![Profile Image for [日]宫部美雪 王华懋.](/_next/image?url=https%3A%2F%2Fi.gr-assets.com%2Fimages%2FS%2Fcompressed.photo.goodreads.com%2Fnophoto%2Fuser%2Fu_700x933.png&w=256&q=75)
What do you think?
Rate this book
Endless murder - 无止境的杀人
接连发生了四起命案，死者彼此毫无瓜葛，唯一共同点是身上各少了一样东西。这些东西──婚戒、领带夹、大衣钮扣、一撮头发──没有任何关联，却隐藏着一连串杀人线索……连续12年当选“日本受欢迎女作家”日文作品总销量超5000万册遥遥领先《模仿犯》作者、直木奖得主宫部美雪最传奇推理杰作日本单行本销量突破100万册等着瞧吧，愤怒的真凶将会制裁假凶手！以特殊的设定自然地展开故事，真不愧是天才宫部美雪的作品！海报：警察的钱包1我在深夜被吵醒了！首先，我听到脚步声，主人沉重的脚步声。主人踩着客厅的榻榻米走了过来。主人这阵子体重剧增，所以我不会听错，虽然以前有时我会把主人的脚步声跟瞒着主人偷偷来看我的太太的弄错。主人拿起外套，穿上袖子，响起一阵沙沙声，我微微晃了晃，便理所当然地安坐在主人的胸前。这里是我的老位置，比我更接近主人心脏的，只有主人的警察手册。我从未与他有过交谊。他比我年长许多，总是很忙，或是装作很忙，出于职业的关系，喜好沉默。“要去哪里？”太太的声音响起。主人只回了一句“市里”。这对夫妻的对话总是这样。这是某种仪式吗？“钱够吗？”“暂时还够，不够的话再取就好了。”太太没有作声。正如主人所说，但他甚至没有掏出我来确认。我，是主人的钱包。“路上小心。”在太太的嘱咐声中，主人带着我走出家门。外面刮着十二月的风，穿透了主人的大衣。虽然我见不到，但是想来主人的大衣已经相当陈旧了。主人缓步前行。他总是这样，或许是提不起劲，或许是筋疲力尽。据说主人为了养胖我，从事逮捕罪犯的工作。若是有人问起，主人都这么回答。尽管这是主人独树一帜的自嘲，我还是忍不住心生同情。我从来没有被养胖过。我和主人认识很久了。我没仔细算过有多久，而且这也非我能力所及，但似乎是快七年了。我之所以知道，是因为刚才主人与太太有这么一段对话。“这个钱包已经很旧了。”“哦？”当时主人正拿着我，似乎打算确认我怀里的内容，旋即又准备收进老地方。太太走过来，把我拿了过去。“边角都磨破了。都退成淡褐色了。”“还可以用很久。”“你记得这是什么时候送给你的礼物吗？是孩子的爸四十岁生日的时候！”太太都称主人为“孩子的爸”。“哦？我一直以为是父亲节的时候。”太太笑出声来。“那一年我和凉子商量，把你的生日礼物和父亲节礼物一并送了，因为这钱包挺贵的。”凉子是主人的女儿。她一脸认真地盯着陈列我和同伴的展示柜，那张脸我记得非常清楚。那时，她还是个小女孩。如今这位凉子小姐，明年春天就要上大学了。“那一年花了笔大钱哪。”主人低声说。太太回应：“嗯，这倒是真的。”买了我之后没多久，主人买了房子。房屋贷款就是从那时开始的。现在，支出已经困难到难以应付的地步。或许这个家原本就是靠主人的力量无法支撑的昂贵商品。服侍在主人的心脏一侧，目睹着钱财进出的我，非常了解这情况。我很清楚这段对话对主人夫妇而言有多么沉重。他们在这个月里频频商量是否卖掉房子。主人说没必要如此悲观，夫人则坚持要卖掉。“趁还来得及。”太太说道。这件事不管他们怎么谈都没有结果，往往都因主人要出门上班而不了了之。七年来，我有些耗损了。主人及主人的家计也有所耗损。“今年生日就送你钱包吧。真皮的，很好的那种。这个都用了七年，够了。”太太把我交回主人手里。“
Paperback
First published September 1, 1992
3 people are currently reading
67 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
April 19, 2023
ก็เรื่องนี้ เราต้องมาฟังกระเป๋าตังค์เม้ามอย
กระเป๋าตังค์เป็นคนบรรยายเนื้อเรื่องต่างๆด้วยตัวเอง ผ่านไปหลายบท กระเป๋าตังค์เจอหน้ากันเอง ก็เม้ามอย และฝากดูแลเจ้าของด้วยนะ บรรเทิงไปอีกจ้า
แต่หลังเหมือนจะไม่ได้โฟกัสที่กระเป๋าตังค์ ไปโฟกัสที่คดีฆาตกรรมชิงเงินประกันมากกว่า (แอบเสียใจนะที่คุณซานาเอะเสียชีวิต) แต่ก็จบแบบจับคนร้ายได้แหละ แฮร่
กระเป๋าตังค์เป็นคนบรรยายเนื้อเรื่องต่างๆด้วยตัวเอง ผ่านไปหลายบท กระเป๋าตังค์เจอหน้ากันเอง ก็เม้ามอย และฝากดูแลเจ้าของด้วยนะ บรรเทิงไปอีกจ้า
