Σημειώσεις ενός πορνόγερου: Πεζά 1

by Charles Bukowski, Τσαρλς Μπουκόφσκι, Τέος Ρόμβος (Μετάφραση)

Επιλογή από τη συλλογή διηγημάτων Charles Bukowski "Stories of a Dirty Old Man" (City Lights, 1973. Πρώτη έκδοση: Essex House, 1969)

Οι "Σημειώσεις ενός πορνόγερου" άρχισαν να δημοσιεύονται το Μάιο του 1967 στην εναλλακτική εφημερίδα του Λος Άντζελες "Open City" και πολύ γρήγορα έκαναν τον συγγραφέα τους διάσημο σε όλον τον κόσμο. Είναι η αυτοβιογραφία σε συνέχειες ενός ανθρώπου που ζει επικίνδυνα -κάθε πρόταση που χαράζει ο Τσαρλς Μπουκόβσκι πάνω στο χαρτί, μπορεί να είναι η τελευταία του.

Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι υπήρξε για χρόνια ο λυρικός και ο αφηγητής της λογοτεχνίας του περιθωρίου. Ασυνήθιστα πνευματώδης και συχνά με έναν παραμυθένιο ρεαλισμό, επιθετικός και βωμολόχος, περιγράφει την άλλη πλευρά του "American way of life", αυτήν που οδηγεί από το Αμερικάνικο Όνειρο στον Αμερικάνικο Εφιάλτη.

Ο Τσαρλς Μπουκόβσκι είναι σήμερα ο μεγαλύτερος ποιητής της Αμερικής.
Jean Genet

Ο σημαντικότερος διηγηματογράφος από την εποχή του Hemingway.
Los Angeles Times

Κάθε αράδα του Τσαρλς Μπουκόβσκι, μολυσμένη από τον τρόμο του αμερικάνικου εφιάλτη, αρθρώνει το φόβο και την αγωνία ενός περιθωρίου, που δεν είναι πια μειοψηφία, αλλά περιλαμβάνει εκατοντάδες χιλιάδες άτομα που στέκονται στη νεκρή ζώνη ανάμεσα στη βίαιη απανθρωπιά και την ανήμπορη απελπισία.
Henry Miller

Genres: Fiction

153 pages, Paperback

First published January 1, 1969

About the author

Henry Charles Bukowski (born as Heinrich Karl Bukowski) was a German-born American poet, novelist and short story writer. His writing was influenced by the social, cultural and economic ambience of his home city of Los Angeles.It is marked by an emphasis on the ordinary lives of poor Americans, the act of writing, alcohol, relationships with women and the drudgery of work. Bukowski wrote thousands of poems, hundreds of short stories and six novels, eventually publishing over sixty books

Charles Bukowski was the only child of an American soldier and a German mother. At the age of three, he came with his family to the United States and grew up in Los Angeles. He attended Los Angeles City College from 1939 to 1941, then left school and moved to New York City to become a writer. His lack of publishing success at this time caused him to give up writing in 1946 and spurred a ten-year stint of heavy drinking. After he developed a bleeding ulcer, he decided to take up writing again. He worked a wide range of jobs to support his writing, including dishwasher, truck driver and loader, mail carrier, guard, gas station attendant, stock boy, warehouse worker, shipping clerk, post office clerk, parking lot attendant, Red Cross orderly, and elevator operator. He also worked in a dog biscuit factory, a slaughterhouse, a cake and cookie factory, and he hung posters in New York City subways.

Bukowski published his first story when he was twenty-four and began writing poetry at the age of thirty-five. His first book of poetry was published in 1959; he went on to publish more than forty-five books of poetry and prose, including Pulp (1994), Screams from the Balcony (1993), and The Last Night of the Earth Poems (1992).

He died of leukemia in San Pedro on March 9, 1994.

Reviews

[ΠανωςΚ · Rating 5 out of 5]

Τις προάλλες, βρήκα μπροστά μου, μεταχειρισμένη, μιαν έκδοση (1984) αυτού του βιβλίου από εκδόσεις Απόπειρα με διαφορετικό εξώφυλλο (πορτοκαλί) και αμετάφραστο τον αγγλικό τίτλο, στα τέσσερα ευρώ. Φυσικά το αγόρασα, παρότι τις είχα διαβάσει τις Σημειώσεις του Πορνόγερου. Το ενδιαφέρον ήταν το σχόλιο (δούλεμα) του φίλου μου: Ρε μαλάκα, μου είπε, Μπουκόφσκι διαβάζουμε στα 15-16 μέχρι τα 20, μαζί με τους μπίτνιξ, μετά, στα 20-30, διαβάζουμε κάναν Κόου, πλιάτσικο κτλ, και κάναν Λοτζ, μετά περνάμε στους Πίντσον και τους Ντελίλο, άντε και κάναν Κάρβερ που δεν καταλαβαίνω γιατί σε αρέσει τόσο, μέχρι τα 35, ύστερα το γυρνάμε στους Ροτ, Ροθ και δεν συμμαζεύεται, και στα 42, που είσαι τώρα, ή το γυρνάμε στους πολύ κλασικούς ή σταματάμε να διαβάζουμε και τα πετάμε όλα από το παράθυρο, που πραγματικά πιστεύω ότι αυτό το τελευταίο πρέπει να κάνεις με τα βιβλία σου.
Είχε και δεν είχε δίκιο. Πέτυχε επακριβώς την αναγνωστική μου πορεία, και πράγματι τελευταία φορά που είχα διαβάσει Μπουκόφσκι ήταν στον στρατό, μόνο που δεν με χαλάει να νιώθω ξανά 20. Ωραία εποχή ήταν.
(ειρήσθω εν παρόδω, ο Μπουκ έχει γράψει το αγαπημένο μου διήγημα, δεν θυμάμαι σε ποια συλλογή είναι, το ένα δολάριο και είκοσι σεντς)

