Verhalen, 1889-1894

Verzamelde verhalen #4

by Anton Chekhov, Anton Tsjechov, Tom Eekman (Translator)

Dit vierde deel bevat een aantal van Tsjechovs langere het beroemde 'Een vervelende geschiedenis' (over de succesvolle man die aan het eind van zijn leven alleen nog eenzaamheid vindt), de novelle 'Zaal 6' (over de met geesteszieken werkende arts Jefimytsj die zelf gek wordt) en 'De zwarte monnik', 'Het verhaal van een onbekende' en Tsjechovs enige roman, 'Het duel'. Maar ook de kleine, korte pareltjes zijn weer vertegenwoordigd, zoals het prachtige 'De viool van Rothschild'.

Genres: Short Stories, Russian Literature, Fiction, 19th Century

630 pages, Hardcover

First published January 1, 1957

About the author

Antón Chéjov (Spanish)

Dramas, such as The Seagull (1896, revised 1898), and including "A Dreary Story" (1889) of Russian writer Anton Pavlovich Chekhov, also Chekov, concern the inability of humans to communicate.

Born ( Антон Павлович Чехов ) in the small southern seaport of Taganrog, the son of a grocer. His grandfather, a serf, bought his own freedom and that of his three sons in 1841. He also taught to read. A cloth merchant fathered Yevgenia Morozova, his mother.

"When I think back on my childhood," Chekhov recalled, "it all seems quite gloomy to me." Tyranny of his father, religious fanaticism, and long nights in the store, open from five in the morning till midnight, shadowed his early years. He attended a school for Greek boys in Taganrog from 1867 to 1868 and then Taganrog grammar school. Bankruptcy of his father compelled the family to move to Moscow. At the age of 16 years in 1876, independent Chekhov for some time alone in his native town supported through private tutoring.

In 1879, Chekhov left grammar school and entered the university medical school at Moscow. In the school, he began to publish hundreds of short comics to support his mother, sisters and brothers. Nicholas Leikin published him at this period and owned Oskolki (splinters), the journal of Saint Petersburg. His subjected silly social situations, marital problems, and farcical encounters among husbands, wives, mistresses, and lust; even after his marriage, Chekhov, the shy author, knew not much of whims of young women.

Nenunzhaya pobeda , first novel of Chekhov, set in 1882 in Hungary, parodied the novels of the popular Mór Jókai. People also mocked ideological optimism of Jókai as a politician.

Chekhov graduated in 1884 and practiced medicine. He worked from 1885 in Peterburskaia gazeta.

In 1886, Chekhov met H.S. Suvorin, who invited him, a regular contributor, to work for Novoe vremya, the daily paper of Saint Petersburg. He gained a wide fame before 1886. He authored The Shooting Party , his second full-length novel, later translated into English. Agatha Christie used its characters and atmosphere in later her mystery novel The Murder of Roger Ackroyd . First book of Chekhov in 1886 succeeded, and he gradually committed full time. The refusal of the author to join the ranks of social critics arose the wrath of liberal and radical intelligentsia, who criticized him for dealing with serious social and moral questions but avoiding giving answers. Such leaders as Leo Tolstoy and Nikolai Leskov, however, defended him. "I'm not a liberal, or a conservative, or a gradualist, or a monk, or an indifferentist. I should like to be a free artist and that's all..." Chekhov said in 1888.

The failure of The Wood Demon , play in 1889, and problems with novel made Chekhov to withdraw from literature for a period. In 1890, he traveled across Siberia to Sakhalin, remote prison island. He conducted a detailed census of ten thousand convicts and settlers, condemned to live on that harsh island. Chekhov expected to use the results of his research for his doctoral dissertation. Hard conditions on the island probably also weakened his own physical condition. From this journey came his famous travel book.

Chekhov practiced medicine until 1892. During these years, Chechov developed his concept of the dispassionate, non-judgmental author. He outlined his program in a letter to his brother Aleksandr: "1. Absence of lengthy verbiage of political-social-economic nature; 2. total objectivity; 3. truthful descriptions of persons and objects; 4. extreme brevity; 5. audacity and originality; flee the stereotype; 6. compassion." Because he objected that the paper conducted against [a:Alfred Dreyfu

Reviews

[Reyer]

At present, Anton Chekhov is the only author whose oeuvre I am reading in its entirety. As I mentioned in my last review ( 1887-1888 ), I find that his stories improve over time. While his focus on daily life in Russia seems similar to that of earlier writers like Dostoevsky and Tolstoy, I see how Chekhov plays with perspectives, while steering clear of an overly dramatic or moralistic tone. This makes the author more accessible to me, even though I was still challenged by some of the unsympathetic characters and exaggerated gestures.