แต่หลังเหมือนจะไม่ได้โฟกัสที่กระเป๋าตังค์ ไปโฟกัสที่คดีฆาตกรรมชิงเงินประกันมากกว่า (แอบเสียใจนะที่คุณซานาเอะเสียชีวิต) แต่ก็จบแบบจับคนร้ายได้แหละ แฮร่
July 30, 2021
สนุกน้า ถึงหน้าปกจะห่วย 555555 ขอให้มองข้ามหน้าปกไปนะคะ เพราะวิธีการดำเนินเรื่องน่ารักขัดกับเนื้อหามากๆ
ปกติเรามักจะเห็นบุคคลที่ 3 เล่าเรื่องหรือบุคคลที่ 1 เล่าเรื่อง เรื่องนี้ไม่เลย ให้กระเป๋าสตางค์เล่าเรื่องแทน 5555 เวรกรรม แต่เพราะหนังสือมันตีพิมพ์ราวๆ ปี 1992 ซึ่งสมัยนั้นคนเขาใช้กระเป๋าตังค์กันอยู่มันเลยเล่าเรื่องเสมือนบุคคลที่ 1 ได้ แม้จะขาดช่วงบางตอนไปเพราะไม่เห็นหน้า (ถูกเก็บไว้ในกระเป๋าอีกที) แต่ก็ทดแทนด้วยความน่ารักน่าชังของเหล่ากระเป๋าเงินที่มีลักษณะต่างๆ กันไป ถ้าปรับให้เป็นปัจจุบันหน่อยก็คงเป็นมือถือเล่าเรื่องแทน หรือไม่ก็ตามหาคนร้ายผ่านทาง sns ซึ่งมันก็คงมีแหละ เอาเป็นว่านั่นไม่ใช่ประเด็น 55555 แล้วประเด็นคืออะไร
ประเด็นคือ หนังสือมันเล่าออกมาให้น่ารักไงละ! แม้หน้าปกจะขี้เหร่ (ร้องไห้) แม้เนื้อหาจะช่วงเห้อ แต่มันน่ารักเพราะกระเป๋าเงิน! เออ เอาดิ มิยาเบะนี่ยังสุดยอดอย่างเคยจริงๆ เรื่องนี้แนะนำค่ะ สนุกดีๆ
ปกติเรามักจะเห็นบุคคลที่ 3 เล่าเรื่องหรือบุคคลที่ 1 เล่าเรื่อง เรื่องนี้ไม่เลย ให้กระเป๋าสตางค์เล่าเรื่องแทน 5555 เวรกรรม แต่เพราะหนังสือมันตีพิมพ์ราวๆ ปี 1992 ซึ่งสมัยนั้นคนเขาใช้กระเป๋าตังค์กันอยู่มันเลยเล่าเรื่องเสมือนบุคคลที่ 1 ได้ แม้จะขาดช่วงบางตอนไปเพราะไม่เห็นหน้า (ถูกเก็บไว้ในกระเป๋าอีกที) แต่ก็ทดแทนด้วยความน่ารักน่าชังของเหล่ากระเป๋าเงินที่มีลักษณะต่างๆ กันไป ถ้าปรับให้เป็นปัจจุบันหน่อยก็คงเป็นมือถือเล่าเรื่องแทน หรือไม่ก็ตามหาคนร้ายผ่านทาง sns ซึ่งมันก็คงมีแหละ เอาเป็นว่านั่นไม่ใช่ประเด็น 55555 แล้วประเด็นคืออะไร
ประเด็นคือ หนังสือมันเล่าออกมาให้น่ารักไงละ! แม้หน้าปกจะขี้เหร่ (ร้องไห้) แม้เนื้อหาจะช่วงเห้อ แต่มันน่ารักเพราะกระเป๋าเงิน! เออ เอาดิ มิยาเบะนี่ยังสุดยอดอย่างเคยจริงๆ เรื่องนี้แนะนำค่ะ สนุกดีๆ
August 24, 2019
คดีฆาตกรรมปริศนาสี่รายที่ไม่น่าจะเกี่ยวข้องกันได้ บอกเล่าเรื่องราวผ่านกระเป๋าสตางค์ของแต่ละคน ทั้งของตำรวจ พยาน คนร้าย ผู้ตาย ที่เรื่องราวเชื่อมต่อกันได้อย่างไม่น่าเชื่อ
อ่านตอนแรกจะงงๆหน่อย เพราะกระเป๋าสตางค์เป็นผู้เล่าเรื่อง ต้องมาปะติดปะต่อเรื่องราวเอง ตัวละครก็เยอะ เปิดกลับไปมาว่าคนนี้ออกมารึยังนะ
ความสนุกของเล่มนี้อยู่ที่การร้อยเรียงเรื่องราว จนสุดท้ายสามารถจับฆาตกรได้ในที่สุด แม้จะแอบผิดหวังตอนเฉลยเล็กน้อย แต่โดยรวมเรื่องนี้แปลกใหม่ สนุก สำหรับเราให้ผ่าน
