O badaleo de todos os campaniles de Venecia resoa en canles e pazos da Serenísima República unha mañá do ano de 1739 e, coma nun teatro barroco, álzase o pano deste melodrama para música no que todos os personaxes semellan agochar sentimentos e intencións tras unha branca máscara de Entroido. Baixo a atenta ollada dun alado león de mármore, Antonio Vivaldi prepara a estrea da súa nova opera, quizais a súa derradeira oportunidade de acadar o éxito de antano, mentres procura por un stradivarius perdido que moitos anos máis tarde escoitaremos nos oficios da catedral de Santiago. É, no celme harmónico deste prodixioso instrumento e nas habelenciosas mans do seu intérprete, onde fica o segredo dunha historia de culpa e redención, de amor e desexo, de loita e resignación, de fulgor e decadencia. Quizabes distintas notas para unha melodía arreo repetida na partitura das nosas vidas. Settecento é un intrigante e vertixinoso relato que confirma a Marcos Calveiro como un dos novelistas primeiros do noso tempo.
Marcos Sánchez Calveiro, coñecido artisticamente como Marcos Calveiro, nado en Vilagarcía de Arousa (Pontevedra, Galicia) o 13 de outubro de 1968, é un escritor, avogado e hostaleiro galego.
Neto de feirantes e taberneiros, reside coa súa parella e dous fillos en Vigo, onde traballa como avogado. Comezou a publicar de forma serodia, con máis de 35 anos, e fíxoo inicialmente no eido da literatura infantil e xuvenil. Tamén ten escrito poesía e, en 2008 publicou a súa primeira novela dirixida a un público adulto, Festina lente. En decembro de 2009 gañou o premio Lazarillo coa novela xuvenil O pintor do sombreiro de malvas, en 2015 gañou o IX Premio Narrativa Breve Repsol con Fontán e en 2017 gañou o premio García Barros con O xardineiro dos ingleses.
Encantoume este libro. Si ben é certo que ao principio pode facerse algo lioso con tanto nome, unha vez lle pillas o sentido e segues o fío da historia é un libro brutal. Leíno en bacharelato, e recordo quedar prendada del 100%! Unha xenialidade
Custoume moito entender a maior parte do libro porque o autor emprega palabras en galego que non escoitei na miña vida, nin no colexio nin na universidade. Iso fixo a lectura moi difícil porque pasei máis tempo co diccionario que co libro en sí.
I really liked Marcos Calveiro's first book, 'Festina Lente', I have to admit. So perhaps my cold reaction after 'Settecento' can be related with the vibrant passion transmitted by the previous one. On the one hand, the annoying details of 'Festina Lente' are still present, even increased, in 'Settecento': foreseeable adjectives, stereotypes (Venice is a five landing strips' airport for stereotypes) and, in this particular case, the use of sentences randomly written in an ahistorical Italian, as disturbing as a fake Italian restaurant in a British town. On the other hand, however, the positive elements of 'Festina Lente' have been removed, and they remain only in the "Galician" section: that perfect balance between setting and action underpinning those great historic thrillers as 'Festina Lente'. Action here is confused, even lost: there are too many plots for the novel's short length, stories and characters are only outlined, and the end is quite abrupt and inelegant. Then, why three stars and not only two? Because, despite these problems, Calveiro has created an interesting story, has depicted some beauty's scenes, and has played with history in a quite entertaining way. And he's a talented writer in a stumble.