Selçuk Baran (1933-1999), 1968’de Yeditepe’de çıkan ilk öyküsü “Çocuğun Biri”nden son yazdıklarına kadar, bir başka önemli öykücümüzün, Tomris Uyar’ın saptamasıyla “ne kadar küçük insanlar olsalar da” “büyük serüvenler, büyük aşklar, büyük ölümler özleyen” ama “çevrenin, ailenin, geleneklerin baskısıyla sindirilmiş” kişileri yazdı. Bugün, sadece yazdıklarıyla değil, son yıllarında inatla susuşuyla da tanınıyor. (Oysa daha ilk kitabı Haziran ile 1973 TDK Öykü Ödülü’nü kazanmış, Bir Solgun Adam ile 1974 Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda mansiyon almış, Anaların Hakkı ile 1978 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı Adnan Özyalçıner’le paylaşmış, Bozkır Çiçekleri ile de 1979 Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda mansiyon kazanmıştı). Selçuk Baran’ın görebildiği son iki kitabı (Arjantin Tangoları, 1992; Porselen Bebek, 1996) yayınevimizden çıkmıştı. Şimdi bütün öykülerini içeren bu kitapla, çok erken, beklenmedik bir zamanda susmuş bu önemli yazarımızı bilenler hatırlayacak, bilmeyenler tanıyacaktır diye umuyoruz.
Selçuk Baran (Ankara, 7 Mart 1933 – 4 Kasım 1999) Ankara Kız Lisesi’ni ve Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi’ni üstün derecelerle bitirdi. Aynı fakültenin Banka ve Ticaret Hukuku Enstitüsü’nde kurs müdürlüğü yaptı (1958-68). 1995’ten sonra bu enstitünün yayın müdürüydü. 1987-93 yıllarında TRT İstanbul Radyosu’nda radyo oyunları yazdı. “Türkân Hanım” adlı oyunu Devlet Tiyatrosu’nda sahnelendi. İlk öyküsü (Çocuğun Biri) 1968’de Yeditepe dergisinde çıktı. Yalnızlık ve umutsuzlukla örülü öykülerinde düşsel, şiirli bir hava yarattı. Behçet Necatigil “Keskin, belirgin çizgilerden kaçınarak, dikkat isteyen, belirsiz yaşantı parçalarını birleştiriyor; çağrışım ve yorumlara açılma gücü için okuyucudan katkılar bekleyen bir ‘iç hayat’ görünümleri çiziyor” saptamasında bulundu. Selçuk Baran’dan kalan günlük, mektup ve yayımlanmamış yazıları yakın dostu Ülkü Uluırmak derledi: Haziran’dan Kasım’a (2007).Haziran ile 1973 TDK Öykü Ödülü’nü kazandı; Bir Solgun Adam ile 1974 Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda mansiyon aldı; Anaların Hakkı ile 1978 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı Adnan Özyalçıner’le paylaştı; Bozkır Çiçekleri ile 1979 Milliyet Yayınları Roman Yarışması’nda mansiyon aldı.
Patırtısız, konuşkan bir dil.. Serinkanlı ama bazen saldırgan bir anlatım.. İddiasız duran ama bu anlatımla katmanları aralanan karakterler ve iç döküşleri.. Kitaplığımda çok özel bir yer açtı kendine Selçuk Baran..
Açılışta ve kapanışta çok zevk alsam da ara ara sıkıldım, yaşamın hayhuyu içinde uzun bir okuma macerası oldu...
Son kitap "Porselen Bebek'te"ki 5 öykü de güzeldi.
October 10, 2020 – page 670 94.1% "Arjantin Tangoları'nı bitirdim, güzel öykülerdi, "Ağ", "Sıcak, Çok Sıcak Bir Yaz" ve "Arjantin Tangoları" özellikle güzeldi..." July 24, 2020 – page 558 78.37% "Yelkovan Yokuşu bitti, daha sakin sıkmayan öykülerdi, "Bakırçalığı", "Bozacıda" ve "Eğreti Yeşili" güzeldi.." June 3, 2020 – page 455 63.9% ""Tortu"yu bitirdim, aynı karakterin farklı zaman ve kişilerle hikayeleri, ara ara sıkılsam da güzeldi..." June 1, 2020 – page 356 50.0% ""Kış Yolculuğu" bitti, üç uzun öykü vardı ama pek sarmadı, ilk öykülerindeki hafiflik yoktu, "Temmuz Ağustos Eylül" nispeten iyiydi" May 24, 2020 – page 244 34.27% "Anaların Hakkı'nı bitirdim, önceki kitaptaki öykülerin hafifliği yoktu, yer yer bunaldım bile ama Anaların Hakkı güzeldi" May 17, 2020 – page 159 22.33% May 17, 2020 – page 0 0.0% ""Haziran"ı bitirdim, ne hoş bir kadın"