อ่านตอนแรกจะงงๆหน่อย เพราะกระเป๋าสตางค์เป็นผู้เล่าเรื่อง ต้องมาปะติดปะต่อเรื่องราวเอง ตัวละครก็เยอะ เปิดกลับไปมาว่าคนนี้ออกมารึยังนะ
ความสนุกของเล่มนี้อยู่ที่การร้อยเรียงเรื่องราว จนสุดท้ายสามารถจับฆาตกรได้ในที่สุด แม้จะแอบผิดหวังตอนเฉลยเล็กน้อย แต่โดยรวมเรื่องนี้แปลกใหม่ สนุก สำหรับเราให้ผ่าน
June 23, 2019
คำให้การจากกระเป๋าสตางค์ งานแปลไทยใหม่ล่าสุดของมิยาเบะ มิยูกิ
เล่มนี้เล่าผ่านมุมมองของกระเป๋าสตางค์สิบใบของผู้เกี่ยวข้องสิบคนในคดีที่เกิดขึ้น แม้จะต่างคนต่างช่วงเวลากัน แต่ผู้เขียนก็เรียงร้อยเป็นเส้นเรื่องเดียวกัน
อ่านจบสนุกดีครับ มีความจบแบบอบอุ่นหัวใจ
เล่มนี้เล่าผ่านมุมมองของกระเป๋าสตางค์สิบใบของผู้เกี่ยวข้องสิบคนในคดีที่เกิดขึ้น แม้จะต่างคนต่างช่วงเวลากัน แต่ผู้เขียนก็เรียงร้อยเป็นเส้นเรื่องเดียวกัน
อ่านจบสนุกดีครับ มีความจบแบบอบอุ่นหัวใจ
May 12, 2023
'โมริโมโตะ ริวอิจิ' ถูกพบเสียชีวิตจากเหตุชนแล้วหนี แต่แท้จริงแล้วมันคือคดีฆาตกรรมอำพราง โดยมี 'โนริโกะ' ภรรยาของริวอิจิ ตกเป็นผู้ต้องสงสัย ทุกคนรู้ว่าโนริโกะมีชู้รักที่คอยให้ความช่วยเหลือในการฆ่าสามี และรู้ว่าเธอฆ่าสามีเพื่อจะเอาเงินประกันชีวิตที่สามีทำไว้ก่อนตาย แต่โนริโกะดันมีพยานที่ช่วยยืนยันความบริสุทธิ์เนี่ยสิ คดีนี้จะจบอย่างไรล่ะทีนี้..
เป็นหนังสือที่มีเทคนิคการเล่าเรื่องค่อนข้างแปลก เพราะเรื่องราวทั้งหมดทั้งมวลถูกเล่าผ่านมุมมองของกระเป๋าสตางค์ทั้ง 10 ใบ ของตัวละคร 10 คนที่เกี่ยวข้องกันไม่มากก็น้อยกับคดีนี้
อันที่จริง ผู้เขียนเค้าก็ตรงๆ ดีนะ คือเปิดเผยตัวฆาตกรตั้งแต่ต้นเรื่อง ไม่สิ.. ต้องพูดว่า ตั้งแต่คำโปรยปก 😂 เสิร์ฟข้อมูลให้คนอ่านรับรู้ตั้งแต่ต้น ทั้งมูลเหตุจูงใจในการฆ่าสามี รวมไปถึงชู้รักผู้สมรู้ร่วมคิดที่คนเขียนก็เปิดเผยตัวตนตั้งแต่ต้นๆ เรื่องเช่นกันว่าเป็นใคร แต่ถึงอย่างนั้น คนอ่านก็ไม่รู้อยู่ดีว่า จะเอาผิดทั้งสองคนยังไง ก็พวกเค้ามีพยานยืนยันความบริสุทธิ์ง่ะ แถมเรื่องราวก็ทวีคูณความซับซ้อนไปอีก เมื่อรู้ว่าทั้งสองคนไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมอีก 3 คดีในสถานที่และช่วงเวลาที่แตกต่างกัน
การให้กระเป๋าสตางค์ของตัวประกอบทั้ง 10 คนเป็นผู้เล่าเรื่อง ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังไล่ตามเก็บจิ๊กซอว์บางอย่าง โดยเฉพาะจิ๊กซอว์ความสัมพันธ์ของตัวละครเหล่านั้นที่วนเวียนโดยมีคดีที่คุณริวอิจิเป็นผู้ตายศูนย์กลาง ให้ความรู้สึกเหมือนอ่านนิยายซ้อนนิยายในบางขณะ ทุกกระเป๋าสตางค์ต่างมีคาแรกเตอร์และมีเรื่องเล่าเป็นของตัวเอง เหมือนเป็นรวมเรื่องสั้นที่สุดท้ายพอเอามาประกอบกันก็ไขปริศนาคดีคุณริวอิจิได้อย่างสมบูรณ์
