Homo Sapiens

by Yves Coppens

Homo Sapiens offers an illustrated vision of the origins of man, and an exclusive behind-the-scenes look at the Discovery Channel film that will air in December 2005.
The Discovery Channel's spectacular program is captured in a lively illustrated account of the development, trials, and tribulations of our ancestors, and a chronicle of our own species at the time when we learned to adapt to climatic changes, when we first traveled, formed organized societies, and transcended the limits of the environment to forge the foundation of modern society.

146 pages, Hardcover

First published October 4, 2005

About the author

French anthropolohist, graduated from the University of Rennes. He is best known as the co-discoverer of Lucy, since he was the director of the Hadar expedition. Awarded with several national awards. Since October 2014 he is also a member of The Pontificial Academy of Sciences.

Reviews

[Peiman E iran · Rating 5 out of 5]

‎دوستانِ گرانقدر، اکثرِ دانشمندان اتفاق نظر دارند که نخستین گونه ھایِ انسان بیش از 60 میلیون سال پیش در آفریقا زندگی می کردند. سال ھا پیش، ولی نه در زمان ھایی آنچنان دور، گونه هایی گوناگون از انسان در کنارِ نیاکانِ ما در این کرهٔ خاکی زندگی می کردند. ھمهٔ آنها باھوش و مبتکر و شکارچیانی ماھر بودند... اگرچه موضوعِ منشا انسان در کانون بحث ھای داغ و مفصلی قرار دارد، ولی باید گفت که در یک مورد، نقطه نظرِ مشترکی بینِ اغلبِ دانشمندان وجود دارد و آن اینکه تمام گونه ھایِ گوناگونِ انسان که زمانی رویِ کرهٔ زمین زندگی می کرده اند، ھمگی از نسلِ موجوداتی "میمون نما" بوده اند که رویِ دو پا می ایستادند و بیش از 60 میلیون سال پیش در آفریقا زندگی میکردند. موجوداتِ زیادی از نسلِ این جانورانِ میمون نما پا به عرصهٔ وجود گذاشتند، ولی نخستین موجودی که ما به عنوانِ گونه ای از انسان میشناسیم، نخستین بار حدودِ دو میلیون سال پیش در آفریقا پدیدار شد. این موجودات دو پا که با نام علمی <ھومو ارگاستر> شناخته میشوند، شکارچیانی ماھر و ابزار ساز بودند و آنگونه که پژوهش بر رویِ استخوان ھایِ آنها نشان میدھد، به نظر میرسد که اینگونه انسان، دونده ای ماھر بوده که میتوانسته به سرعتِ یک دوندهٔ امروزیِ المپیک بدود
‎اینگونه انسانِ نخستین می توانست در آب و ھوایِ بسیار گرم به زندگیِ خود ادامه دھد. سطحِ بدنش ھم کم مو بود و به ھمین دلیل میتوانست عرقِ خود را به طور موثرتری دفع کند. در عینِ حال <ھومو ارگاستر> میتوانست در طولِ روز و ھوایِ روشن که اغلبِ جانورانِ دیگر استراحت میکردند، به دنبالِ شکار برود. افزون بر اینھا میدانیم که <ھومو ارگاستر> قادر به طیِ مسافت ھایی طولانی بود، چرا که پژوهشها نشان میدھد که اینگونه انسانِ گوشت خوار در آفریقا ساکن نماند و نخستین گونه از انسانهایِ نخستین بود که این قاره را ترک کرد و قلمروِ خود را به آسیا گسترش داد... <ھومو ارگاستر> در محیطِ مرطوبِ آسیایی تکامل یافت و نامی نوین به خود گرفت: <ھومو ارکتوس>... حال در موردِ هومو ارکتوس، توضیحاتی برایتان مینویسم
‎پژوهش و کنکاشِ باستان شناسان، نشان دهندهٔ این است که قلمروِ زندگیِ <ھومو ارکتوس> از ترکیهٔ امروزی تا چین را در بر میگرفت، ولی احتمالاً جمعیتِ اینگونه، آنقدرھا زیاد نبوده است.. آنها شکارچیانی متحرک بودند که در گروه ھایِ کوچک زندگی کرده و در رقابت برای تهیهٔ غذا موفق بودند و از لحاظِ بدنی و ھیکل ھم خیلی شبیه انسانهایِ امروزی بودند
