Ik was mijn boeken aan het uitzoeken, toen ik plots dit korte boekje van Saskia Noort tegen kwam. Ik wist niet eens dat ik het had, ik heb nog nooit iets van haar gelezen, dus ik dacht: nu is een goede tijd om dat dan eens te doen.
Het was een Boekenweekgeschenk, wat misschien verklaart waarom het gewoon niet bijster interessant was. Thrillers lees ik zelden, maar zelfs voor mij was dit boek voorspelbaar. En aangezien dit mijn introductie tot Nederlandse thrillers was, denk ik ook niet dat ik er meer zal lezen. Het boek deed me gewoon vrij weinig, en de personages waren vlak. Als ik ooit een keer behoefte heb aan een thriller of ontvoering, zet ik wel een film op, want in dergelijke boeken ben ik dus niet echt geïnteresseerd.
Het boek had wel diepgang (tenminste, zover je dat kan verwachten in een boek van nog geen honderd pagina's), er was een geschiedenis, en zelfs de reacties van twee andere mannelijke personages die amper of niet in het boek voorkomen kan je inschatten. Je krijgt dus wel een gevoel voor de situatie, wat op zich best knap is in een beperkt aantal pagina's. Het is alleen jammer dat er geen echte twist in zat. Het is te hopen dat Saskia Noort's andere werk minder voorspelbaar is.