เป็นหนังสือที่มีเทคนิคการเล่าเรื่องค่อนข้างแปลก เพราะเรื่องราวทั้งหมดทั้งมวลถูกเล่าผ่านมุมมองของกระเป๋าสตางค์ทั้ง 10 ใบ ของตัวละคร 10 คนที่เกี่ยวข้องกันไม่มากก็น้อยกับคดีนี้
อันที่จริง ผู้เขียนเค้าก็ตรงๆ ดีนะ คือเปิดเผยตัวฆาตกรตั้งแต่ต้นเรื่อง ไม่สิ.. ต้องพูดว่า ตั้งแต่คำโปรยปก 😂 เสิร์ฟข้อมูลให้คนอ่านรับรู้ตั้งแต่ต้น ทั้งมูลเหตุจูงใจในการฆ่าสามี รวมไปถึงชู้รักผู้สมรู้ร่วมคิดที่คนเขียนก็เปิดเผยตัวตนตั้งแต่ต้นๆ เรื่องเช่นกันว่าเป็นใคร แต่ถึงอย่างนั้น คนอ่านก็ไม่รู้อยู่ดีว่า จะเอาผิดทั้งสองคนยังไง ก็พวกเค้ามีพยานยืนยันความบริสุทธิ์ง่ะ แถมเรื่องราวก็ทวีคูณความซับซ้อนไปอีก เมื่อรู้ว่าทั้งสองคนไปพัวพันกับคดีฆาตกรรมอีก 3 คดีในสถานที่และช่วงเวลาที่แตกต่างกัน
การให้กระเป๋าสตางค์ของตัวประกอบทั้ง 10 คนเป็นผู้เล่าเรื่อง ทำให้เรารู้สึกเหมือนกำลังไล่ตามเก็บจิ๊กซอว์บางอย่าง โดยเฉพาะจิ๊กซอว์ความสัมพันธ์ของตัวละครเหล่านั้นที่วนเวียนโดยมีคดีที่คุณริวอิจิเป็นผู้ตายศูนย์กลาง ให้ความรู้สึกเหมือนอ่านนิยายซ้อนนิยายในบางขณะ ทุกกระเป๋าสตางค์ต่างมีคาแรกเตอร์และมีเรื่องเล่าเป็นของตัวเอง เหมือนเป็นรวมเรื่องสั้นที่สุดท้ายพอเอามาประกอบกันก็ไขปริศนาคดีคุณริวอิจิได้อย่างสมบูรณ์
November 3, 2021
ตอนอ่านชื่อหนังสือภาษาไทยครั้งแรก
คิดว่าเป็นการสืบสวนโดยสืบจากกระเป๋าสตางค์
(เช่น หยดเลือดที่เลอะกระเป๋า เป็นต้น)
แต่พอเริ่มอ่านถึงได้เข้าใจว่า อ๋อ...ก็สืบจากกระเป๋าสตางค์เหมือนกันแหละ
แต้ใช้กระเป๋าสตางค์เป็นตัวเล่าเรื่องคดีแทน
โครงเรื่องน่าสนใจและแปลกแหวกแนวมาก
แต่สารภาพตรงๆว่าถึงเนื้อหาแต่ละตอนจะแบ่งเป็นตอนสั้นๆ
แต่ก็ต้องใช้สมาธิและการจำชื่อตัวละครแต่ละตัวพอสมควร
ถึงจะอ่านเข้าใจขึ้นและไม่ทำให้เบื่อ
เนื้อเรื่องแบ่งเป็นตอนๆ เล่าแต่ละตอนผ่านกระเป๋าสตางค์
เรียกเจ้าของของตัวเองว่า 'เจ้านาย'
ซึ่งอ่านตอนแรก พอคำว่า 'เจ้านาย' โผล่ขึ้นมาครั้งแรก
ก็ชะงักไปแปบหนึ่งว่า 'หือ...ใครวะ' แล้วถึงจะเข้าใจว่า
อ๋อ...กระเป๋าสตางค์ นางแทนเจ้าของว่าเจ้านาย
เออ เลิศนะ
แต่ไม่รู้ว่าเป็นที่ตัวเองด้วยไหม ที่อาจไม่มีสมาธิมากพอ
และต้องพยายามเข้าใจในแต่ละตอน
(เพราะเนื้อหาลิงค์กัน (โดยละม่อม))
พออ่านถึงคำว่า ‘เจ้านาย' ทีไร มันจะชะงักบ่อยมาก
-------------------------
การนำเสนอเนื้อเรื่อง (ที่แบ่งเป็นตอนๆ ตอนละคดี)
โดยใช้วิธีการเล่าเรื่องผ่านกระเป๋าสตางค์
เราว่าเป็นอะไรที่น่าสนใจ
แต่ด้วยความที่พยายามจะลิงค์แต่ละตอนเข้าด้วยกัน
ทำให้มันค่อนข้างงง สับสน และแอบน่าเบื่อ (เพราะยืดเยื้อ)