[Macropsalis · Rating 3 out of 5]

Ίσως όχι τόσο καλή μετάφραση... ενδιαφέρουσες ιστορίες αλλά τίποτα το φοβερό

[Clio · Rating 3 out of 5]

Ο Μπουκόβσκι είναι πράγματι ο "αφηγητής της λογοτεχνίας του περιθωρίου". Αυτό το βιβλίο είναι όλος φόβος του αμερικανικού εφιάλτη τυλιγμένος με τον μοναδικό ρεαλισμό του συγγραφέα του.
Σε κερδίζει αμέσως, ευτυχώς που υπάρχει και δεύτερος τόμος.

[Yanper · Rating 4 out of 5]

ανατρεπτικός Μπουκόφσκι, δεν χρειάζεται τίποτα περισσότερο!

[Δαμιανός Λαουνάρος · Rating 5 out of 5]

Διάβαζα λοιπόν πολλά από τα καταξιωμένα του μυθιστορήματα και ποιήματα, το ένα μετά το άλλο και μου δημιουργήθηκαν τα εξής ερωτήματα. Πώς ήταν δηλαδή ο Μπουκόφσκι πριν γίνει ο Τσινάσκι των μυθιστορημάτων του; Υπήρχε διαφορά στη γραφή του; Κατά τη διάρκεια που έγραψε το Γυναίκες για παράδειγμα, περνούσε ήδη σε μια νέα φάση της ζωής του καθώς αναγνωριζόταν παγκοσμίως και ταξίδευε στην Ευρώπη για να δίνει δημόσιες απαγγελίες. Πριν από αυτόν τον ντόρο όμως τι γινόταν; Τα δύο αυτά βιβλία σου δίνουν την ευκαιρία να γνωρίσεις τον άσημο Μπουκόβσκι, ή αλλιώς την γέννηση ενός μεγάλου συγγραφέα, μέσα από τη στήλη Οι σημειώσεις ενός Πορνόγερου που έγραφε στην εναλλακτική εφημερίδα Open City του Λος Άντζελες. Ιστορίες αυτοβιογραφικές, ιστορίες φανταστικές, εμπνευσμένες από γεγονότα της καθημερινότητας και του περιθωρίου. Ο Μπουκόβσκι με κάθε του πρόταση που διαβάζεις σου δίνει την εντύπωση ότι μπορεί να είναι και η τελευταία του. Μπροστά στα μάτια σου ξετυλίγεται απροκάλυπτα όλη η διαδρομή από το Αμερικάνικο Όνειρο στον Αμερικάνικο Εφιάλτη. Τολμώ να πω πως είναι ένα από τα αγαπημένα μου, αν και σε όλα του τα έργα έχω αδυναμία. Αλλά αν μου έλεγαν πως έπρεπε να διαλέξω μονάχα ένα του έργο για να το κουβαλάω εφόρου ζωής μαζί μου, σίγουρα θα ήταν αυτό!

[Kostas · Rating 1 out of 5]

Ο βαθμός αφορά την μετάφραση στα ελληνικά, όχι το έργο του Μπουκόφσκι.
Η απόδοση του κειμένου είναι τόσο κακή που καταστρέφει ολοκληρωτικά την εμπειρία της ανάγνωσης. Κρίμα. Εν αναμονή μιας πιο σοβαρής μεταφραστικής προσέγγισης στο μέλλον.

[Ιωάννα · Rating 2 out of 5]

Ένα βιβλίο γεμάτο αθυροστομία, άκρως μισογυνικο - όπως και ο συγγραφέας του- και κατά τα άλλα αδιάφορο. Κάθε ιστορία φαίνεται να είναι ακριβώς ίδια με την προηγούμενη και κάθε χαρακτήρας ίδιος με ολους τους υπόλοιπους.

[Annetius · Rating 4 out of 5]

Ο Μπουκόβσκι είναι κ@υλα.
Η μεγαλύτερη κ@υλα όμως όλων, είναι η δυνατότητα του σημερινού αναγνώστη να μεταπηδά από τα μέτρια διηγήματα μιας Βορειομακεδόνισσας, στη σκοτεινή ονειροφαντασία των σονέτων του Σαίξπηρ κι αμέσως μετά στα ακόλαστα ξεκαρδιστικά λημέρια του αλήτικου μπουκοφσκικού περιθωρίου. Αυτή η δεξιότητα των ελιγμών, να μπορεί να επαναπροσδιορίζει δηλαδή τη διαδρομή της νοητικής του πυξίδας -χωρίς δραμαμίνες- είναι βαθιά ε(ρε)θιστική.

[Papa · Rating 4 out of 5]

raw af

[Mary Kaimatzoglou · Rating 2 out of 5]

Ωραίος τύπος και εύστροφος ο Μπουκόβσκι αλλά το βιβλίο δε μου άρεσε