Samotna wyprawa przez Gwatemalę. Miesiąc spędzony w podróży po najdalszych zakątkach Imperium Majów. Autorka w jednym z najbardziej niebezpiecznych krajów świata podąża tropem tajemnicy Majów, odkrywając prawdę na temat legendarnych Kryształowych Czaszek, Atlantydy, kalendarza Majów oraz końca świata, który ma nastąpić w grudniu 2012 roku.W podróży bywa tak samo jak w życiu – pisze Beata Pawlikowska. - Czasem wyruszasz w drogę, mając jasno określony cel, a kiedy tam dotrzesz, okazuje się, że wcale nie wiedziałeś dokąd tak naprawdę zmierzasz.Trasa jej samotnej wędrówki prowadziła przez Rzekę Skorpionów, Dom Ognia, Lodu, Ciemności i Ostrzy, przez Jaskinię Nietoperzy i Krainę Strachu zwaną Xibalba, by doprowadzić ostatecznie do celu.
Beata Pawlikowska is an author of several books and an independent traveller, who wends through the jungles of South America, where she lives with the Indians. Her travel experiences include Africa, both Americas, Asia and Europe, from the Himalayas, through wild savannas, jungles and oceans. She is also a photographer and writer for "National Geographic".
W przeciwieństwie do innych pozycji tej autorki, ta jest mało szkodliwa i o dziwo nie toksyczna, więc mocne 2 i to jak na razie moja najwyższa ocena twórczości Beaty.
Ja kokolę! Bohaterem części książki jest kogut oraz walka o jego życie. Rozumiem, że nie należy męczyć zwierząt, ale ja w swoich podróżach raczej mam inne obiekty fascynacji. Z samej podróży najwięcej jest przejazdów autobusem i szukania hoteli, trochę smutno słuchać o tym jak autorka musi pilnować się na każdym kroku, bo podróżuje sama. Dodatkowo mnóstwo opowieści dziwnej treści, co wszystko sprowadza do wierzeń "Majów", którzy dziś Majami już na pewno nie są. Czytałam inne książki autorki i ta jest do tej pory najgorsza.
Beata Pawlikowska znana podróżniczka, która inspiruje nas do odkrywania nowych horyzontów. Autorka wielu książek podróżniczych oraz kursów do nauki języków obcych. Drobna blondynka o powalającym uśmiechu i dobrych oczach. Kobieta, która niczego się nie boi podróżując często samotnie na inne kontynenty. Tą podróż też odbywa sama, do Gwatemali - krainy zaginionych Majów. Podąża po najbardziej niebezpiecznym kraju świata tropem tajemnicy, odkrywając prawdę na temat legendarnych Kryształowych Czaszek, Atlantydy, kalendarza Majów oraz końca świata. Trasa podróży wiedzie przez Rzekę Skorpionów, Dom Ognia, Lodu, Ciemności i Ostrzy, przez Jaskinię Nietoperzy i Krainę Strachu. Beata opowiada bardzo ciekawie. Zwraca się do czytelnika jak do dobrego znajomego i operuje zwykłym, prostym językiem. Książkę polecam wszystkim tym, którzy kochają podróże, ale również domatorom ciekawym świata i marzącym o szerokim świecie.
To pierwsza książka Pawlikowskiej jaką przeczytałem. Nie wiem, być może pozostałe są wciągające, dobrze napisane i dostarczają dużo ciekawych informacji o krajach, które autorka odwiedza - nie wiem, i po lekturze Blondynki, jaguara i tajemnicy nigdy się nie przekonam. Zaawansowana grafomania i opisy dworców autobusowych to nie do końca to, czego spodziewałbym się po książce podróżniczej. Dodajmy do tego pseudo-filozoficzne wywody autorki, bzdurną fabularyzację, dziwną niechęć do chronologii i upodobanie do "zabijania na śmierć", a będziemy mieli pełny obraz tego wątpliwej jakości dzieła.
Nie ma co więcej zużywać klawiatury - nie polecam.
Słuchałam sobie w tramwaju. Jeśli ktoś lubi styl Pawlikowskiej, to pewnie i tym razem nie będzie zawiedziony. Dziwne rzeczy: - autorka promuje częste mycie rąk - zaskoczenie na plus, - pisze, jakby nie widziała sensu we wcześniejszym rezerwowaniu noclegu, co dziwi, bo parę stron wcześniej opisuje jak znalazła się w hotelu, który miejscowym służył za dom publiczny, w którym była jedynym gościem i obok którego kogoś tej samej nocy zamordowano - może jednak wcześniejszy research nie jest taki znowu bezcelowy :p - twierdzi, że nie wierzy w teorie spiskowe - tego się nie spodziewałam po niej zupełnie, - no i najdziwniejsze są te teorie w stylu: jak ktoś kogoś morduje, to może on jest ukrytym kapłanem Majów i składa kogoś w ofierze, dzięki czemu świat nadal istnieje.
30% - wywody pseudofilozoficzne a'la Coelho 25% - nieudolne próby fabularyzowania oraz zmyślone historie 15% - opisy dworców i hoteli 10% - teorie spiskowe o kryształowych czaszkach i Atlantydzie 10% - rzeczywiście ciekawe opowieści i fakty