Duiven melken: Met verhalen uit Kraaltjes rijgen

by Simon Carmiggelt

Dutch

Genres: Short Stories, Humor

157 pages, Paperback

First published January 1, 1960

About the author

Simon Carmiggelt (1913-1987) groeide op in zijn geboortestad Den Haag. Hij begon als journalist, aanvankelijk bij Het Vaderland, in 1932 bij Vooruit, de Haagse editie van het socialistische dagblad Het Volk, als toneel- en filmrecensent. Daar begon hij Haagse ‘cursiefjes’ te schrijven, onder de titel ‘Kleinigheden’.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog raakte Carmiggelt via vrienden in Amsterdam betrokken bij het illegale blad Het Parool, waar hij instond voor de productie en de verspreiding. In het laatste oorlogsjaar was hij ook redacteur.

Na de bevrijding kreeg Carmiggelt bij Het Parool de leiding over de kunstrubriek. Vanaf oktober 1946 publiceerde hij weer zijn korte verhalen, aanvankelijk drie keer per week, later elke dag, die hij ondertekende met zijn nom de plume Kronkel. Tot zijn dood in 1987 verschenen er ruim 10.000. Hiervan koos hij er jaarlijks vijftig uit die hij in boekvorm publiceerde bij uitgeverij De Arbeiderspers. Hij las zijn verhalen ook voor, eerst voor de Vara-radio, later ook voor de Vara-televisie. Zijn populariteit nam zeer toe en bleek blijvend. In 1961 ontving hij de Constantijn Huygens-prijs en in 1974 de P.C. Hooft-prijs voor zijn gehele oeuvre.

Reviews

[José Van Rosmalen]

Duiven melken werd in 1960 uitgegeven en in 1975 in enigszins gewijzigde vorm opnieuw uitgebracht. Het bevat ruim veertig verhaaltjes, waarvan enkele in meerdere delen. Tot de hoogtepunten hoort het verhaal van Carmiggelt over zijn bezoek aan de oude Willem Elsschot, kort voor diens dood, in 1960, toen hij al erg ziek was en Carmiggelt aanvankelijk niet herkende. De bundel is zeer divers, met onder meer enkele verhalen over een poezenfamilie en met allerlei portretten van mensen, waaronder van een vroegere hoofdredacteur uit Carmiggelts begintijd als journalist die nu een krakkemikkige gezondheid heeft en van wiens vroegere glorie weinig over meer is. Ook aardig is het verhaal ‘ethiek’ dat op de Amsterdamse wallen speelt en waarin door de dames van de wallen tegenover de kinderen van een overleden man uit piëteit wordt gezwegen over de omstandigheden van zijn overlijden.
‘ Wat zal je zulke mensen met de waarheid treiteren? Dat laat maar een nare herinnering achter. Nee, zo is het beter. Nou kunnen ze met eerbied aan hem terugdenken. Dat wil toch ieder mens? Ik ook. Ik denk ook altijd met eerbied terug aan mijn vader. Aldus de ene prostituée tegen de andere. Dit verhaal werd gebouwd op feiten, verstrekt door de Amsterdamse politie, aldus het nawoord. Dus uit het leven gegrepen!

[LauravanIttersum]

Heerlijk om te lezen.

[Johan D'Haenen]

Goede wijn behoeft geen krans... Cursiefjes van Carmiggelt lezen is als snoepjes eten, je smult en geniet ervan... lekker.

[Aletta]

Erg mooi stuk over Elsschot, heerlijke bundel