Lydia Rood studeerde Spaanse taal en letterkunde aan de Universiteit van Amsterdam. Na haar afstuderen werkte ze van 1985 tot en met 1991 als eindredacteur "Binnenland" bij de Volkskrant. Sedertdien geeft ze voorrang aan haar schrijverscarrière. Ze schrijft zowel voor kinderen en jongeren als voor volwassenen. Zijn schreef ook een aantal thrillers samen met haar broer Niels Rood.
Origineel idee: laat een kind haar (te) vroeg overleden moeder leren kennen door een lange brief die de moeder vlak voor haar dood heeft geschreven op het moment dat de dochter in kwestie nog lang niet aan lezen/begrijpen toe was. Zelfs het moment dat Papaver de brief van haar moeder krijgt is goed geregisseerd, net voor het begin van de puberteit. Wat mij vooral opvalt is dat het wel om een typisch gezin gaat, waarbij de opvoeding van het kind heel anders is dan wat ik gewend ben.
Ik vond het een heel mooi verhaal. Ik ben er nu 40 en heb het gelezen als heel jonge tiener en het is me altijd bijgebleven. Je krijgt niet altijd rozengeur en maneschijn maar ook de ruwere en mindere kanten van haar moeder te lezen, wat een heel eerlijk portret vormt ondanks dat we haar moeder door de ogen van haar moeder leren kennen... (normaal gesproken niet bepaald onbevooroordeeld of neutraal standpunt)