มาเริ่มสนุกและอ่านได้เรื่อยๆ เริ่มประติดประต่อได้เรื่อยๆ
ก็ตอนใกล้จบแล้ว ตอนที่กระเป๋าสตางค์พูดถึง 'เจ้านาย' ของตัวเอง
ที่เป็นฆาตกรแล้ว
แต่ก็นั่นแหละ กว่ามันจะสนุก กว่ามันจะคลี่คลาย
เราว่ามันช้าเกินไป มันยืดเยื้อ เวิ่น และชวนสับสนมากๆ
แต่โดยรวมแล้วถือว่าโอเคอยู่นะ
ครั้งหนึ่งได้อ่านโครงเรื่องแปลกใหม่แบบนี้ก็ถือว่าคุ้ม
คิดว่าเป็นการสืบสวนโดยสืบจากกระเป๋าสตางค์
(เช่น หยดเลือดที่เลอะกระเป๋า เป็นต้น)
แต่พอเริ่มอ่านถึงได้เข้าใจว่า อ๋อ...ก็สืบจากกระเป๋าสตางค์เหมือนกันแหละ
แต้ใช้กระเป๋าสตางค์เป็นตัวเล่าเรื่องคดีแทน
โครงเรื่องน่าสนใจและแปลกแหวกแนวมาก
แต่สารภาพตรงๆว่าถึงเนื้อหาแต่ละตอนจะแบ่งเป็นตอนสั้นๆ
แต่ก็ต้องใช้สมาธิและการจำชื่อตัวละครแต่ละตัวพอสมควร
ถึงจะอ่านเข้าใจขึ้นและไม่ทำให้เบื่อ
เนื้อเรื่องแบ่งเป็นตอนๆ เล่าแต่ละตอนผ่านกระเป๋าสตางค์
เรียกเจ้าของของตัวเองว่า 'เจ้านาย'
ซึ่งอ่านตอนแรก พอคำว่า 'เจ้านาย' โผล่ขึ้นมาครั้งแรก
ก็ชะงักไปแปบหนึ่งว่า 'หือ...ใครวะ' แล้วถึงจะเข้าใจว่า
อ๋อ...กระเป๋าสตางค์ นางแทนเจ้าของว่าเจ้านาย
เออ เลิศนะ
แต่ไม่รู้ว่าเป็นที่ตัวเองด้วยไหม ที่อาจไม่มีสมาธิมากพอ
และต้องพยายามเข้าใจในแต่ละตอน
(เพราะเนื้อหาลิงค์กัน (โดยละม่อม))
พออ่านถึงคำว่า ‘เจ้านาย' ทีไร มันจะชะงักบ่อยมาก
-------------------------
การนำเสนอเนื้อเรื่อง (ที่แบ่งเป็นตอนๆ ตอนละคดี)
โดยใช้วิธีการเล่าเรื่องผ่านกระเป๋าสตางค์
เราว่าเป็นอะไรที่น่าสนใจ
แต่ด้วยความที่พยายามจะลิงค์แต่ละตอนเข้าด้วยกัน
ทำให้มันค่อนข้างงง สับสน และแอบน่าเบื่อ (เพราะยืดเยื้อ)
มาเริ่มสนุกและอ่านได้เรื่อยๆ เริ่มประติดประต่อได้เรื่อยๆ
ก็ตอนใกล้จบแล้ว ตอนที่กระเป๋าสตางค์พูดถึง 'เจ้านาย' ของตัวเอง
ที่เป็นฆาตกรแล้ว
แต่ก็นั่นแหละ กว่ามันจะสนุก กว่ามันจะคลี่คลาย
เราว่ามันช้าเกินไป มันยืดเยื้อ เวิ่น และชวนสับสนมากๆ
แต่โดยรวมแล้วถือว่าโอเคอยู่นะ
ครั้งหนึ่งได้อ่านโครงเรื่องแปลกใหม่แบบนี้ก็ถือว่าคุ้ม
June 8, 2019
ไอเดียการเล่าเรื่องน่าสนใจดีนะ เป็นการเล่าเรื่องจากหลายๆแหล่ง หลายมุมมอง แล้วก็ใช้การเล่าผ่านกระเป๋าตังค์ที่ทำให้เราไม่ได้รับรู้เรื่องเป็นห้วงๆ เป็นส่วนๆ ไม่ใช่เรื่องทั้งหมด ค่อนข้างว๊าวและถูกใจกับไอเดียการเล่าเรื่องแบบนี้ แปลกดี
หลายๆตอนพยายามเล่าเรื่องให้ข้อมูลแวดล้อม ซี่งเราชอบ มันเล่นกับความรู้สึกเชื่อ ไม่เชื่อ กับเราดี
ตัวคดีมีความเฟลนิดหน่อย เรื่องพยายามทำให้มัน go so big แต่กลายเป็นเน้นไปทางสภาวะทางอารมณ์มากกว่า ออกเป็นแนวคดีฆาตรกรรมสไตล์คนญี่ปุ่น อีกนิดนึงจะกลายเป็นนิยายเรื่องดราม่าไปได้เลย
