This primer is designed to teach students the interconnected arts of visual communication. The subject is presented, not as a foreign language, but as a native one that the student "knows" but cannot yet "read." Responding to the need she so clearly perceives, Ms. Dondis, a designer and teacher of broad experience, has provided a beginning text for art and design students and a basic text for all other students; those who do not intend to become artists or designers but who need to acquire the essential skills of understanding visual communication at a time when so much information is being studied and transmitted in non-verbal modes, especially through photography and film. Understanding through seeing only seems to be an obviously intuitive process. Actually, developing the visual sense is something like learning a language, with its own special alphabet, lexicon, and syntax. People find it necessary to be verbally literate whether they are "writers": or not; they should find it equally necessary to be visually literate, "artists" or not. This primer is designed to teach students the interconnected arts of visual communication. The subject is presented, not as a foreign language, but as a native one that the student "knows" but cannot yet "read." The analogy provides a useful teaching method, in part because it is not overworked or too rigorously applied. This method of learning to see and read visual data has already been proved in practice, in settings ranging from Harlem to suburbia. Appropriately, the book makes some of its most telling points through visual means. Numerous illustrated examples are employed to clarify the basic elements of design (teach an alphabet), to show how they are used in simple syntactic combinations ("See Jane run."), and finally, to present the meaningful synthesis of visual information that is a finished work of art (the apprehension of poetry...).
به عنوان یه معمار و طرفدار دوآتیشه هنرهای تجسمی همیشه، مخصوصن زمان دانشجویی، احساس میکردم که خلاقیت یه الگوی مشخصی داره و معمارا یا آرتیستای معروف اون رو کشف کردن و منم باید انقدر توی کتابها و مقالات بگردم تا پیداش کنم. الان ولی با خوندن چنتا کتاب در زمینه روند طراحی و تفکر خلاقانه متوجه شدم که واقعن این کتابها صرفن برای شناسایی اولیه به درد میخورن. برای راه رفتن نگاه کردن به بقیه یا مطالعه درباره اصولش شاید موثر باشه اما اصل کار زمانی انجام میشه که خودمون با هر بدبختی شده سرپا میایستیم و سعی میکنیم راه بریم.
فکر می کنم که مهم باشه کی یه کتاب خونده میشه این کتاب رو ترم اول کارشناسی خوندم اما اگر برمیگشتم به گذشته شاید اصلا نمیخوندمش بعضی از کتاب ها با این مطالب خوبی برای گفتن دارن به نظر من شهود رو از آدم می گیرند به نظرم به یه دانشحوی ترم اول معماری شاید بیشتر از این که بخواد دانسته هاش رو از تو کتاب ها پیدا کنه باید خودش امتحان کنه و دست به کار بشه اصلا هم مثل پزشکی نیست که اگر در هین تمرین اشتباه کرد مریض بمیره. خوندن بعضی از کتاب ها در زمان نامناسب به نظرم خلاقیت یا اجازه سعی و خطا رو میگیره مهم نیست همه چیز رو از اول بدونی تا درست درست باشی مهم اینه که خوت باشی درست در ادامش میاد ؛)
This book was great because it gives explanations for the simple visual things that we often take for granted. Although the book is a little dated, I have yet to find such a refreshing and concise introduction to visual literacy. The illustrations compliment the text well, and the writing is plain and easy to understand. Highly recommended.
در دوران کارشناسی، بار اول این کتاب را خواندم. برای آن زمان که تازه وارد هنر شده بودم و اطلاعات آکادمیکم کم، کمی برایم سنگین بود، در نتیجه مطالبی که از کتاب بدست آوردم به اندازهای که باید نبود. این بار اما برایم مفیدتر بود. پیشنهاد من برای خوانندگانیست که حداقل اطلاعات را داشته باشند. برای خوانندهٔ حرفهای شاید اما حرف کمتری برای گفتن داشته باشد.
Na verdade eu acho que ele merece um 3.5 O conteúdo é muito bom e foi útil pra mim, mas às vezes a narrativa fica muito redundante e eu desanimei um pouco com isso...
به عنوان کتابی که می کوشید که سواد بصری مردم را بیافزاید، "مبادی سواد بصری" چند کاستی دشت؛ نخست این که از تصویر بهره ای اندک گرفته بود؛ دوم این که کیفیت تصویرهای به کار گرفته شده، بسیار پایین بود؛ سوم این که بیش از حد زبان نوشتاری را به کار برده بود به گونه ای که سخنان تکراری، حوصله خواننده را سر می برد.