The fourth collection (1889-1894), translated into Dutch, contains some sharp and witty short stories and novellas. I particularly liked The Bet (a man voluntarily agrees to be imprisoned), The Princess (a doctor loses himself in a rant against a noblewoman), Ward No. 6 (a doctor discovers that the only intelligent person around him is a patient in his madhouse), and Rothschild’s Violin (a coffin maker explains his economic take on his village).

Op basis van de wet en in het belang van de zedelijkheid geeft u mij geen paspoort. Het is namelijk zedelijk en wettig dat een jonge, gezonde, zelfbewuste vrouw haar leven slijt in ledigheid en treurnis en voortdurende angst in ruil voor kost en inwoning bij een man van wie ze niet houdt. U kent de wetten uitstekend, u bent heel eerlijk en rechtvaardig, respecteert het huwelijk en het familiebeginsel, en uit dat alles vloeit voort dat u in uw hele leven nog nooit iets goeds hebt gedaan, iedereen haat u, u hebt met iedereen ruzie en in de zeven jaar dat u getrouwd bent, hebt u nog geen zeven maanden met uw vrouw geleefd.

There are three novellas that particularly appealed to me. A Dreary Story reminded me somewhat of John Williams’ Stoner , as it describes the monotonous days of a life without purpose. In The Duel, Chekhov portrays a fearsome yet kind-hearted doctor alongside a charming yet immoral civil servant. This juxtaposition naturally brought to mind The Brothers Karamazov , but thanks to Chekhov’s skilful use of perspectives, it also felt reminiscent of Edith Wharton’s The Age of Innocence .

Zeg niets, zeg niets, lieve! Ik geloof niet dat aan onze zonden de man schuld heeft. Altijd zijn de vrouwen schuldig. Mannen zijn in het huiselijk leven lichtzinnig, ze leven met hun verstand, niet met hun hart, en veel begrijpen ze niet, maar een vrouw begrijpt alles. Van haar hangt alles af. Haar is veel gegeven, van haar wordt ook veel verlangd.

My personal highlight was The Story of an Unknown Man. Once again, Chekhov’s mastery of perspectives works out magnificently: the dual narrative of an undercover agent posing as a servant creates a suspenseful plot and a simmering atmosphere. It also left me wanting to reread The Remains of the Day . Altogether, the stories offer a fascinating glimpse into 19th-century Russian life. I am looking forward to my next ‘Russian sequence’.

Het is niet noodzakelijk al die legenden en fabels voor zoete koek aan te nemen, maar zeeft u ze, dan zal op het filter achterblijven waar het om gaat: onze goede tradities en de namen van ware helden die door ieder erkend worden.

[Willem Hoekstra]

Tja, Tsjechov. Altijd fijn.

[Jaap]

Prachtige komisch-trieste verhalen over mensen die het geluk zoeken maar die het niet kunnen grijpen of die het, wanneer ze het tóch gevonden hebben, meestal uit vrije wil weer verpelen.

[Jan Croonen]

Een vervelende geschiedenis: de laatste maanden, weken, dagen van geheimraad Nikolaj Stepanytsj. Hij komt er achter dat hij een leidend beginsel mist. Zijn pleegkind ook en haar kan hij het niet meegeven. Het verhaal is zo troosteloos dat het daardoor ontroert.
Zaal 6: een dokter leidt een afdeling voor geesteszieken en wordt zelf gek. Een discussie met een van de geesteszieken gaat over het ijdele van het stoicisme van de dokter. Het zelf gek worden lijkt een bevestiging van de dwaling van zijn eerdere filosofie.

[Jonnnnnnnnnn]

Herlezen. Goed, is mijn oordeel. Wel een paar zeikerds voert onze Anton op.

[Teipus]

Tsjechov, deel 4
De weddenschap ***
De vorstin ***
Een vervelende geschiedenis *****
Dieven ***
Goesev ****
Vrouwen ***
Het duel *****
Mijn vrouw *****
Een spring-in-‘t-veld ***
Na de voorstelling **
In de verbanning ****
Buren ***
Zaal 6 *****
Angst ***
Het verhaal van een onbekende ****
Grote Volodja en kleine Volodja **
De zwarte monnik ****
Vrouwenheerschappij ****
De viool van Rothschild ****
De student **
De letterkundeleraar ****

[Grada (BoekenTrol)]

During my university years I bought and read this book, triggered by the assignments we got for our literature studies. I kept the book (never throw a book away!), because I thought I'd reread it one day when I would have more time.
Now that the rereading won't be happening, I've decided to part with the book and set it free so others can enjoy these stories as well.