และเพราะเรื่องเล่าผ่านกระเป๋าตังค์ของหลายๆคน ทำให้ฟีลความเป็นเรื่องสืบสวนมีแค่ไม่กี่ตอน ซึ่งก็จะเป็นตอนที่เล่าจากกระเป๋าของตำรวจกับนักสืบ
และเพราะกระเป๋าสตางค์สืบข้อมูลอะไรเองไม่ได้ ทำให้ส่วนใหญ่ของเรื่องเป็นการเล่าเรื่องเพื่อเป็นข้อมูลประกอบเรื่องที่คนเขียนอยากจะเล่ามากกว่า
มีช่วงกลางๆเรื่องนิดนึงที่รู้สึกว่าเรื่องอืดๆ จนน่าหงุดหงิด
หลายๆตอนพยายามเล่าเรื่องให้ข้อมูลแวดล้อม ซี่งเราชอบ มันเล่นกับความรู้สึกเชื่อ ไม่เชื่อ กับเราดี
ตัวคดีมีความเฟลนิดหน่อย เรื่องพยายามทำให้มัน go so big แต่กลายเป็นเน้นไปทางสภาวะทางอารมณ์มากกว่า ออกเป็นแนวคดีฆาตรกรรมสไตล์คนญี่ปุ่น อีกนิดนึงจะกลายเป็นนิยายเรื่องดราม่าไปได้เลย
และเพราะเรื่องเล่าผ่านกระเป๋าตังค์ของหลายๆคน ทำให้ฟีลความเป็นเรื่องสืบสวนมีแค่ไม่กี่ตอน ซึ่งก็จะเป็นตอนที่เล่าจากกระเป๋าของตำรวจกับนักสืบ
และเพราะกระเป๋าสตางค์สืบข้อมูลอะไรเองไม่ได้ ทำให้ส่วนใหญ่ของเรื่องเป็นการเล่าเรื่องเพื่อเป็นข้อมูลประกอบเรื่องที่คนเขียนอยากจะเล่ามากกว่า
มีช่วงกลางๆเรื่องนิดนึงที่รู้สึกว่าเรื่องอืดๆ จนน่าหงุดหงิด
April 4, 2019
อ่านแล้ววางไม่ลง สุดท้ายก็อ่านยาวจนจบ ตอนแรกก็จะงงๆ หน่อยที่เล่าผ่านมุมมองของกระเป๋าสตางค์ แต่แป๊บเดียวก็ต่อติด ทีนี้ละสนุกเชียว ปีหลังๆ มาไม่มีคนแปลงานของมิยาเบะ มิยูกิเลย พอมีออกมาสักเล่มนี่ก็ดีใจสุดๆ
July 4, 2023
หนังสือแนวสืบสวน สอบสวน ที่มีกระเป๋าสตางค์เล่าเรื่องให้ฟัง สมกับชื่อหนังสือ คำให้การจากกระเป๋าสตางค์ เริ่มต้นเรื่องด้วยกระเป๋าสตางค์ของตำรวจที่เข้าไปทำคดีที่ดูเผินๆก็น่าจะเป็นอุบัติเหตุ แต่ทำไมยิ่งสืบก็ยิ่งซับซ้อน และคดีใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ
สนุกกับหนังสือเล่มนี้มากๆ แม้ว่าช่วงขึ้นตอนใหม่ๆ จะรู้สึกเนือยๆไปสักหน่อย เพราะต้องปูพื้นเพเจ้าของกระเป๋าสตางค์ แต่ใจของเรามันอยากจะรู้ความคืบหน้าคดี และความเกี่ยวข้องของเจ้าของกระเป๋าสตางค์กับคดีแบบมากๆ
เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกว่ากระเป๋าสตางค์ของเราจะคิดนู่นนี่มั้ยนะ 55555 จะปวดหัวกับเราหรือเปล่า หรือจะคอยเอาใจช่วยเราเวลาเราทำนู่นนี่
สนุกกับหนังสือเล่มนี้มากๆ แม้ว่าช่วงขึ้นตอนใหม่ๆ จะรู้สึกเนือยๆไปสักหน่อย เพราะต้องปูพื้นเพเจ้าของกระเป๋าสตางค์ แต่ใจของเรามันอยากจะรู้ความคืบหน้าคดี และความเกี่ยวข้องของเจ้าของกระเป๋าสตางค์กับคดีแบบมากๆ
เป็นเรื่องที่อ่านแล้วรู้สึกว่ากระเป๋าสตางค์ของเราจะคิดนู่นนี่มั้ยนะ 55555 จะปวดหัวกับเราหรือเปล่า หรือจะคอยเอาใจช่วยเราเวลาเราทำนู่นนี่