با این همه، خواندن این کتاب به من کمک کرد که بسیاری از چیزهایی را که پیش از این برایم ناشناختنی بود، به آسانی دریابم و اکنون می توانم بگویم که اندکی سواد بصری به دست آورده ام.
تمرین های کتاب را هم هنوز انجام نداده ام. شاید در آینده...
I highly recommend this book to anybody interested in visual communications. The book may be dated, but the concepts and explanations still hold relevance today. Visual literacy concerns our daily lives. Is essential to learn how to see in order to communicate effectively. I disregarded this book on my freshman year of college —I was arrogant and petulant — I thought it was impenetrable and boring, however; years later, I became engrossed after just reading the preface, now that it resonates better with my professional and daily life.
کتاب به چاپ چهل و هشتم رسیده اما همچنان ترجمه خوبی ندارد. با توجه به اینکه سال انتشار زبان اصلی کتاب ۱۹۸۳ بوده، کمی مباحث آن قدیمیست. و احتمالا خواننده پیگیر امروز با عناصری چون نقطه و خط و دیگر عناصر و تکنیکهای بصری آشنایی دارد. اما با اینحال بحث مقدمه کتاب و ضرورت فهم زبان بصری برای من خیلی جالب بود. همچنین لابلای بحث از تاریخ هنر هم سخن گفته شد که برای من مفید بود. عکسهای کتاب کم است و بیشتر جنبه پژوهشی و تحقیقی دارد. شاید از یک کتابی که درباره سواد بصریست انتظار بیشتری داشتم.
برای بار دوم خوندمش. خوانش اول حدود ۱۶ سال پیش بود. مطالب خوبی داره ولی ترجمه ضعیف تکرار چندین باره یک موضوع و البته قدیمی بودن باعث میشه که واقعا خوندنش سخت باشه. به نظرم بهتره کتابهای جدید و به روز درین زمینه ترجمه بشه
For anyone working in the visual arts or in design, this book is like good medicine. If you do not it is an excellent primer on visual design concepts.
Like writing, visual design is something that can be popularly considered not a specific skill: most of us can write something, and most of us can sketch. Indeed I encourage my design students to sketch concepts no matter the quality. And I think writing is important for everyone to do.
For the practicing writer or designer, though, these opinions can feel diminishing: it can seem a craft you spent time honing is seen as something that anyone can do.
However both fields have ways in which quality can be judged, and not all attempts are equal. Both are a practice, skills cultivated over time.
I consider myself a visual designer though I am largely self taught. In my 20s I decided I wanted to be part of making technology better for people and a graduate study in interaction design seemed the best way to do so. I realised quickly the interplay of visual design with digital design and began immersing myself in visual design practice.
The first attempts were really bad. And it was difficult to articulate why: my professors would say things like not enough subtlety and I would work towards subtlety.
This book put into context these practices I learned over time. I wish I had discovered it earlier in my career. But there was some joy in reading it after. What I learned through experimentation was sort of codified.
I was at a point in my career, before reading this book, in which I began to think the whole human cantered technology mission was a dud: ego maniac contractors, the weight of past business rules and processes that seemed to resist change and the design process, all seemed to point to a wasted effort. This book helped me get rooted in design as a practice again. An academic book that encourages play and creativity is rare, and I'm on the lookout for others. Designers should read this, and my students don't know it, but they will be this fall. When I hear, I thought this was a technology class? (I will), I will respond, it is, and this is a map.
حتی اگه میشد بیشتر از 5 ستاره بدم، صددرصد میدادم. این کتاب خیلی به دردم خوردم، امسال با توجه به تدابیر "آموزش و پرورش" برای رشته هنر درسی به اسم مبانی هنرهای تجسمی دارم که کتابش به طور کامل از روی این کتاب کپی شده و در برخی از اوقات فقط جملات کم شدن یا فعل ها رو عوض کردن. این کتاب باعث شد که بتونم درک بهتری از مباحث مهم "مبانی هنرهای تجسمی" پیدا کنم و واقعا خوش حالم که تونستم بخونمش.
