De hondsdagen

by Hugo Claus

Een verdwenen schoolmeisje is de aanleiding tot een speurtocht in meer dan een betekenis.

Genres: Fiction, Novels, Dutch Literature, Roman

173 pages, Paperback

First published January 1, 1952

About the author

Hugo Maurice Julien Claus was een Vlaams schrijver. Hij was een veelzijdig kunstenaar: romancier, dichter, toneelschrijver, schilder en filmregisseur.
Toen hij opteerde voor euthanasie (legaal in België) veroorzaakte dit veel deining.

Hugo Claus in de Nederlandstalige Wikipedia

Hugo Claus in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Hugo Claus bij "Schrijversgewijs"


Hugo Maurice Julien Claus was a leading Belgian author, writing primarily in Dutch. He was prominent as a novelist, poet, playwright, painter and film director.
His death by euthanasia, which is legal in Belgium, led to considerable controversy.

Hugo Claus in the English Wikipedia

Reviews

[Vince Noens]

Een bizar en tikkeltje wisselvallig voorproefje op De verwondering en Het verdriet. Alle elementen van zijn latere werk (de verschillende lagen, de symboliek, ...) zijn al aanwezig. De stijl wankelt hier en daar nog, en de structuur lijkt zich soms in zichzelf te verliezen, al is dat laatste ongetwijfeld met opzet. Toch blijft het ondergewaardeerd, zeker als je bedenkt dat de meester pas 23 was.

[Charlotte]

Ben intussen nochtans Clausgeletterd en sta bekend als grote fan (en dat is nog een understatement), maar ja

[Marc Keymeulen]

Warrig en rommelig.
En briljante taal en sfeer op elke pagina.
Claus was 23 toen hij dit schreef, onwaarschijnlijk.

[Steven]

"vintage" Claus, dus geen makkelijk boek. 't Duurt even voor je het verhaal aanvoelt, maar op het eind valt alles op z'n plaats. Claus was pas 23 toen hij dit schreef, waardoor dit boek nog niet tot zijn beste gerekend kan worden, maar toch is dit het lezen waard.

[Kris ——]

Op ongeveer een kwart van het boek begon ik door te krijgen wat er nu precies gebeurde. Bij vlagen vond ik de bewoordingen prachtig, maar ook de opgeroepen beelden misselijkmakend. Een boek dat me bij zal blijven, maar me eveneens met een onbestemd gevoel achterlaat.

[Fred Bosman]

De ledigheid is het voornaamste onderwerp. Die doorbroken wordt door een zoektocht naar een weggelopen tienermeisje. Waarna wederom slechts de ledigheid rest.

Na het opzettelijk warrige begin, geeft de zoektocht structuur en begint het verhaal te boeien.

Dan het hoofdstuk met de herinnering van Philip aan zijn jeugdjaren in de door nonnen bestierde kostschool - het eerste deel van Het verdriet van Belgie in het klein...

[Dirk Mercelis]

De jonge Claus schrijft over de belevenissen van de jonge Philip De Vogel, die allerlei ontmoetingen heeft tijdens de zoektocht naar een vermist meisje. De schrijfstijl is nogal ruw, de auteur springt van het ene vertelstandpunt naar het andere, en van gedachten naar conversaties, wat het boek minder aangenaam en minder vlot leesbaar maakt. Een ongepolijste versie van Fear & Loathing in Las Vegas, zowat.

[Ruben Jespers]

Een heel sterke parallelle vertelling, waarbij je niet meteen weet waar het naartoe gaat maar die je helemaal bedwelmt in de gevoelswereld van Philip. Stap voor stap krijg je meer informatie als lezer die het vage gevoel bevestigt dat je bij het lezen ervaart en zo concreter maakt. Zoals Philip op jacht is, is deze ook voor jou geopend en daarnaast is Claus' stijl zo mooi geëvolueerd dat je steeds kan genieten van iedere verwoording of ieder woordgebruik tijdens het lezen.

[Mieke Rietveld]

erg moeilijk te lezen boek. het is dat ik zo nieuwsgierig ben en het boek niet dik was, dat ik het uitgelezen heb. kon echter bijna niet door het begin komen en heb het daarom een tijdje weggelegd. ik zal vast de essentie gemist hebben, maar door de lange soms onsamenhangende zinnen, vond ik het geen leuk of interessant boek. succes als je eraan wilt beginnen, maar ik zal het niet aanraden.

[Fons Hendriks]

Dit boek vond ik helaas niet te pruimen. De stijl is in mijn beleving bijzonder warrig. Datzelfde geldt ook voor de inhoud. De beschrijvingen schieten werkelijk alle kanten uit, wat voor mij reden was het boek weg te leggen.

[Klaas Geveke]

Not my type of book. Not finished.

[Tom Steenblok]

Vaag joh