برای آن گروه ایرانیان که تاریخ ایران، به ویژه دوران قبل از اسلام را نخوانده اند، و در این سال ها از زبان این و آن شنیده اند، خواندن تاریخ ایران اثر پیرنیا، خالی از لطف نیست. دست کم خطوط اصلی در ذهن می مانند و می شود تا اندازه ای به واقعیت نزدیک شد، اگرچه تاریخ از هر قلم، یک روایت شخصی ست، چه با غرض چه بی غرض، نمی تواند سند و مدرکی باشد برای اثبات چیزی ....
به نظر من کتاب با نگرش و سمت وسوی درباری نوشته شده خصوصا اینکه پیرنیا این کتاب رو به درخواست رضا خان نوشته.اوایل کتاب هم خیلی چیزا گفته شده که شاید تو این کتاب نیازی به ذکرشون نبوده چون ذکر اون مطالب خواننده رو اوایل خوندن کمی خسته میکنه بنابراین اگه نخوندینشون هم چیز زیادی از دست نمیدین.