِ پارسی را امین مِدی خوب انجام داده است اما به گمانم کار اگر اندکی ویرایش می شد تا از گرته برداری های معمول در ترجمه دور باشد بسیار بهتر می شد. و دیگر اینکه گفتگوهایی که در کتاب آمده است با شیوه ی محاوره ای نوشته می شد. چاپ کتاب روی برگه های گلاسه است که هرچند کتاب را سنگین می کند برای 128 صفحه و کمی دشوار برای خواندن اما . متوجه ات می کند که این کتاب کتابِ ارجمندی هم هست و کیفیت مناسب چاپ می طلبد نوشته ی سعید عقیقی عزیز هم در پایان کتالب می تواند سرفصلی باشد برای بیشتر خواندن و البته دقیق تر و درست دیدن.
این جلد جزو مجموعه آکادمی فیلم بریتانیاست و به چیزی کمک میکند که من اسمش را میگذارم "هنر درک فیلم برای سینمانخواندهها". یک وادیِ جدید برای ارتباط با سینما و دنیای یک فیلم و کارگردان.
Very informative book about a movie I always stop down to watch when I come across it. Nice breakdown of key scenes that will enhance my viewing from this point on. All too brief history of how game changing Coppola and the movie truly were in Hollywood. This BFI series is new to me but will look to read more of the books in it.
Some clever analysis no doubt but a tad overpriced for what you get. The most important layers are laid out and discussed to view the film's overall themes and plots. A great little accompaniment when watching the film for the umpteenth time.
A nice presentation of the history behind the production of one of the greatest movies of all time. It lacks in the criticism department (aside from the breakdown of the family/family business vs. American capitalism argument.) The most interesting part of the book deals with the secret financing of The Godfather, and many other Hollywood movies, that was supposedly done with mob money.