'Poesjkin is niet, zoals zo vaak beweerd wordt, een "vernieuwer" geweest. Vernieuwers zijn trouwens vaak tweederangs schrijvers. Karamzin en Zjoekovski waren veel grotere vernieuwers dan Poesjkin. Zijn proza verschilt van dat van Walter Scott en Karamzin omdat het beter is, niet omdat zijn verhalen over andere dingen gaan of in een volstrekt andere stijl geschreven zijn. Wat Poesjkin van zijn tijdgenoten onderscheidt is wat Mozart van zijn tijdgenoten onderscheidt.' (Karel van het Reve)
'Het is niet alleen de geschiedenis van het duel, die Poesjkin in Het Schot vertelt; het is de stijl van het duel, die in het proza is doorgedrongen; het is hetzelfde glanzende evenwicht der étiquette als geïnspireerde vormelijkheid, die de hartstochten opvangt, afleidt, tot 'gelegenheidsspel' promoveert, zonder ze ook maar in het minst te vernietigen, dat zowel het duel als Poesjkins novelle kenmerkt.' (Menno ter Braak)
Dit deel bevat onder meer: De moor van Peter de grote; De verhalen van wijlen Ivan Petrovitsj Bjelkin; Schoppenvrouw, Egyptische nachten, De kapiteinsdochter e.a.
Works of Russian writer Aleksandr Sergeyevich Pushkin include the verse novel Eugene Onegin (1831), the play Boris Godunov (1831), and many narrative and lyrical poems and short stories.
People consider this author the greatest poet and the founder of modern literature. Pushkin pioneered the use of vernacular speech in his poems, creating a style of storytelling—mixing drama, romance, and satire—associated ever with greatly influential later literature.
Pushkin published his first poem at the age of 15 years in 1814, and the literary establishment widely recognized him before the time of his graduation from the imperial lyceum in Tsarskoe Selo. Social reform gradually committed Pushkin, who emerged as a spokesman for literary radicals and in the early 1820s clashed with the government, which sent him into exile in southern Russia. Under the strict surveillance of government censors and unable to travel or publish at will, he wrote his most famous drama but ably published it not until years later. People published his verse serially from 1825 to 1832.
Pushkin and his wife Natalya Goncharova, whom he married in 1831, later became regulars of court society. In 1837, while falling into ever greater debt amidst rumors that his wife started conducting a scandalous affair, Pushkin challenged her alleged lover, Georges d'Anthès, to a duel. Pushkin was mortally wounded and died two days later.
Because of his liberal political views and influence on generations of Russian rebels, Pushkin was portrayed by Bolsheviks as an opponent to bourgeois literature and culture and a predecessor of Soviet literature and poetry. Tsarskoe Selo was renamed after him.
Tot nog toe gelezen: De moor van Peter de Grote; Een roman in brieven; De verhalen van wijlen Iwan Petrowitsj Bjelkin; De geschiedenis van het dorp Gorjoechino; Roslawljew en Doebrowski. Verder gelezen: Schoppenvrouw, Kirdzjali, Egyptische nachten en de Kapiteinsdochter.
Wat een vertelkunst! En ik hou heel erg van schrijvers die een verhaal vertellen. Het 'probleem' is dat als je eenmaal Poesjkin gelezen hebt, je eigenlijk geen zin meer hebt in (vooral hedendaagse) andere schrijvers omdat die toch niet beter (kunnen) zijn.