Eet wat bij je past

by Christine Tobback

Er is nog maar weinig bekend over de invloed van voeding op pijn en vermoeidheid. Diëtiste Christine Tobback bestudeert al jaren het verband tussen chronische aandoeningen en onze moderne kook- en voedingsgewoonten. Ze ontdekte dat veel mensen last hebben van voedselintoleranties en dat chronische aandoeningen kunnen ontstaan en verergeren door voeding: maagzuur, hoofdpijn, migraine, reumatische pijnen, chronische vermoeidheid, gewichtsschommelingen, slaapstoornissen, ADHD,...

Veel van deze klachten hebben te maken met overgevoeligheidsreacties op voedingscomponenten, zonder dat dit objectief kan worden aangetoond. Vaak reageren mensen ook overgevoelig op voeding die voor gezond en weldoend doorgaat! Sommigen krijgen te horen dat het 'tussen de oren zit', en dat ze met hun klachten moeten leren leven. Maar de auteur ondervond dat de meesten zich beter voelen als ze hun eigen overgevoeligheden leren kennen en hun voeding aanpassen. Aanpassing van de vroegere eetgewoonten kan de ongemakken wegnemen en zorgt tegelijkertijd voor een gewichtsafname! Een boeiend boek over de invloed van eten op je dagelijkse goedvoelen en gezondheid.

303 pages, Paperback

Published July 1, 2009

Reviews

[Lindsay · Rating 1 out of 5]

Het boek begint interessant, met de soorten intoleranties die er bestaan, soorten voeding die de reacties uitlokken... maar dieper in het boek wordt het een teleurstelling. Er zijn vragenlijsten maar geen besluiten of resultaten.. Dus sja, dan antwoord je op al die vragen, wat wijst op intoleranties maar om te weten wélke intoleranties, moet je een deskundige zien. Die deskundige is zijzelf natuurlijk, wat me het gevoel geeft dat het hele boek eigenlijk geschreven is als marketing voor haar bedrijf.

Al heb ik meer bijgeleerd over soorten intoleranties en de ziektes die ermee gepaard gaan, weet ik nu eigenlijk nog steeds niets over mijn eigen gezondheid. De titel zegt "Eet wat bij je past", maar na het lezen van dit boek weet je eigenlijk niet wat bij je past.

Het advies dat wordt gegeven in het boek is een eliminatie dieet. Een eetdagboek, dan kijken wat de triggers zijn, deze weg laten (maar niet zonder deskundig advies, p253 "Elimineer geen voedingsmiddelen op eigen houtje") en zien of dat helpt. Helpt het niet, dan zit daar het probleem niet, en zoek je dus verder. Maar bij voorkeur dus met een professional.

Tenslotte eindigt het boek met recepten. Maar naar gelang je intoleranties, heb je daar ook niet veel aan. Zo zijn er recepten met broodjes, pizza en pasta... allemaal dingen die je niet kan eten als je een gluten intolerantie hebt. Ook veel zuivel, niet geschikt voor mensen met lactose intolerantie. Citroen sap (migraine), ui en paprika (crohn, ibs), soja... bijna ieder recept bevat een intolerantie, dus ze zijn niet bruikbaar voor mensen met meerdere intoleranties, tegenstrijdig want in de vele getuigenissen in het boek gaat het vaak om mensen met meerdere intoleranties.

Wil je allergie vrij koken, dan is het beter een allergievriendelijk receptenboek te kopen die rekening houdt met alle intoleranties, zeker niet deze recepten. Ook online kan je veel sneller informatie vinden die bovendien gratis is, bijvoorbeeld FODmap voor IBS, voedingsadvies via UZ voor crohns, etc.

[Wouter · Rating 2 out of 5]

In een poging om met mijn darm problemen verder te geraken ging ik te rade bij Christine. Haar boek begint vanaf het eerste hoofdstuk al onmiddellijk met ingewikkelde termen naar je hoofd te slingeren waarop dan een universele conclusie gemaakt kan worden: volg een eliminatiedieet en bepaal dan gaandeweg voor welk voedsel je lichaam reageert. 100 pagina's later wordt dezelfde conclusie gemaakt, of je nu rugklachten, ADHD, buikpijn of jicht hebt. Het enige probleem is dat het dieet zelf niet in het boek voorkomt, maar wel regelmatig het advies gegeven wordt een diëtiste te raadplegen. Er zit wel concreet advies in (eet zoals je grootouders, eet zoals de Spanjaarden) maar die zijn te algemeen en kloppen niet altijd. Seitan is geen soort graan maar bestaat uit eiwit van een graan. Onoplosbare vezels zijn bijvoorbeeld haver - een paragraaf later is haver een voorbeeld van een oplosbaar vezel, naast fruit? Ik ben blij dat mensen die in het boek als getuigen dienen wel degelijk geholpen zijn, maar dit zijn telkens extreme situaties die geholpen zouden zijn als hun voedingspatroon op éénder welke manier gewijzigd werd... Ik kan het geen 3 sterren geven, maar écht nutteloos was het ook weer niet.

[Kathleen · Rating 4 out of 5]

"Laat voedsel uw medicijn zijn," zei Hippocrates een paar duizend jaar geleden. Christine Tobback denkt er hetzelfde over. Veel mensen in onze maatschappij kampen met allergiën, stress, vermoeidheid,... En blijkbaar ligt de sleutel tot de oplossing veel vaker dan we denken bij onze voeding. Het is interessante lectuur en leest vrij vlot dankzij de korte hoofdstukken. Je steekt er wat van op, maar het blijft langs de andere kant ook wel een promoboek voor haar praktijk.