Η τελευταία νύχτα του αιώνα

by Βασίλης Αλεξάκης, Γιώργος Κατηφόρης, Αύγουστος Κορτώ

Οι συγγραφείς αυτής της συλλογής της χιλιετίας είναι άνθρωποι που έχουν διαπρέψει ο καθένας στον τομέα του, αλλά αυτός δεν είναι απαραίτητα η συγγραφή λογοτεχνίας. Υπάρχυον ανάμεσά τους γιατροί, οικονομολόγοι, ζωγράφοι, νομικοί, καθηγητές πανεπιστημίου, σκηνοθέτες, φωτογράφοι, δημοσιογράφοι της διασποράς, μουσικοσυνθέτες. Η αντιμετώπιση της τελευταίας νύχτας του αιώνα, είναι, όπως αναμενόταν, διαφορετική από τον καθένα, αλλά αυτό που διαπνέει όλα σχεδόν τα πονήματα είναι μια αίσθηση αναζήτησης του έρωτα, της τρυφερότητας, του οικείου. Από την άλλη, ελλοχεύει ανάμεσα στις γραμμές και ο Φόβος. Το κυρίαρχο ανθρώπινο συναίσθημα απέναντι στο όποιο τέλος ή μπροστά στην όποια νέα Αρχή, διατυπωμένο με τον ξεχωριστό τρόπο του καθενός από τους υπογράφοντες. Η Τελευταία νύχτα του αιώνα είναι ίσως ένα ψυχογράφημα σκοτεινό όπως η νύχτα ή το θρυλούμενο blackout της 31ης Δεκεμβρίου 1999 προς την 1η Ιανουαρίου 2000, με την Ελπίδα να αχνοφέγγει ερωτικά κάπου στο βάθος.

177 pages, Paperback

First published January 1, 1999

About the author

Vassilis Alexakis

Ο Βασίλης Αλεξάκης γεννήθηκε στην Αθήνα και σπούδασε στην ανωτάτη Δημοσιογραφική Σχολή της Λιλ. Είναι εγκατεστημένος στο Παρίσι από το 1968. Εκεί δούλεψε ως δημοσιογράφος, κριτικός βιβλίου στην εφημερίδα "Le Monde" και χρονογράφος. Έτσι εξοικειώθηκε με τη γαλλική γλώσσα στην οποία έγραψε τα πρώτα του μυθιστορήματα.
Ο Βασίλης Αλεξάκης έχει ασχοληθεί επίσης με το χιουμοριστικό σκίτσο και με τον κινηματογράφο. Έχει δημοσιεύσει τις συλλογές "Mon amour", στην Ιταλία ("Citta armoniosa", 1978), "Γδύσου" (Αθήνα, Εξάντας, 1982) καθώς και έξι ιστορίες με εικόνες, υπό τον γενικό τίτλο "Η σκιά του Λεωνίδα" (Αθήνα, Εξάντας, 1984) που έχουν κυκλοφορήσει και στα γερμανικά ("Leonidas' Schatten", Romiosini, μετάφραση του Klaus Eckhardt, 1986).
Έχει σκηνοθετήσει τέλος την ταινία μικρού μήκους "Είμαι κουρασμένος", βραβείο φεστιβάλ Τουρ και Γαλλικού Κέντρου Κινηματογράφου (1982), τις τηλεταινίες "Ο Νέστως Χαρμίδης περνά στην επίθεση" (1984) και "Το τραπέζι" (1989) και τη μεγάλου μήκους "Αθηναίοι", Α΄ βραβείο διεθνούς φεστιβάλ ταινιών χιούμορ του Charmousse (1991).
Ως πεζογράφος έχει τιμηθεί στη Γαλλία με τα βραβεία Αλμπέρ Καμύ, Αλεξάντρ Βαιλάτ, Σαρλ Εσμπραγιά, Medicis (το 1995, για το βιβλίο του "Η μητρική γλώσσα"), καθώς και με το Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (το 2007, για το βιβλίο του "μ.Χ.").