اولین کتابی بود که از وودی آلن خوندم و طنزشو دوست داشتم. نه داستان کوتاه که داستان خطر بشقاب پرنده ها رو بیشتر از بقیه دوست داشتم
قسمتی از کتاب
ما مردمی هستیم دچار کمبود اهداف مشخص. هیچ گاه عاشق شدن را نیاموخته ایم وبا نقصان رهبران کار امد و برنامه های سودمند مواجهیم. ما هیچ مرکزیت روحانی نداریم. تنها وبی کس, در حالی که انتقام خشونت مهیبی را به دور از عجز و با بی خیالی از یکدیگر میگیریم, در دنیا سرگردانیم
ص121