De teksten die in Als een kinderhemd bijeen zijn gebracht gaan over verlies van ouders, kinderen en geliefden, maar ook over verlies van onschuld en illusies. En over de verwerking van dat verlies. Soms zíjn ze de verwerking van een verlies, wat merkbaar is aan de grote intensiteit waarmee ze zijn geschreven.Of Kristien Hemmerechts nu schrijft over huiswerk of literatuur, over muziek of Cambodja, over haar ouderlijk huis of over haar overleden echtgenoot, de dichter Herman de Coninck, haar observaties verrassen telkens weer. Soms schrijft ze autobiografisch, soms juist niet, maar altijd slaat ze de wereld met een open en onbevangen blik gade.Haar eerlijkheid, humor en haar scherpe blik maken het lezen van de hier verzamelde stukken tot een bijzondere belevenis.
'Dit is het geheim en ook de sleutel: verlang niets, verwacht niets en je zult krijgen. Of niet krijgen. Koester wat je hebt. Nu. Je hebt handen die kunnen strelen, armen die kunnen omhelzen, lippen die kunnen kussen, een mond die kan eten, voeten die je dragen, longen die ademen. En nog zoveel meer.'
Korte verhalen van één van mijn favoriete schrijvers, Kristien Hemmerechts, die allemaal op één of andere manier over verlies gaan. De verhalen zijn in de ik-vorm geschreven. Veel gaan er over Herman De Coninck, de overleden man van Hemmerechts, andere over haar dochter, zus of haar kindertijd bij haar ouders. Maar fictie en non-fictie lopen door elkaar waardoor je niet weet of Hemmerechts het nou echt over zichzelf heeft of niet. Dat je je dat afvraagt geeft een extra dimensie aan de verhalen. De verhalen zijn stuk voor stuk scherp en eerlijk geschreven, Hemmerechts haar typerende schrijfstijl. Voeg daar de nodige humor en relativering aan toe en je hebt voor elke dag een verhaal wat je raakt, waar je over wilt nadenken. De verhalen moet je dan ook niet achter elkaar willen uitlezen. In sommige verhalen zijn versjes en gedichten verwerkt, waaronder een paar van Herman De Coninck. Kortom, Kristien Hemmerechts op haar best: elk verhaal bevat haar subjectieve scherpzinnige kijk op de wereld zoals ie is. Niets meer, niets minder, maar wel elke keer raak, precies in de roos... je hart!
Voor liefhebbers van 'Taal zonder mij', Hemmerechts' memorie-boek over Herman de Coninck, is dit een behoorlijke aanrader: dezelfde scherpe en sterke stem, die man en paard noemt, bij de ander en bij zichzelf, en die echt wil weten wat in de hoofden van de bbetrokkenen gbeurt. Diverse dramatische momenten uit haar leven worden van dichtbij beschreven, warabij voor mij het bezoek aan haar in een psychiatrische kliniek opgenomen zus het sterkste stuk is. Hartverscheurend en glashelder.
Niet elk verhaal is even sterk, maar ze zijn altijd eerlijk en van die eerlijkheid hou ik wel. Enkel teksten zijn zo aangrijpend dat ze men keel dichtsnoerden en ik vervolgens wezenloos achterbleef. Die verdienen op zijn minst 4 sterren. Akelig mooi.