" Μια πραγματικά καλή ιστορία τρόμου θα βρει χορεύοντας το δρόμο της προς το κέντρο της ζωής σου, αναγνώστη, και θ' ανακαλύψει την κρυφή πορτούλα του δωματίου που νόμιζες πως κανείς άλλος δεν ήξερε ότι υπήρχε..."
Stephen Edwin King was born the second son of Donald and Nellie Ruth Pillsbury King. After his father left them when Stephen was two, he and his older brother, David, were raised by his mother. Parts of his childhood were spent in Fort Wayne, Indiana, where his father's family was at the time, and in Stratford, Connecticut. When Stephen was eleven, his mother brought her children back to Durham, Maine, for good. Her parents, Guy and Nellie Pillsbury, had become incapacitated with old age, and Ruth King was persuaded by her sisters to take over the physical care of them. Other family members provided a small house in Durham and financial support. After Stephen's grandparents passed away, Mrs. King found work in the kitchens of Pineland, a nearby residential facility for the mentally challenged.
Stephen attended the grammar school in Durham and Lisbon Falls High School, graduating in 1966. From his sophomore year at the University of Maine at Orono, he wrote a weekly column for the school newspaper, THE MAINE CAMPUS. He was also active in student politics, serving as a member of the Student Senate. He came to support the anti-war movement on the Orono campus, arriving at his stance from a conservative view that the war in Vietnam was unconstitutional. He graduated in 1970, with a B.A. in English and qualified to teach on the high school level. A draft board examination immediately post-graduation found him 4-F on grounds of high blood pressure, limited vision, flat feet, and punctured eardrums.
He met Tabitha Spruce in the stacks of the Fogler Library at the University, where they both worked as students; they married in January of 1971. As Stephen was unable to find placement as a teacher immediately, the Kings lived on his earnings as a laborer at an industrial laundry, and her student loan and savings, with an occasional boost from a short story sale to men's magazines.
Stephen made his first professional short story sale ("The Glass Floor") to Startling Mystery Stories in 1967. Throughout the early years of his marriage, he continued to sell stories to men's magazines. Many were gathered into the Night Shift collection or appeared in other anthologies.
In the fall of 1971, Stephen began teaching English at Hampden Academy, the public high school in Hampden, Maine. Writing in the evenings and on the weekends, he continued to produce short stories and to work on novels.
Το να επαναλαμβάνεις πόσο ξεχωριστός συγγραφέας είναι ο Stephen King (παρεμπιπτόντως, ο Θεός - ή όποιος αποφασίζει τέλος πάντων - ας του δίνει χρόνια!) και πόσο εξαιρετικά ιδιοφυείς είναι οι ιστορίες που συλλαμβάνει η "γκλάβα" του, είναι περίπου σαν να παραβιάζεις ανοικτές θύρες. Ειδικά όσον αφορά τα πρώτα του βιβλία, αυτό θα έπρεπε να θεωρείται κάτι σαν αξίωμα. Διαβάζει κανείς μυθιστόρημα ή διήγημά του πριν το 1985 (ας ορίσουμε κατά προσέγγιση μια - όχι και τόσο τυχαία - ημερομηνία ως σημείο αναφοράς) και δεν υπάρχει λόγος να αμφιβάλει ότι δεν θα απολαύσει μια ακόμη ξεχωριστή αναγνωστική εμπειρία. Αυτή ακριβώς είναι και η περίπτωσή μας: πέντε διηγήματα και μία νουβέλα περιλαμβάνει η Μπαλάντα της Ελαστικής Σφαίρας, γραμμένα μεταξύ των ετών 1978 και 1984, κι είναι όλα τους ένα κι ένα! Από την Εξέδρα και το Κιβώτιο, όπου το πιο ζοφερό κακό καραδοκούσε σε μια λίμνη κι ένα ξύλινο κουτί, αντίστοιχα, μεχρι τη Νόνα και την Μπαλάντα της Ελαστικής Σφαίρας, όπου ο King πειραματίστηκε με την λογική των ηρώων του (μαζί και με αυτή των αναγνωστών του), το Ταξίδι αποδείχθηκε συναρπαστικό (και ώρες ώρες εξαιρετικά τρομακτικό). Το αίμα έρευσε (πάλι) άφθονο, το απόκοσμο στοίχειωσε για τα καλά τα εγκόσμια και οι χειρότεροι φόβοι (μας) δυστυχώς επιβεβαιώθηκαν.