‎یافته ھایِ نوین، نشان میدهد که گونهٔ <ھومو ساپینس> نیز آفریقا را حدود 120 ھزار سال پیش ترک کردند. نیاکانِ ما در گروه ھایی کوچک مهاجرت میکردند و احتمالاً موجِ نخستینِ مهاجران بیش از صد نفر نبودند. پس تدریجاً دامنهٔ این مهاجرتها گسترش پیدا کرد و از سمتِ شرق تا ھند و از شمال به داخلِ اروپا که آن زمان محلِ زندگی انسان هایِ <نئاندرتال> بود، توسعه یافت. شواھد بدست آمده توسط باستانشناسان نشان میدھد که این موجِ مهاجرت ھم زمان با یک تحولِ طبیعی بزرگ رخ داد. حدودِ 74 ھزار سال پیش "آتش فشان توبا" در جنوبِ شرقیِ آسیا با انفجاری بسیار بزرگ و خیره کننده، آغاز به فوران کرد. انفجاری که در طیِ 2 میلیون سالِ گذشته در کرهٔ زمین پیشینه نداشته است. بر اثرِ فورانِ این آتش فشان، آنقدر گوگرد واردِ جوِ زمین شد که دمایِ کرهٔ زمین چندین درجه کاھش پیدا کرد و حجمِ سنگِ مذابی که به بیرون فوران کرد، نیز به اندازه ای بود که برایِ پوشاندنِ لایه ای 10 متری به رویِ منطقه ای به وسعتِ بریتانیا کافی بود. این انفجارِ آتش فشانی مقادیرِ قابلِ توجه و زیادی خاکستر تولید کرد که توسطِ باد در مناطقِ گستردھی از آسیا از جمله در بخش گسترده ای از شبه قارهٔ ھند پخش شد. بقایایِ این خاکسترھا ھنوز ھم یافت میشود. حضورِ انسانِ <ھومو ارکتوس> در آسیا که در این زمان در اوجِ خود بود، پس تدریجاً کم رنگ تر و کم رنگ تر شد، یا به دلیلِ انفجار "آتش فشان توبا" و یا به دلیلِ ورودِ انسانِ مدرن به این منطقه... در طی 40 ھزار سال، گونهٔ <ھومو ارکتوس> تدریجاً از این منطقه بیرون شد. احتمالاً عواملِ گوناگونی از جمله تغییراتِ آب و ھوایی و عدم موفقیتِ آنها در رقابت با انسان ھایِ مدرن برای تهیهٔ غذا در تحققِ این موضوع موثر بوده است... پژوهشها نشان داده است که: بخشی از مغزِ <ھومو ارکتوس> که وظیفه کنترلِ زبان و کلام را بر عهده دارد، چندان بزرگ نبوده است
‎یکی از مهمترین ویژگیهایِ انسانِ <ھومو ساپینس> تواناییِ آن در ترکیبِ استفاده از زبان و انتقالِ اندیشه و برنامه ریزی ھایِ پیچیده ای است که بخشِ جلوی مغز وظیفهٔ آن را بر عهده دارد
‎از جمله عواملی که به ساختِ اسلحه و ابزار و گسترشِ سریعِ آن در میانِ انسان ھای <ھومو ساپینس> کمک کرد، توانایی آنها در ارتباط و تبادلِ اطلاعات با یکدیگر و ھمچنین برنامه ریزی و حتی تجارت بود... پژوهش بر رویِ فسیلهایِ کشف شده نشان میدھد که <ھومو ارکتوس> بیش از یک میلیون سال به ساختِ یک تبرِ ابتداییِ مشابه ادامه داد. ولی در عوض، نیاکانِ ما سلاح ھایِ کوچک تر و پیشرفته تری مانندِ نیزه را اختراع کردند که به وضوح در شکار و جنگ به آنها برتری میداد. ھمین امتیازات به انسان ھای <ھومو ساپینس> کمک کرد تا با آغاز ِعصرِ یخبندان و محدود شدنِ منابع غذایی، در رقابت بر <نئاندرتال ھا> که گونه ای دیگر از انسان ھای نخستین بودند، چیره شوند و سرانجام نسل <نئاندرتال ھا> حدود 30 ھزار سال پیش منقرض شد
‎انسان ھای <ھومو ارکتوس> تا 30 ھزار سال پیش در آسیا به زندگی خود ادامه دادند. اگرچه آنها نھایتاً نسلشان منقرض شد، ولی به نظر میرسد که بقایایی از نسلِ آنها در جزیرهٔ "فلورس" در اندونزی تا مدتها پس از آن به زندگیِ خویش ادامه دادند. سرانجام این گونه انسان نیز که به نام <ھومو فلورسینسیس> یا <ھابیتس> شناخته میشود، در حدودِ 12 ھزار سال پیش منقرض شد و به این ترتیب، ما به نسلِ پایانی از نسلِ انسانها به رویِ زمین تبدیل شدیم
**********************************
‎دوستانِ خردگرا و اهلِ دانش، به نظرِ شما زمانِ آن نرسیده که به جایِ پرداختن به داستانهایِ مسخره و ابلهانهٔ مربوط به آفرینشِ انسان در کتبِ مقدس و به اصطلاح آسمانیِ ادیان، کمی به یافته های دانشمندان و پیشرفتِ دانش در این زمینه توجه کنیم و در آن بیاندیشیم!؟ به خوبی مشخص و نمایان است که تفاوت هایِ بسیار بسیار زیادی بینِ علم و دانش و یافته هایِ دانشمندان با داستانهای بچگانهٔ قرآن و انجیل و تورات وجود دارد و اگر تعصبِ کورکورانه نداشته باشید، متوجه میشوید که نوشته هایِ " قرآن" و "تورات" با نظریه ها و یافته هایِ علمی کاملاً ناسازگار و در تضاد میباشد
---------------------------------------------
‎امیدوارم این ریویو برایِ شما دوستانِ خردگرا، مفید بوده باشه
‎<پیروز باشید و ایرانی>