... Και να που τέσσερις Μεγάλοι του είδους, τέσσερα ιερά τέρατα -και τερατάκια- της σύγχρονης λογοτεχνίας τρόμου επιτέλους συγκατοικούν σε ένα βιβλίο που μπορείτε άνετα να το διαβάζετε πρωί - μεσημέρι - απόγευμα - τη νύχτα καλύτερα ξεχάστε το...
Σε τι οφείλεται η συγκατοίκηση;
Πρόκειται κατ αρχήν για το προϊόν μακροχρόνιων ερευνών και μελέτης και ατελείωτων ωρών ανάγνωσης, ενός ανθρώπου ο οποίος υπέστη τα πάνδεινα, διαβάζοντας τις νύχτες και μέχρι τα άγρια χαράματα αμέτρητες ιστορίες τρόμου, καλές και κακές -ώσπου έφτασε τελικά να νιώθει μια σαδιστική παρόμηση για το ανυποψίαστο αναγνωστικό κοινό που δεν τις έχει διαβάσει. Απόφασισε λοιπόν, κάθε χρόνο να εκδίδει τουλάχιστον ένα τόμο με τις καλύτερες.
Αυτός είναι ο πρώτος τόμος διηγημάτων τρόμου που κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Επιλογή και αποτελείται από έξι διηγήματα τεσσάρων μεγάλων συγγραφέων του είδους. Περιέχονται τα εξής διηγήματα:
1. Κράουτς Εντ, του Στίβεν Κινγκ. Κάπως ασυνήθιστο για τα δεδομένα του Κινγκ, πρόκειται για ένα διήγημα που ανήκει στην μυθολογία Κθούλου. Το μόνο σίγουρο είναι ότι πρόκειται για μια καλογραμμένη και ευκολοδιάβαστη ιστορία, με ωραία ατμόσφαιρα και ενδιαφέρουσα εξέλιξη. Δεν πρόκειται για αριστούργημα, αλλά νομίζω ότι σέβεται τον χρόνο του αναγνώστη. Το διήγημα μπορεί να το βρει κανείς και στην συλλογή Εφιάλτες και Ονειρότοποι. 8.5/10 2. Ο επόμενος στη σειρά, του Ρέι Μπράντμπερι. Και αυτή ωραία ιστορία, με κάποιες φρικώδεις σκηνές και αρκετά μαύρη ατμόσφαιρα, δεν είναι τέτοια όμως που να αναφωνήσεις από θαυμασμό. Πάντως μου άρεσε και την βρήκα ιδιαίτερα καλογραμμένη, κάτι που βέβαια ισχύει για ό,τι έχει γράψει ο συγκεκριμένος συγγραφέας. 8/10 3. Το πάθημα, του Κλάιβ Μπάρκερ. Μια ιστορία που εστίασε περισσότερο στο κοινωνικό κομμάτι και λιγότερο στον τρόμο, που κάνει την σύντομη εμφάνισή του προς το τέλος. Άσχημη ιστορία σίγουρα δεν είναι, όμως επίσης δεν είναι ούτε από τις φωτεινές στιγμές του συγγραφέα. 7.5/10 4. Η ζωή του θανάτου, του Κλάιβ Μπάρκερ. Σαφώς ανώτερη από την προηγούμενη και η καλύτερη ιστορία της ανθολογίας, μαζί με αυτή του Κινγκ. Μου φάνηκε αρκετά πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα, με την κατάλληλη ατμόσφαιρα και τις περίεργες σκηνές της. Και, βέβαια, είναι γραμμένη με το ιδιαίτερο στιλ που μας έχει συνηθίσει ο συγγραφέας. Το διήγημα περιέχεται και στον έκτο τόμο των Βιβλίων του Αίματος. 8.5/10 5. Το μοντέλο, του Ράμσεϊ Κάμπελ. Ιδιαίτερη ιστορία, σίγουρα κάτι που δεν έχω ξαναδιαβάσει. Έχει περίεργες στιγμές, αρκετά σκοτεινή ατμόσφαιρα και ένα δυνατό τέλος. Σαφώς και δεν πρόκειται για αριστούργημα, όμως είναι μια καλή ιστορία. 8/10 6. Ο συνοδός, του Ράμσεϊ Κάμπελ. Καλούτσικη ιστορία, που βασίζεται στην ατμόσφαιρα ενός σκοτεινού λούνα παρκ και σε όσα παράξενα συμβαίνουν. Εντάξει, δεν με ξετρέλανε και τόσο, από την άλλη δεν μετάνιωσα που την διάβασα. 7/10
Γενικά πρόκειται για μια καλούτσικη ανθολογία με ιστορίες τρόμου, που ως ένα βαθμό θα ικανοποιήσει του λάτρεις του είδους. Δεν θα βρείτε διηγήματα που θα σας τινάξουν τα μυαλά στον αέρα με τις ιδέες τους και τον τρόμο που προσφέρουν, από την άλλη τουλάχιστον θα περάσετε καλά.