To me it felt like the author spent more time arguing about how important visual literacy is, rather than really explaining how to achieve it. Some good points are covered or more often just introduced, but the book felt overly academic and verbose (especially as the structure is sometimes a bit unclear), and dated, particularly in the last couple of chapters.
اولِ راهنمايی معلم رياضیای داشتيم به اسم رحيمزاده که تلخترين روزهای تحصيلم رو رقم زد. جدا از وقايعی که به اينجا مربوط نيست، بداخلاق بود و فحاش با دستِ بزنی که نصيب من هم شد که از ۹۰ دقيقه مدت کلاس ۸۰ دقيقهی اولش رو با بد و بیراهگويی و نصيحتهای همراه با توهين به ما میگذروند و در نهايت صندلیاش رو میگذاشت پای تخته و همونطور نشسته روی صندلیش روی تخته يه عبارت رياضی مینوشت و بدون هيچ توضيحی میگفت اينم درس امروز، بريد جون بديد. حکايت اين کتابم همينه.
افتضاح و اتلاف وقت. زبانش خستهکنندهست و نويسنده سردرگم و ناتوان در توضيح. مدام حلواحلوا میکنه و از اهميت بينايی و لزوم آموزش سواد بصری میگه ولی وقتی چيزی که خوندی رو مرور میکنی میبينی دهنت شيرين نشده. فقط يه مشت وراجی. نقل قولهايی هم که از علمای محبوبش آورده همه بیارزشن و هيچ چيزی به حرفهای خودش اضافه نمیکنن و اصلاً معلوم نيست چرا آورده شدهن که نه حرفِ خاصی دارن، نه نقضگويیان.
نويسنده سرسپردهی روانشناسی گشتالته و ديدگاهش محافظهکارانه و مخالف هنر مدرن و از نظرش گويايی و انتقال بهترِ پيام يعنی بهتربودنِ اثر و هنر يعنی اثری مفيد با زدودن جزئيات زائد و افزودن کمی انتزاع و ارائهی شفاف منظور. (ص۲۲۰) آخرين مکتب مقبولش اکسپرسيونيسم و باوهاوسه و هنر ق۱۹ به بعد منحط و هرکی بگه میفهمدشون متظاهره. کسی با چنين عقايدی شايستهی نوشتن کتابی در آموزش سواد بصری نيست.
ترجمهش هم افتضاحه و گاهی در کمال وقاحت جملهی اصلی رو هم در زيرنويس آورده و آدم میمونه چهطور «In Problem of Art» رو «انتزاع در علم و هنر» (ص۱۲۶) ترجمه کرده. چاپش هم حکايت کوزهگريه که از کوزهشکسته آب میخوره: کتابی دربارهی سواد بصری که سادهترين و بديهیترين ويژگیهای بصری رو هم رعايت نکرده؛ جملات اَلاين نشدهن و در هر صفحه جملاتی پيدا میشن که از بلندی از قابِ چاپ بيرون افتادن و در نتيجه بخشیشون چاپ نشده و يه جا هم مشخصاً يه جمله جا افتاده بوده و در انتهای چاپ به متن اضافه شده، پُر از اشتباهات چاپيه و جای عکسها اشتباه و هزار مشکل ديگه.
نمیدونم چرا چند وقته کتابی بهتر از افتضاح نصيبم نمیشه.
اين کتابو همون چند سال پيش که خريده بودم تا نصفه خونده بودم ولی نمیدونم چرا نصفه رهاش کرده بودم. شايد اون بار هم همين حسِ حالا باعث شده بود.
Made up of nine essential chapters, Donis Dondis's "A Primer of Visual Literacy" is a fine introduction to the characteristics of visual literacy; it is also, at the same time, a piece of advocacy for the teaching of visual literacy. It is in the sublime combining of these two purposes that the book, short yet essential, fulfills its bi-furcated 'duty.' For its discussion of visual literacy's nature and traits, outlined in a cogent and attractive manner, defines the basic parameters of almost all elements of this wonderfully important subject. Particularly persuasive are its discussion of the basics of Gestalt psychology and the polarities of design. Moreover, the many photos and illustrations clearly delineate the ideas and concepts found in the accompanying text. However, this book is not only technically accurate, which would be a high selling point in and of itself, but it is also written in a non-detached manner which communicates the idealism and unique nature of the visual arts in a compelling and charismatic manner. This tendency, its advocacy and inherent spirituality, is the true calling card of this book. For one finds oneself getting swept up in enthusiasm for the project that is Art; it is as if the author is a pied piper leading the reader towards those ultimate goals, beauty and truth. But rather than being embodied in a poem, they are encased in the wonder that is visual perception and the analogues which objectify visual acuity. So, rather than a dry manual, the book is emblematic and analogous to the self-same process that is its content. This makes for an inspiring read, one truly memorable and informative. I thus recommend the book to all, with very high accolades!
