Bu ay, bir hafta arayla Birhan Keskin’in Soğuk Kazı’sını yeniden okudum.
İlk okumamda o kadar sevmediğimin kanaatine varmıştım, ancak tekrar okuyunca bu sonuca çok hızlı vardığımı anladım: Ikinci okumam, bazı satırların bende ne kadar yer etmiş olduğunun göstergesi oldu. İşaretlediğim kısımlar üzerine yeniden düşünmek için kitaba dönerken, aslında hiç işaretlemediğim satırların da bende iz bıraktığını görmek beni şaşırttı. Farkında bile olmadığım o ilk hisleri yeniden duyumsamak çok ilginçti cidden.
Bundan çıkarılacak ders şu: Şiir kitaplarınızı hemen kapatıp rafa kaldırmayın. Bitirseniz bile birkaç gün masanızda, elinizin altında dolaşsınlar. Hoş sürprizler sizi bekliyor olabilir.
“Gördüm bildim tam böyle işte.” adlı şiirden:
“Uzakta bazı yollarda bazı kavşaklar
Bazı akşamüstleri, bazı kavşaklar
Bazı kavaklar, sıra sıra
Geceden bir rüya, açık denizde mesela
Atlar, atları taşıyan gemiler
Ve neler, nasıl titrediler daha…”