December 30, 2022
เรื่องเล่าจากกระเป๋าสตางค์เป็นมุมมองที่น่าสนใจดี อ่านได้เพลินๆค่ะ
September 16, 2025
yes it took me almost a year to finish the book yes i literally forgot who one of the characters was by the end and yes 探偵の財布was in fact crazy work
January 4, 2020
เซอร์ไพร์สอันแรก ใครจะไปคิดว่าผู้ดำเนินเรื่องในการให้ข้อมูล (และสืบสวน) คือ ‘กระเป๋าสตางค์’
โดยกระเป๋าฯทำหน้าที่’ผู้เล่าเหตุการณ์’ทั้งหมดโดยมีคน และ เหตการณ์เป็นตัวประกอบ
หลายคนอาจแย้งว่า “เฮ้ย งั้นเรื่องก็ไม่ดูสมจริง”
เปล่าเรื่องเป็นกระเป๋าฯที่ให้ข้อมูลที่สมจริง ตรงไปตรงมา เรียกได้ว่าผู้เขียนเก่งมากในการใช้’สิ่งของ’มาทำหน้าที่ดำเนินเรื่องแทน’คน’จริงๆ ส่งผลทำให้มุมในเรื่องเปลี่ยนไป ทั้งๆที่เคสเริ่มต้นแค่เพียงการฆาตกรรมที่ใช้อุบัติเหตุบังหน้าเท่านั้น
เซอร์ไพร์สอันที่สอง เมื่ออ่านสารบัญจะเห็นได้ว่ามีกระเป๋าสตางค์มาเล่าเรื่องทั้งหมด 10 ใบ (+1) ทำให้เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องสืบสวนสั้นๆของกระเป๋าฯแต่ละใบ
แต่กลับกันทั้ง 10 ใบคือเคสคดีเดียวกันแต่มาจากคนละมุมของผู้เกี่ยวข้องในคดี 10 คน (ที่เป็นเจ้าของกระเป๋า) ผู้เขียนเชื่อมเรื่องราวได้ละเอียด น่าติดตามตลอด ตั้งแต่ใบแรกของศพแรก ที่บ่งชี้แค่ว่าเป็นเพียงฆาตกรรมเพื่อหวังเงินประกัน ที่สุดท้ายมันซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆจริงๆ
สรุป เป็นนิยายที่อ่านสนุกเส้นทางการเดินทางระหว่างเรื่องน่าติดตามในการเชื่อมเรื่องราวที่กระจัดกระจายมาเป็นเส้นเดียวกัน ตัวละครอาจจะเยอะไปหน่อยบางตัวชื่อคล้ายๆกันอีก อันนี้อาจทำให้งง
หลายคนอาจไม่ชอบบทสรุปของเรื่อง(หรือเฉลยฆาตกร)แต่สำหรับผมต้องสรุปเรื่องแบบนี้มันถึงเหมาะกับการเล่าแบบกระเป๋าสตางค์ครับ ไม่ใช่เรื่องเล่าจากนักสืบทั่วไปนั้นเอง
โดยกระเป๋าฯทำหน้าที่’ผู้เล่าเหตุการณ์’ทั้งหมดโดยมีคน และ เหตการณ์เป็นตัวประกอบ
หลายคนอาจแย้งว่า “เฮ้ย งั้นเรื่องก็ไม่ดูสมจริง”
เปล่าเรื่องเป็นกระเป๋าฯที่ให้ข้อมูลที่สมจริง ตรงไปตรงมา เรียกได้ว่าผู้เขียนเก่งมากในการใช้’สิ่งของ’มาทำหน้าที่ดำเนินเรื่องแทน’คน’จริงๆ ส่งผลทำให้มุมในเรื่องเปลี่ยนไป ทั้งๆที่เคสเริ่มต้นแค่เพียงการฆาตกรรมที่ใช้อุบัติเหตุบังหน้าเท่านั้น
เซอร์ไพร์สอันที่สอง เมื่ออ่านสารบัญจะเห็นได้ว่ามีกระเป๋าสตางค์มาเล่าเรื่องทั้งหมด 10 ใบ (+1) ทำให้เข้าใจว่ามันเป็นเรื่องสืบสวนสั้นๆของกระเป๋าฯแต่ละใบ
