Ο καιρός των χρυσανθέμων

by Μάνος Ελευθερίου

Ο θίασος της Ευαγγελίας Παρασκευοπούλου -της μεγαλύτερης θεατρικής δόξας της εποχής της- καταφθάνει χειμώνα του 1896 στην Ερμούπολη που βαδίζει πλέον προς τη δύση της ένδοξης ιστορίας της. Το τελευταίο βράδυ, μετά την τιμητική της πρωταγωνίστριας με τη "Φαύστα" του Δημητρίου Βερναρδάκη, ο θίασος θα δειπνήσει στο μέγαρο των Πινά, μιας παλαιάς οικογένειας που έχει χάσει πια την αίγλη και τα πλούτη της.

Το αποχαιρετιστήριο δείπνο θα μεταβληθεί σε σκηνικό θαυμάτων: Πρώτη φορά θα αντηχήσουν από το γραμμόφωνο άριες αγαπημένων μελοδραμάτων και η ομήγυρη θα γνωρίσει ένα κορίτσι, το οποίο αργότερα θα ανακηρυχθεί σε αγία από την Καθολική Εκκλησία. Όλα συντελούνται ανάμεσα σε πολλούς έρωτες, ανομολόγητα πάθη, αντιπαλότητες και μελλοντικές χαρές.

Μια κατανυκτική Ακολουθία των Παθών, και της πόλης και των ηρώων, η οποία, ωστόσο, θα τελειώσει με το θρίαμβο της αγάπης και την αποκατάσταση της ευτυχίας.

411 pages, Paperback

First published January 1, 2004

About the author

Ο Μάνος Ελευθερίου γεννήθηκε στην Ερμούπολη. Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, ποιητικές συλλογές, τόμους με πεζά, λευκώματα και τέσσερις τόμους για το «Θέατρο στην Ερμούπολη τον 20ό αιώνα, 1901-1921», καθώς και την ανθολογία Ερμούπολη, Μια πόλη στη λογοτεχνία. Τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Μυθιστορήματος 2005 για το μυθιστόρημά του O καιρός των χρυσανθέμων.

Ως στιχουργός έχει στο ενεργητικό του περίπου 400 τραγούδια και συνεργάστηκε με όλους σχεδόν τους έλληνες συνθέτες.

Reviews

[Sotiris Karaiskos · Rating 4 out of 5]

Όπως οι περισσότεροι γνωρίζω τον Μάνου Ελευθερίου μέσα από τους στίχους που έχει γράψει για αναρίθμητα τραγούδια του Ελληνικού ρεπερτορίου. Η δραστηριότητα του, όμως, επεκτείνονταν και σε άλλους κόσμους, όπως αυτός της λογοτεχνίας. Αυτό είναι το πρώτο μυθιστόρημα του που διαβάζω και το πρώτο που παρατήρησα είναι ότι αυτοί οι δύο κόσμοι της δραστηριότητάς του δεν αποτελούν δύο ξεχωριστά κομμάτια άρα έχουν μία άμεση διασύνδεση. Έτσι, όπως στους στίχους του συνδύαζε την αμεσότητα με τον συμβολισμό για να περάσει το μήνυμά του στον ακροατή, έτσι και στην συγγραφή αυτού του μυθιστορήματος συνδυάζει την άμεση αφήγηση με φωνές συμβολικές στιγμές για να μπορέσει να μιλήσει για το θέατρο.

Η υπόθεση του βιβλίου είναι απλή, ένας θίασος καταφτάνει στη Σύρο, την εποχή της μεγάλης της δόξας, δίνει κάποιες παραστάσεις και τα μέλη του συναναστρέφονται τους σημαντικούς και τους λιγότερο σημαντικούς κατοίκους της Ερμούπολης. Μέσα από αυτές τις παραστάσεις και όλα όσα περιστρέφονται γύρω από αυτές ο συγγραφέας μας ξεναγεί με έναν πολύ ιδιαίτερο τρόπο στον κόσμο του θεάτρου, μας βάζει στην ψυχολογία των ηθοποιών, παλαιότερων και νεότερων, μεταφέροντας μας σε μία εποχή σταδιακών αλλαγών, λίγο πριν την έλευση του σαρωτικού 20ου αιώνα που θα έδινε τέλος σε οτιδήποτε ήταν μέχρι τότε δεδομένο.

Ομολογώ πως ο κόσμος του θεάτρου είναι για εμένα κάτι εντελώς άγνωστο και για αυτό στις περισσότερες σελίδες δεν είχα και μεγάλη ιδέα για το τι ακριβώς μιλούσε ο συγγραφέας, η γραφή του, όμως, είναι τόσο σαγηνευτική, τόσο όμορφη και πόσο πολύ ικανή να δημιουργεί εικόνες στο μυαλό - ιδιότητες που φυσικά συναντάμε και στους στίχους του - που καταφέρνει αυτό το άγνωστο να φαίνεται οικείο και αυτό είναι που στο τέλος με έκανες να εκτιμήσω ιδιαίτερα αυτό το βιβλίο.

[Eva]

Με κούρασε, με μπέρδεψε, με μάγεψε. Κρατάω το συναίσθημα και τις εικόνες. Τι εικόνες. Ένας δρόμος κάπου στην Ερμούπολη του προπερασμένου αιώνα γεμάτος μαγαζιά. Ένα σπίτι/καράβι έρμαιο στα κύματα της μανιασμένης θάλασσας. Αγαπώ πολύ τον Μάνο Ελευθερίου. Είναι αρρώστια τα τραγούδια, τι θαρρείς;

[Georgette Nanou · Rating 2 out of 5]

Το βιβλίο πάρα πολύ όμορφα γραμμένο από τον κ.Ελευθερίου,αλλά ,δυστυχώς,πολύ κουραστικό.Βαρετοί μονόλογοι,ατέλειωτες περιγραφές και η ιστορία του χωρίς αρχή και τέλος.Παρ'ολα αυτά ο κ.Ελευθερίου δεν παύει να είναι ένας ευαίσθητος ποιητής της γενιάς του.

[Zeta Koutsandrea · Rating 4 out of 5]

Ένα πολύ ιδιαίτερο μυθιστόρημα. Όπου ο συγγραφέας μας προσφέρει απλόχερα μία κρυφή ματιά στα παρασκήνια ενός θεατρικού θιάσου της εποχής εκείνης, καθότι και στη ζωή των πρωταγωνιστών, ηθοποιών και άλλων. Πολύπλοκο και πολυθεματικό, χωρίς να έχει μεγάλη πλοκή. Υπέροχα ποιητικά γραμμένο, απαιτεί την προσοχή του αναγνώστη.

[Effie · Rating 3 out of 5]

Αν και τον Μάνο Ελευθερίου ως στιχουργό τον θαυμάζω απεριόριστα, ως συγγραφέας ΑΥΤΟΥ του βιβλίου με απογοήτευσε.
Το βιβλίο με κούρασε,με μπέρδεψε,αλλά με ταξίδεψε κιόλας στην Ερμούπολη μιας άλλης εποχής χαμένης.
Η νοσταλγία ρέει μέσα από το βιβλίο.
2.5/5 αστέρια