Ο Νίκος Χουλιαράς (English: Nikos Houliaras) ήταν από τις πιο ιδιότυπες και πολυδιάστατες μορφές της σύγχρονης ελληνικής τέχνης, με σημαντική παρουσία στη ζωγραφική, τη λογοτεχνία, την ποίηση και το τραγούδι. Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1940 και σπούδασε γλυπτική και σκηνογραφία στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, από όπου αποφοίτησε το 1967. Παράλληλα με τη ζωγραφική ασχολήθηκε με τη συγγραφή μυθιστορημάτων, διηγημάτων και ποιημάτων, ενώ έγραψε στίχους και μουσική για τραγούδια που ερμήνευσαν καλλιτέχνες του Νέου Κύματος, όπως η Αρλέτα, η Πόπη Αστεριάδη και η Μαρίζα Κωχ. Υπήρξε επίσης από τους πρώτους που διασκεύασαν παραδοσιακούς ηπειρώτικους σκοπούς με σύγχρονη ματιά. Το 1969 συμμετείχε στη Μπιενάλε της Βενετίας και την ίδια χρονιά τιμήθηκε με το Α' Βραβείο Παρθένη, ενώ απέσπασε και διεθνείς διακρίσεις για τον σχεδιασμό βιβλίων στη Διεθνή Έκθεση της Λειψίας. Στη λογοτεχνία ξεχώρισε με έργα όπως "Ο Λούσιας", "Το Μπακακόκ", "Ζωή, την άλλη φορά" και "Στο σπίτι του εχθρού μου", που προτάθηκε για το Ευρωπαϊκό Αριστείο Λογοτεχνίας. Το έργο του χαρακτηρίζεται από υπαρξιακή ατμόσφαιρα, σκοτεινό λυρισμό και βαθιά σύνδεση με τη μνήμη, την Ήπειρο και την εσωτερική ζωή των ανθρώπων.