بیمعنیترین چیزی که بعد از این همه سال کافهداری و کافئینفروشی شنیدهام قهوهی بدون کافئین است. هر کس که از در چوبی این کافه وارد شود و تقاضای قهوهی بدون کافئین کند با سر از آنجا بیرونش میکنم. خالی کردن قهوه از کافئین، خالی کردن موجودی از هستی واقعی خود است؛ تفالهای خالی و بیمعنی. نشانهای از اسنوبیسم که تنها نمایش میدهد. برای من کافئین امر مقدسی است که انسان را از کابوس نجات میدهد. دستکم برای من و دوستداران کافهام که اینجور بوده.