แต่กลับกันทั้ง 10 ใบคือเคสคดีเดียวกันแต่มาจากคนละมุมของผู้เกี่ยวข้องในคดี 10 คน (ที่เป็นเจ้าของกระเป๋า) ผู้เขียนเชื่อมเรื่องราวได้ละเอียด น่าติดตามตลอด ตั้งแต่ใบแรกของศพแรก ที่บ่งชี้แค่ว่าเป็นเพียงฆาตกรรมเพื่อหวังเงินประกัน ที่สุดท้ายมันซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆจริงๆ
สรุป เป็นนิยายที่อ่านสนุกเส้นทางการเดินทางระหว่างเรื่องน่าติดตามในการเชื่อมเรื่องราวที่กระจัดกระจายมาเป็นเส้นเดียวกัน ตัวละครอาจจะเยอะไปหน่อยบางตัวชื่อคล้ายๆกันอีก อันนี้อาจทำให้งง
หลายคนอาจไม่ชอบบทสรุปของเรื่อง(หรือเฉลยฆาตกร)แต่สำหรับผมต้องสรุปเรื่องแบบนี้มันถึงเหมาะกับการเล่าแบบกระเป๋าสตางค์ครับ ไม่ใช่เรื่องเล่าจากนักสืบทั่วไปนั้นเอง
March 7, 2024
เรื่องราวของคดีฆาตกรรม 4 คดีที่เล่าผ่านกระเป๋าสตางค์ของเหยื่อ พยาน ตำรวจ นักสืบ ฆาตกร สนุกมากกกกกก ทุกเรื่องย่อยอ่านแล้วไม่รู้สึกขมวดคิ้วเลย เชื่อมกันได้สมูทมาก ๆๆๆๆ (สำหรับคนที่กลัวปกมีปกใหม่นะคะ555555555)
August 31, 2020
พล๊อตเรื่องแปลกใหม่ อ่านสนุกดีค่ะ
February 15, 2023
ชอบที่ motive เป็นเรื่องเกี่ยวกับ significance กับ efficacy แต่วิธีการเล่าเรื่องมันไม่ค่อยน่าตื่นเต้นเท่าไหร่ในฐานะเป็นนิยายสืบสวน
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 6, 2024
เล่าเรื่องผ่านกระเป๋าสตางค์ของบุคคลต่างๆ แปลกใหม่สุดๆ อ่านง่ายมาก เพราะเป็นตอนสั้นๆ เหมือนจะแยกกัน แต่สุดท้าย ทุกเรื่องก็ขมวดปมเป็นเรื่องเดียว
ปล.ติดแค่เรื่องเดียว ไม่ค่อยชอบปมฆาตกร
ปล.ติดแค่เรื่องเดียว ไม่ค่อยชอบปมฆาตกร
January 12, 2025
好多人物，好多線索，時間線很長，人物豐滿，故事引人入勝放不下來。而且用錢包作為主角的新穎敘事手法從來沒看過，結局也很棒（日本味道很重，一般都是心理殺人）。
January 19, 2024
มุมมองการบอกเล่าแปลกใหม่ เชื่อมโยงเรื่องราวได้ดี อ่านเพลินมากค่ะ
April 17, 2014
用10個錢包描述的殺人故事。內容反映了人的自我評價和社會給予的標籤互相抵觸時所產生的後果。劇情編織十分嚴密，各人之間的交錯有相當多意想不到的地方。雖然是宮部美幸早期的作品，但小說已經浸透出作者的特殊風格，頗有玩味。
May 4, 2014
這是一本很特別的推理小說，以十個錢包來敍述故事，頗有新意。一向欣賞作者除了堆砌推理劇情外，亦探討人性和社會問題。此篇探討有關自我價值和社會給予的標價有差異產生了的問題，亦透過不同的人物帶出每個人也有自己標準去評斷人和事，很值得深思。
November 15, 2022
[2021 no.122]
買打折的回頭書，卻收到作者親簽本。
用與事件相關的十個不同參與者的錢包來說故事，像是藉由十個短篇故事，不斷轉換視角看待同一事件，拼湊出一則完整的連續殺人案件。但讀來難免時時被中斷，不能痛快地一氣呵成。
【taaze 訂230 得149】
買打折的回頭書，卻收到作者親簽本。
用與事件相關的十個不同參與者的錢包來說故事，像是藉由十個短篇故事，不斷轉換視角看待同一事件，拼湊出一則完整的連續殺人案件。但讀來難免時時被中斷，不能痛快地一氣呵成。
【taaze 訂230 得149】
April 21, 2023
“就像合成皮錢包，卻自以為是真皮。不願認清自己真正價格的錢包。”
“但是現實世界的確存在這種妄想的人，認為自己不同凡響，比起電視、雜誌爭相報導的那些人，自己才是更偉大幾千萬倍。”
April 13, 2019
แปลกดีเพราะเล่าผ่านกระเป๋าสตางค์แต่ละใบของคนที่อยู่ในเหตุการณ์ เห็นว่าแต่งมานานแล้ว แต่อ่านตอนนี้ก็ยังสนุก สำนวนการแปลดีอ่านได้ไหลลื่นมาก
Displaying 1 - 23 of 23 reviews