What do you think?
Rate this book


545 pages, Kindle Edition
First published May 1, 1969
This book was originally written in Filipino but has been translated into English and Russian. So, I decided to write the general review in English with some Taglish (mixed of Tagalog and English which is the hybrid language that most of us in Manila use nowadays), in the second half just to drive home some points that I'd like to communicate to my fellow Filipino citizens. Sorry for the lenght of this review. The book deserves to be promoted and to be read and discussed by all young Filipinos. They are here in Goodreads and they are using the internet so hopefully I'll be able to influence them via this review. Please bear with me.Mga Ibong Mandaragit (Birds of Prey) by Filipino writer and social activist, Amado V. Hernandez was first published in 1969. It tackles the time in the history of Philippines when the Japanese invaders were about to leave in 1944 up to the early years of the country trying to rise from the ashes of World War II.
“Ano’ng kabuluhan ng mabuhay sa isang sosyedad na ang kasamaa’y siyang Panginoon. Naitaboy ang Hapon, nguni’t ang kasamaa’y hindi naapula, at ang kasamaang ito’y gawa ng mga Pilipino rin.” p.378
Sinisid ng bida na si Mando ang tunay palang kaban ng kayamanan ni Simoun na inihagis ni Padre Florentino sa dagat sa pagtatapos ng akdang El Filibusterismo ni Rizal. Ginamit ang tumataginting na yaman sa kuwentong ito para isiwalat ang nalilingid na katotohanan ng lipunan at ipaglaban ang mga maralita at naaapi sa Pilipinas na noo'y kalalaya lamang sa pwersang Hapon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ngunit tulad noong bago pa man ay palasak na ng mga manghuhuthot, nangangamkam, at naniniil⸺mga ibong mandaragit.
“Ang kasamaa’y dapat sugpuin at lipulin sa kanyang ugat. Hindi ang mga [ibong mandaragit] ang ugat ng kasamaan. Manapa’y ang umiiral na kaisipan, ang paniniwala, ang sistema . . . Yan ang mga dapat baguhin. . .”
“At pano natin mababago?”
“Sa pamamagitan ng lalong mahusay at matinong kaisipan, paniniwala at sistema.”
“At pano natin maipakikilala at maipagwawagi ang matinong kaisipan, paniniwala at sistema. . .?
“Sa walang puknat na pakikibaka.”
“Sa bisa ng bibig o ng patalim, Doktor?”
“Kung alin ang mabisa sa kaukulang panahon. Mi panahong mabisa ang bibig at panulat, mi panahon namang mabisa ang patalim. Nguni’t sa lahat ng panaho’y dapat silang patnubayan ng utak.” p.335-336