Πως τούρχονται αυτές οι ιστορίες; Αυτή είναι η απορία μου κάθε φορά που τελειώνω ένα βιβλίο με διηγήματα του "βασιλιά". Η κάθε ιστορία έχει τη δική της ... ιστορία, εμπνευσμένη από την πραγματικότητα, από την τεράστια "αποθήκη" της φαντασίας του Κινγκ, είτε ακόμα ένα μίγμα και των δύο. Είναι όμως ιστορίες που σε εκπλήσσουν, σε κρατούν σε αγωνία, περιμένοντας με αδημονία το τέλος. Που συνήθως κρύβει μια έκπληξη. Ετσι κι αυτές οι ιστορίες βάζουν το δικό τους λιθαράκι στον μύθο που έχει οικοδομήσει ο μεγάλος αυτός συγγραφέας. Δεν χρειάζεται να πούμε ότι το βιβλίο αυτό είναι απαραίτητο για τις βιβλιοθήκες των θαυμαστών του....
Η μπαλάντα της ελαστικής σφαιρας (The ballad of the flexible bullet) (1984).Μια χαλαρή βραδιά ενας εκδότης διηγείται σε δύο ζευγάρια, πως ενός συγγραφέα η τρέλα και η παράνοια, μεταδόθηκε σταδιακά και στον ίδιο. Η μεγαλύτερη ιστορία της συλλογής και η καλύτερη μου. 9/10
Το ταξίδι(The jaunt)(1981). Χρονικά μερικού αιώνες μετά από το σήμερα, μια οικογένεια περιμένει στην αίθουσα αναμονής για να ταξιδέψει με την μέθοδο της τηλεμεταφοράς από την Γη στον Άρη. 8/10
Η εξέδρα(The raft)(1982). Φθινόπωρο και μια παρέα φοιτητών αναπολώντας το καλοκαίρι που φεύγει, πηγαίνει για ένα τελευταίο μπάνιο στην εξέδρα που είναι στο στημένη στο κέντρο μιας απόμερης λίμνης. 8/10
Νόνα(Nona)(1979). Σύντομο Road trip με ένα νεαρό ψυχάκια. 6/10
Το κιβώτιο(The crate)(1979). Ένας επιστάτης σε κάποιο πανεπιστήμιο βρίσκει ένα ξεχασμένο κιβώτιο κάτω από τις σκάλες και το ανοίγει με την βοήθεια ενός καθηγητή ζωολογίας. 7/10
Το κομπιούτερ των θεών(Word processor of the gods)(1983). Ένας θείος παραλαμβάνει από τον πρόσφατα εκλιπών ανιψιό του έναν αυτοσχέδιο υπολογιστή. 8/10
Μπαλάντα - 4/5 τρελα παρανοια Το ταξιδι - 4/5 μαρεσε το τελος Η εξεδρα - 3.5/5 kinda weird αλλα οκει Νόνα - 3/5 wtf did i just read, girl seek help Το κιβώτιο - 3.5/5 ειχε ενδιαφερον αλλα με μπερδεψε Το κομπιούτερ των θεών - 2/5 αδιάφορο
Το βιβλίο περιλαμβάνει 6 ιστορίες εκ των οποίων μου άρεσαν οι 2, Η Μπαλάντα της Ελαστικής Σφαίρας και Το Ταξίδι. Το Ταξίδι περισσότερο αλλά και πάλι δεν ξετρελάθηκα με καμία από αυτές τις ιστορίες.