In een dagboek noteerde Kristien Hemmerechts negen maanden lang heel openhartig gebeurtenissen, gedachten, anekdotes, bespiegelingen, nieuwsfeiten en uitspraken over de thema's dood, leven en liefde. Het dagboek roept vragen op en geeft geen antwoorden. Soms biedt het houvast, soms zaait het twijfel. Het is een voortdurende poging woorden te geven aan wat ongrijpbaar is en toch realiteit. Maar De dood heeft mij een aanzoek gedaan is geen somber boek. Verlangen naar de dood en levenslust wisselen elkaar af. Hemmerechts' toon is kwetsbaar, zoekend, stellend, relativerend, scherp, ingetogen en soms hilarisch. Ze 'De hele waarheid kun je nooit vertellen. De gitzwarte put kun je niet laten zien.' En toch slaagt de auteur er als geen ander in de lezer een deel van die gitzwarte put te tonen. Daarvoor hoef je niet te weten wat er op de bodem ligt.
'Is dit de weg die elke mens moet afleggen: groots beginnen - als een god, een godenkind - om je vervolgens al dan niet tandenknarsend neer te leggen bij je kleine, miezerige lot?'
Citaat : Wat ik mis is vreugde. Die is uit mijn leven weggemept. Door wat men het lot noemt. Maar ook door mijn lieve medemens. Ik ben bang geworden voor mensen. Voor hun gemene tong. Hun venijn. Nooit valt te voorspellen wanneer je er een portie van toegediend zult krijgen. Review : De titel van dit boek is afkomstig uit een gedicht van wijlen Herman de Coninck en het is opgedragen aan wijlen haar vader. Als je ook nog op de boekomslag leest dat de ondertitel Over dood, leven en liefde is, dan weet je meteen waar je aan toe bent.
De dood, gewild of niet, van wiegendood tot euthanasie, waart als een schim door haar werk. En in dit werk, een dagboek, is de dood nadrukkelijker dan ooit aanwezig! In dit dagboek noteerde Kristien Hemmerechts negen maanden lang, de tijd van een zwangerschap, heel openhartig gebeurtenissen, gedachten, anekdotes, bespiegelingen, nieuwsfeiten en uitspraken over de thema’s dood, leven en liefde. Ze stelt massaal vragen, maar heeft uiteraard geen antwoorden op haar vragen.
In een interview zei ze ooit, ik zou liever exacte wetenschappen gestudeerd hebben want dan geef je soms een antwoord op vragen, door taalwetenschappen te studeren, roep ik meer vragen op dan ik kan beantwoorden. Daar is uiteraard niets mis mee, maar het is niet altijd makkelijk voor jezelf en mensen uit jouw directe omgeving om mee om te gaan. De vrouw en schrijfster die door zo velen als ‘een keiharde tante‘ beschouwd wordt, laat zich van haar menselijkste en dus ook breekbaarste kant zien.
Maar De dood heeft mij een aanzoek gedaan is echter geen somber boek. Verlangen naar de dood en levenslust, grappen, hilariteit en verdriet wisselen elkaar in een ijltempo af. Het is het leven van een intellectueel die dag na dag kijk mijmerend naar de dingen des leven én des dood terugblikt.
De eerste zinnen uit De dood heeft mij een aanzoek gedaan van Kristien Hemmerechts: Ik ben een blanke vrouw van drieënvijftig jaar en ik overweeg mijn leven af te ronden. Vòila, het staat in al zijn keusheid op papier. (p. 9) Ze valt zogezegd met de deur in huis, en ik vind het een dapper begin. Wie geeft nu nog toe dat hij of zij twijfelt aan het leven? Ooit was het poëtisch, nu lijkt die eerlijkheid bijna te zijn uitgestorven.
Kristien Hemmerechts heeft nogal wat ervaring met de dood. Ze ziet 'de dood' echter niet als vijand, en dat is prettig: ze plaatst zichzelf niet in een slachtoffer-positie. Ze lijkt er zelfs mee te flirten, op een ietwat afstandelijke manier. En ik vind het intrigerend want ik heb bijna een zelfde interesse in de dood. Dat klinkt morbide, maar dat is het niet: ik leef, nu, en de dood is het tegenovergestelde van dit. Omdat ik me er zó weinig bij voor kan stellen vind ik het interessant. (Een dooddoener, ik weet het.) Hemmerechts heeft met een open mind een boek geschreven dat ontzettend menselijk is, en daarom zo goed.
Ik ben niet echt een Hemmerechtsfan, maar dit boek heb ik echt graag gelezen.Misschien zou ik dit boek op een ander moment maar 3 sterren gegeven hebben. Maar soms lees je per toeval boeken die je op dat moment echt nodig hebt en daardoor net dat ietsje extra verdienen.