Pan Samochodzik i Winnetou

Pan Samochodzik Biała Seria #9

by Zbigniew Nienacki

pan Samochodzik i Winnetou jest powiescia sensacyjno-przygodowa nalezaca do kanonu polskiej literatury mlodziezowej. Powiesc wpisuje sie jako dziewiata czesc do pietnasto-tomowego cyklu ksiazek o Panu Samochodziku, charyzmatycznym historyku sztuki, detektywie, wytrawnym kierowcy i przyjacielu harcerzy w jednej osobie. Pan Samochodzik i Winnetou wyróznia sie wsród innych powiesci z serii. Osia intrygi nie jest tym razem poszukiwanie skarbów i walka z przestepcami, lecz przeciwstawienie sie mazurskiemu kacykowi, który dla swoich interesów gotów jest poswiecic bezcenna przyrode polskiego Pojezierza. Struktura powiesci takze odbiega od zwyczajowego wzorca kryminalu, nawiazujac raczej do westernu i typowego dla powiesci o Dzikim Zachodzie watku ekologicznego. Pomimo swojej odmiennosci powiesc jest zaskakujaco wciagajaca i emocjonujaca. Czy Pan Samochodzik zdola poskromic podstepnego Purtaka, wykorzystujacego wywolany przez siebie konflikt pomiedzy zeglarzami i motorowodniakami dla swoich ciemnych machinacji? Czy poradzi sobie z kretactwami inspektora Noska, hipokryzja pieknego Antonia czy zawiscia brzydkiej Halinki? Na pewno walczacemu z wrogami natury panu Tomaszowi nie zabraknie sojuszników, zwlaszcza posród zapalonych obronców mazurskiej przyrody - Winnetou czy Milczacego Wilka.

Genres: Polish Literature, Adventure, Young Adult, Poland, Childrens, Mystery, Fiction

368 pages, Paperback

First published January 1, 1976

About the author

Best known for Pan Samochodzik series - humorous historical detective stories for children revolving around a museum employee and his unique automobile.

Reviews

[Anna]

Może Pan Samochodzik nie przemawia do wyobraźni wspólczesnych dzieci, ale dla mnie całkiem dobrym bohaterem.

[madzia]

Po raz kolejny czwóreczka dla Pana Samochodzika i po raz kolejny nie spodziewałam się takiej ilości ✨komentarza społecznego✨

[Miłosz Malarz]

ja citaci po polsku

[denudatio_pulpae]

"[...]- Bo ja, proszę pana, jestem z milicji. Nazywam się Frączak, kapitan.
I machnął mi przed nosem legitymacją Milicji Obywatelskiej.
Pokazałem mu legitymację służbową Ministerstwa Kultury i Sztuki.
Popatrzył na mnie z uśmiechem:
- Pan reprezentuje kulturę czy sztukę? - zapytał.
- I jedno, i drugie.
- A radiowęzeł, czy to wchodzi w zakres kultury, czy sztuki?
- To zależy, co się przez niego nadaje - odparłem.
- A jeśli nic się nie nadaje, bo ktoś ukradł dwie lampy?
- No, to wtedy taki radiowęzeł wchodzi w zasięg działania milicji".

Nie zaprzeczam, że Nienacki cele miał szczytne - ochronę przyrody zawsze warto propagować. Niestety, spragnionej poszukiwania skarbów i historycznych wycieczek skwaw, ten indiański styl i brak tajemniczych schowków/planów/błyskotek trochę przeszkadzał. Wychowałam się w otoczeniu lasów, w domku oddalonym od innych siedzib ludzkich na rozsądną odległość i od dziecka fascynowała mnie przyroda, którą z zapałem poznawałam wyruszając co chwilę na jakieś wycieczki. Miałam to szczęście, że dla mnie takie rzeczy jak sterty śmieci i smugi oliwy na wodzie były czymś tak często spotykanym jak różowe, puchate jednorożce ;)

Przeczytałam książkę w dzieciństwie tylko raz, dopiero teraz do niej powróciłam, więc magia w tym przypadku nie działa i dlatego ocena jest niższa. Poza tym Nienacki trochę przesadził z urokiem milady, działała mi na nerwy, a mimo, że nie jestem feministką z wąsem, to nie zgadzam się z jego teorią:

"- Nie można niczego dobrego spodziewać się po skwaw, która zamiast gotować obiady i niańczyć dzieci, ugania się po lesie ze sztucerem"

Czuję, że to niestety obejmuje też uganianie się z kleszczami korzeniowymi za pacjentem po gabinecie (zamiast gotowania obiadów i niańczenia dzieci, których nawet na stanie nie posiadam). Tych w gabinecie nie niańczę tylko gnębię, więc się nie liczą :P

Dowiedziałam się natomiast jednej przydatnej rzeczy - to paskudztwo, które atakowało mnie w trakcie leśnych wycieczek nazywa się: strzyżak jelenica, stanowczo nie brzmi to dumnie.