Στο βιβλίο αυτό, τέσσερεις κορυφαίοι του είδους (Stephen King, Ray Bradbury, Clive Barker και Ramsey Campbell) ενώνουν τις δυνάμεις τους προσφέροντας μας έξι πολύ δυνατά διηγήματα τρόμου.
Αν σας αρέσει η λογοτεχνία τρόμου πάντως, αξίζει τον κόπο πάντως να το ψάξετε…
Η σειρά αυτών των βιβλίων είχε σκοπό να φτάσει τουλάχιστον τα πέντε, αλλά τελικά κυκλοφόρησαν τρία,από τις εκδόσεις Επιλογή που "έτρεχαν" και το κλασικό βιβλιοπωλείο Βιβλιοστοκ στην Θεσσαλονίκη... Το πρώτο βιβλίο δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε...Η καλύτερη ιστορία για μένα είναι του Κινγκ,το Κράουτς Εντ,που το διάβασα πρώτη φορά από τις ίδιες εκδόσεις στο "Πως τέλειωσε όλο το μπαχαλο". Πρωτότυπη ιδέα έχει το Ο Επόμενος Στην Σειρά και έχει και ωραία ανάπτυξη στην ιστορία.Τα άλλα τα βρήκα ελλασονα-τα ακαταλαβιστικα τέλη των Το Μοντέλο και Ο Συνοδός οποιος ή όποια μπορεί να μου τα εξηγήσει!-με τελευταίο σε αξία το Η Ζωή του Θανάτου που στερούνταν έμπνευσης και έμοιαζε σα να αυτοσαρκαζοταν ο συγγραφέας η δεν ήξερε τι ήθελε να πει. Συμπερασματικά,είναι μια καλή συλλογή για να γνωρίσει κάποιος τους συγκεκριμένους "μετρ του τρόμου". Αλλά ,κατά τη γνώμη μου πάντα,δεν αξίζει το μεγάλο όνομα που απέκτησε ανάμεσα στους Έλληνες αναγνώστες της λογοτεχνίας τρόμου.
Δεν πρόκειται για μυθιστόρημα με ενιαία πλοκή, αλλά για ανθολογία διηγημάτων από τέσσερις αναγνωρισμένους συγγραφείς του είδους: τον Στέφεν Κινγκ, τον Ρέι Μπράντμπερι, τον Κλάιβ Μπάρκερ και τον Ράμσεϊ Κάμπελ. Η κεντρική ιδέα της συλλογής είναι να παρουσιάσει έργα αυτών των "ιερών τεράτων" της λογοτεχνίας του τρόμου, προσφέροντας μια καινοτόμο και συναρπαστική αναγνωστική εμπειρία, γεμάτη αγωνία και σασπένς. Κάθε ιστορία εξερευνά διαφορετικές πτυχές του φανταστικού και του απόκοσμου, εστιάζοντας στο μυστήριο, τη μαγεία, το υπερφυσικό και την ατμόσφαιρα του φόβου. Ο Stephen King λίγο με αγρίεψε. Σύσταση:Έχει κάποια δυνατά σημεία .
Το διήγημα του Clive Barker «Η ζωή του θανάτου» ξεχωρίζει, κατά τη δική μου άποψη, από τα υπόλοιπα. Μου δημιούργησε αισθήματα ανατριχίλας και τρόμου, αυτά δηλαδή που επιθυμώ να νιώσω κατά τη διάρκεια ανάγνωσης βιβλίων τρόμου. Τα υπόλοιπα διηγήματα ήταν αρκετά "light" για τις δικές μου προτιμήσεις, χωρίς κανένα ιδιαίτερα τρομακτικό στοιχείο.