Lido como parte da bibliografia da disciplina "Teoria da Cor Aplicada à Visualidade da Cena", no curso de Mestrado em Artes Cênicas.
Um livro plenamente introdutório sobre a utilização dos aspectos básicos da linguagem visual, a sua compreensão e a sua utilização plena. Incomodou-me um pouco os longos discursos sobre a efetividade da linguagem visual, apenas pelo tamanho.
Acaba por ser um livro-tradução, que traz a linguagem visual do designer para a linguagem verbal das pessoas comuns, para que estes sejam capazes de se comunicar também em linguagem visual.
Whilst it is a tough and deeply academic read, I enjoyed this book for its detailed deconstruction of the visual form - essentially, how we see. She breaks down visual matter into its component parts - the dot, line, shape, colour, dimension, movement, and other elements. She also speaks about how we see certain objects as harmonious and pleasing, and others as harsh and with tension.
A good read for anyone who is intensely curious about how we see.
با اینکه صفحات کتاب کم هست ولی خوندنش خیلی خسته کننده هست و زمان میبره در فصل های اول و مقدمه و فصل آخر تماما و مکرر توضیح میده که چقدر سواد بصری مهمه ولی در عمل فصل های کمی رو به این مهم و توضیحشون اختصاص داده و برخی مطالب خیلی قدیمی به نظر میان و اینکه با وجود اینکه کتاب در باره ی سواد بصری هست تعداد تصاویر کتاب خیلی خیلی کم هست و اون هم با کیفیت پایین
این کتاب به عنوان کتاب پایه در مبانی هنر های تجسمی و چگونگی پرورش و شناخت زیبایی در هنر به شما مسیر هایی را نشان میدهد . کتاب با دسته بندی مسیر هایی سعی در هموار کردن مسیر یاد گیری شناخت قوانین آثار هنری است که خود بیان میکند در آخر نمیتوان آن را به قانونی محدود کرد ولی در راستای شناخت قوانین اولیه برای یک دانشجو بسیار مفید است
I picked up this book because it was referenced in *A New Program for Graphic Design.* This book was not particularly enjoyable too read—it was a little dry—but the ideas are sound, and even prescient, given that it was written in the 70s. I probably need to re-read it at some point to try to absorb more of it.
مطالب کتاب میتونه برای افراد تازهوارد در حیطهی هنر مفید باشه اما چند مسئله: ۱- قدیمی بودن کتاب و به روز نبودنش؛ ۲- به نظر من صفحهبندیاش برای کتابی با عنوان سواد بصری خیلی بینظم و نامناسب بود؛ ۳- متن به یک ویراستاری اساسی احتیاج داشت؛ ۴- ترجمهی کتاب به نظرم واقعا بد بود. پر بود از جملات نامفهوم و در انتخاب معادل برای بعضی مفاهیم خیلی بدسلیقگی به خرج داده بود مترجم.
I'm glad I finally read this germinal book in visual studies. Dondis was a pioneer in calling for the inclusion of visual literacy in education, from primary and secondary to tertiary. Some of her ideas seem simple from today's vantage point, but it's important to recall where we were with regards to the visual some 50 years ago (the book was first published in 1973).
این کتاب رو به عنوان کتاب درسی خوندم. انصافاً خیلی سنگین نوشته شده ولی واقعاً کتاب خیلی خوبیه. دوستانی که رشتههای هنری میخونن باید حتماً یه بار مطالعهش کنن.
This book contains such insights as definitions of circle, square, triangle…along with claims that “that square has associated to it dullness”…according to whom! Overall-trash, could not make myself to finish this book.
Eu não tinha noção nenhuma (teoricamente) de design e Dondis deu uma explicação que me fez entender bem, e também percebi que tive boas aulas de arte na escola porque um pouco da teoria visual eu já conhecia por cima.