A i moje uczucie do pana Tomasza pogłębiło się, gdyż okazał się on być:
"Chudy, zgarbiony, w dużych okularach, typowy mól książkowy".
Prawie ideał, normalnie chodząca trufla :)

Howgh! ;)
6/10

[Marta Duda-Gryc]

Nostalgia każe mi dać cztery gwiazdki, choć teraz pewnie byłyby trzy. Ech, czasem chciałoby się wrócić do tych czarownych czasów, gdy lekcji w szkole człek miał 6, a nie 8 i żadnych zajęć polekcyjnych się w małym miasteczku nie miało, były 2 programy TV, a w nich tylko 5-10-15 - więc pochłaniało się po 2 książki dziennie, a każda była odkrywaniem innego świata. Nienacki, Niziurski, Verne, Karol May, Jack London, Ewa Nowak, Ewa Lach, Marta Tomaszewska... Co się zestarzało, a co nie? Strach sprawdzać, by nie burzyć dziecięcych pomników.
Do dziś pamiętam ten wiatr na twarzy, gdy stałam z panem Samochodzikiem i Winnetou na łodzi, sunącej szybko po mazurskim jeziorze.
Ciekawe uwagi o lokalizacji miejsc z książki: http://www.nienacki.art.pl/w_winnetou...

[Ponika]

Powrót do książki z dzieciństwa. Z sentymentu 4 gwiazdki, choć dla dzisiejszych dzieci pewnie absolutnie niezrozumiałe.

[Marián Tabakovič]

O pánovi Tragáčikovi sa hovorí, že inšpiroval celú generáciu historikov, múzejníkov, archeológov… Zrejme aj mňa, keďže som vyštudovaný dejepisár. :)

Túto knihu zas možno čítali budúci grínpisáci a enviromentalisti, keďže je najzelenšia z celej série. Bojuje sa proti vypúšťaniu splaškov do jazier, jazdí tu prvé poľské elektrické auto (v 70. rokoch!) a rieši sa biodiverzita. Je to trochu na úkor klasických tém, keďže história, rébusy a pamiatky sa riešia len veľmi okrajovo.

Druhým problémom diela sú, zase raz, ženy. Rozumiem, že cieľovkou bolo young adult audience reálneho socializmu, ale aj tak. Čím som starší, tým viac mi udiera do učí, že hlavný hrdina bol vlastne prototypom incela. On to opačným pohlavím ale že fakt nevedel.

Slabšie tri hviezdičky. Inak, tí, čo kedysi prekladali vybrané diely Tragáčika pre edíciu Stopy, zjavne vybrali to najlepšie zo všetkého. Žiadna z tých kníh, ktoré vyšli neskôr v Ikare a čítal som ich, sa im nevyrovnala.

[Miriel68]

Przeczytałam tę książkę ostatnio na fali nostalgii, bo pamiętam, że w swoim czasie połączenie mojego ukochanego Samochodzika i równie ukochanego Winnetou bardzo mi się podobało. Lektura do dzisiaj jest sympatyczna (a te PRL-owskie realia są teraz dodatkowym smaczkiem), ale odkryłam coś, co wtedy całkiem mi umknęło, a mianowicie szowinizm w traktowaniu kobiecych postaci. Bohaterowie co chwilę powtarzają, że zadaniem squaw jest gotowanie i bycie wypoczynkiem wojownika, a wszystkie obecne panie zdają się z tym zgadzać!

[Hello]

ojej w końcu po trzech tygodniach udało mi się skończyć pana samochodzika za drugim podejściem. generalnie fajna, zabawna historia o łódkach, psach i Indianach, ale coś mnie w tej książce nie odpowiadało i bardzo wolno mi szło. Super postacie i gdyby były z nimi inne części z chęcią bym przeczytała

[Fijalkew]

I loved it so much, it is just a summer read. Its easy to read and the plot and writing is just pure perfection. And even the plot is a bit realistic, as a person that spends a fair share on boats . Pan Samochodzik Will forever be who I will want to become in my latter years, a person full of dreams , well known in science and other subjects, and for sure, try everything that stands on the way of life. He did in the book mention, that he has so many adventures because when something bothers him he is not able to stand around and do absolutely nothing. I will read his other books. It was easy and just fast. I also liked the fact that there, in those times, using adjectives like "fat" was nothing weird, just a help for the reader to imagine the picture sharper. In these times it could be used against the author, even effecting in canceling him for life. That's what I found the best in these old books, adjectives were used for a reader not for the person that these adjectives were prescribed for. In short, whoever you are- a person that reads mystery or thriller, just read this cause this is pure genius.

[Julia Nowak]

jest to już mój któryś reread i musze powiedzieć, że jak byłam młodsza to ta książka lepiej wchodziła. fabuła praktycznie o niczym, zdecydowanie brakowało mi tutaj wątków stricte historycznych (bo tak zapamiętałam książki o Panu Samochodziku)

[Adam]

Najsłabsza książka z serii

[Anna]

"Są ludzie, którzy narzekają na brak przygód. Ja ich mam zawsze nadmiar. Albowiem tylko obojętnych na zło przygoda omija."

Brak zagadki, jest tu przygoda.

[Maja]

3,5

[Adrianna]

3,75/5

[kinga]

troche nudnawe, nawet jak byla akcja to opornie szlo ale spoko zakonczenie

[asial]

ten reread to był miód na moje serce