ZIEN TE BEKIJKEN staren laat je ogen haken aan vastgevroren dobbers. staren is verzaken, de tussenruimte overslaan en kijkend in het krijt staan. staren is voor tobbers.
met de jaren groeit het staren.
blijf die blik ontkluisteren en de smaak herijken. ruil horen voor beluisteren en toezien voor bekijken. to be of niet te be. bekomen of ontwijken.
Veel verhalen uit Tijdelijk nieuw hebben de tand des tijds niet goed doorstaan; uiteraard de verhalen met verwijzingen naar nieuws of technologie minder dan andere. De verwondering over dingen die inmiddels volledig normaal, of nog veel erger zijn geworden zijn dan hoogstens nog een interessante, naïeve schets van een tijd, die nog niet eens zo lang geleden was. Andere verhalen zijn vijfpaginalange introducties tot een flauwe clou.
Halverwege het boek, als ik eigenlijk al heb besloten om het weg te leggen, komt de vaart en relevantie er een beetje in en dan volgen toch wel een paar fijne of grappige verhalen.
De nieuwigheid van Tijdelijke nieuw was maar heel tijdelijk.
Van Kooten blijft ook hier een kostelijk observator met een geheel eigen idioom. Verwacht geen al te grote lijn in deze bundel 'tijdopnamen' die eerder vooral in Humo stonden, maar het leest heerlijk weg.