Τα τριαντάφυλλα δε μυρίζουν πάντοτε

by Chrysiida Dimoulidou, Χρυσηίδα Δημουλίδου

Η Έλλη, μια νέα και ωραία γυναίκα, κατά τη διάρκεια των διακοπών της νιώθει να έλκεται ερωτικά από έναν πανέμορφο νέο, τον Αλέξανδρο, που είναι όμως ομοφυλόφυλος. Κατορθώνει στην πορεία να μετατρέψει την παράξενη αυτή έλξη σε πραγματική φιλία, η οποία με το πέρασμα των χρόνων συνεχώς μεγαλώνει μέσα από τις εμπειρίες τους, τους έρωτές τους, τις χαρές, τις λύπες και τη μοναξιά τους, ώσπου ο Αλέξανδρος αποφασίζει να κάνει εγχείρηση αλλαγής φύλου.

Genres: Novels, Romance

257 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Note: Prior to 2009 she used the pen name Chrysa Dimoulidou (Χρύσα Δημουλίδου)

Chrysiida Dimoulidou (Χρυσηίδα Δημουλίδου) was born and raised in Serres. Since 1976 she has worked as an airhostess for Olympic Airways. She speaks English, French and Italian.
She also writes lyrics, scripts and creates nude collages. Also available from Editions Livani are her previous novels: Scents of thorny roses, When Snow Danced with Fire, Desire on Angels’ wings, The Waltz of the Porcelain Stars, and Men? Thank You, I’ll Pass.

Reviews

[Antonis Giannoulis]

Έχω αποφασίσει να γράφω θετικές κριτικές σε γενικές γραμμες . Το μόνο θετικό που έχω να πω για αυτο το βιβλιο είναι ότι είναι σαν να είναι φόρος τιμής και σαν να αποδίδει μια αγάπη σε ένα πλάσμα που δεν μπόρεσε να βρει τον εαυτό του ποτέ .
Πολύ φτωχό γενικα, θίγει πολύ δυνατά θέματα με μια ματια εξωτερικού παρατηρητή που δεν βουτάει ποτέ στα γεγονότα που διαπραγματεύεται και απλά έχει βρει τον τροπο να γράψει μια ιστορία μέσα από τα ματια της φίλης που αρχικά ερωτεύτηκε το πλάσμα που θα έπρεπε να είναι ο πρωταγωνιστής της ιστορίας . Πολύ κακό .... διαβάζεται ευκολα αλλά αυτο γίνεται ακριβώς γιατί περναει και δεν ακουμπάει τα θέματα με μια κουτσομπολίστικη ματια και με σχεδόν πουριτανισμό που φαίνεται από κάποιες αντιφάσεις. Όσο και αν προσπαθεί να πείσει ότι δεν κρίνει κρίνει . Το χιούμορ της επίσης εξαιρετικα κακό και σπάνιο . Ήθελα να έχω μια γνώμη . Παρολαυτα έφυγε νερό το βιβλιο .

[Nellakii❤]

Αν και το διαβασα πριν αρκετα χρονια,το μονο που μου ειχε μεινει απο το συγκεκριμενο βιλβιο ειναι πως δεν μου αρεσε καθολου και γενικως δεν μου αφησε τιποτα απολυτως για να θυμαμαι...

[Georgette Nanou]

Σύγχρονο και τρυφερό βιβλίο.Μια ιστορία φιλίας που δείχνει την παντοτινή αγάπη αλλά και το μαρτύριο που ζουν οι άνθρωποι με ιδιαιτερότητες από την κοινωνία.

[Rena Xrusopoulou]

Το πρώτο βιβλίο για την φετινή χρονιά, αν και λίγο αργοπορημένα, δεν με εντυπωσίασε και σαν αποτέλεσμα δεν έχω καλά λόγια να πω για αυτό. Δεν έχει κάτι ιδιαίτερο να προσφέρει στο αναγνώστη που το επιλέγει. Μέσα από τα μάτια της πρωταγωνίστριας βλέπεις τις συνθήκες και τις αντιλήψεις που επικρατούσαν για τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους και γίνεται μια αναφορά για την μάστιγα τον ναρκωτικών στα μέσα της δεκαετίας του 80 με αρχές του 90. Ωστόσο αυτό που δεν μου άρεσε η ειλικρινά είναι ότι παρά το μικρό του μέγεθος είχε πάρα πολλές περιγραφές από τοπία, σπίτια ακόμα και ρούχα. Επίσης η πρωταγωνίστρια ταξίδευε αρκετά όποτε υπήρχαν ακόμα περισσότερες. Το τέλος ήταν αυτό που περιμένεις.

[Reader]

Αισχρά μέτριας ποιότητας λογοτεχνικου ειδους βιβλιο, το οποιο προσφερει μια στεναχωρη νοτα για το σκεπτικό που γραφτηκε.
Θεωρω οτι δεν ειναι κατάλληλο για παιδια κατω των 16 ετων διοτι η ομοφυλοφιλική ταση που εχει το βιβλιο δεν ειναι αποδεκτη απο ολους τους αναγνωστες

Το τελος ηταν ανεπίτρεπτο.Εν ετη 2025 να διαβαζουμε για τραβελια ειναι τρομακτικά αδιανόητο


ΤΟ ΜΟΝΟ Π ΣΑΣ ΑΞΙΖΕΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ!!!!

το διαβαζα και η γατα απο διπλα μ αρχισε ξαφνικα να κραυγαζει (ξερετε ποσα εξοδα θελουμε για τον κτηνίατρο;;;; ,γιατι προκαλεσατε σοβαρο θεμα στον λαιμο της)

οποιος το διαβασει να μην εχει κοντα του ζωα!!!

[Νικολέττα]

Μία ωραία προσέγγιση του θέματος που προσπαθήσει να θίξει αλλά με μία μέτρια προσπάθεια.

[Mixalis Maximiadis]

7! (12 days)

[Deppy Mantzaridou]

Δεν μπόρεσα να το ολοκληρώσω δυστυχώς

[Eva]

Το διάβασα όταν ήμουν πιο μικρή (16-17) και με είχε σοκάρει το θέμα, όχι κακοπροαίρετα. Ίσως δεν είχα κάποιο ερέθισμα ως τότε πιθανολογώ. Ηταν πολύ όμορφο και τρυφερό βιβλίο. Το τελος όμως… 💔

[Mela Noura]

Η σχέση της Έλλης και του Αλέξανδρου είναι το πιο δυνατό σημείο, με αληθινή τρυφερότητα και ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Ωστόσο, η γραφή είναι συχνά μελοδραματική, οι διάλογοι κάπως αφύσικοι και η εκτέλεση υπερβολικά φορτισμένη.

[Anastazi]

Πρωτότυπη ιστορία με ένα άσχημο τέλος.Ένας ανεκπλήρωτος έρωτας και μία δυνατή φιλία που δημιουργήθηκε εξ'αιτίας του έρωτα.