Πριν σχεδόν ενάμιση χρόνο διάβασα τελευταία φορά βιβλίο του Γκράχαμ Μάστερτον και η αλήθεια είναι ότι μου έλειψαν οι καφρίλες του, οι υπερβολές του, οι καμένοι χαρακτήρες του, γενικά οι ευκολοδιάβαστες και απολαυστικές ιστορίες του. Καιρός ήταν να ξαναδιαβάσω επιτέλους ένα βιβλίο του, και επέλεξα το συγκεκριμένο, το οποίο είναι το δέκατο βιβλίο του συγγραφέα που περνάει στην λίστα με τα διαβασμένα. Πως μου φάνηκε; Άκρως ψυχαγωγικό και απολαυστικό.
Στην Ιαπωνική μυθολογία, ο Τένγκου είναι ένας από τους πιο τρομερούς, μοχθηρούς και καταστρεπτικούς δαίμονες, ένα πλάσμα γεμάτο κακία, που καταλαμβάνει τα σώματα ανθρώπων και τα καθιστά ανίκητα απέναντι σε κάθε εχθρό. Στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, οι Τένγκου δεν πρόλαβαν να χρησιμοποιηθούν επαρκώς. Όμως το 1983, ήρθε η ώρα κάποιων Ιαπώνων για εκδίκηση. Συγκεκριμένα, ένας παραμορφωμένος άνδρας, που γεννήθηκε κοντά στον πυρηνικό όλεθρο της Χιροσίμα, θέλει να πληρώσει με το ίδιο νόμισμα τους Αμερικάνους, χρησιμοποιώντας έναν μικρό στρατό από Τένγκου. Τα πράγματα θα οδηγηθούν σε εξωπραγματικά βίαιες καταστάσεις...
Τι περιέχει το μενού: Πολλές γραφικές σκηνές βίας γεμάτες καφρίλες και σπλατεριές, λίγο υπερφυσικό, αρκετό σεξ, διάφορους καμένους χαρακτήρες με όλα τα ωραία και απαραίτητα κλισέ, κάποιες αναφορές πολιτικού και ιστορικού περιεχομένου γύρω από τις ατομικές βόμβες που χρησιμοποιήθηκαν στον Β'Π.Π., κάμποση αγωνία για την συνέχεια και ακόμα περισσότερη ένταση. Επίσης ένα δυναμικό τέλος. Η γραφή είναι στα γνωστά στάνταρ, ευκολοδιάβαστη και ξεκούραστη, με ωραίες και γλαφυρές περιγραφές των διαφόρων σκηνών βίας και των τοπίων. Η 80's ατμόσφαιρα εξαιρετική. Φυσικά υπάρχουν και πολλές υπερβολές στην πλοκή, ευκολίες και τα συναφή, αλλά μιλάμε για βιβλίο του Μάστερτον.
Γενικά είναι πολύ ωραίο και χορταστικό παλπ μυθιστόρημα τρόμου και περιπέτειας, το οποίο προσφέρει γραφική βία, ατελείωτη δράση, καφρίλες, υπερφυσικό και σεξ. Πιστεύω ότι κατατάσσεται με ευκολία στις καλές στιγμές του συγγραφέα και είναι ένα βιβλίο που προτείνεται άνετα στους λάτρεις αυτού του είδους βιβλίων τρόμου. Στα συν βάζω και όλες τις αναφορές στην Ιαπωνική μυθολογία/ιστορία, που προσωπικά με ελκύει όσο καμία. Επίσης η μετάφραση είναι πολύ καλή και γλαφυρή. Προχωρήστε άφοβα.