What do you think?
Rate this book
Ksiaze
Ksiaze
160 pages, Hardcover
Published January 1, 2022
6 people are currently reading
22 people want to read
About the author
Niccolò Machiavelli
2,168 books5,031 followers
The Prince
, book of Niccolò Machiavelli, Italian political theorist, in
1513 describes an indifferent ruler to moral considerations with determination to achieve and to maintain power.
Niccolò di Bernardo dei Machiavelli, a philosopher, musician, and poet, wrote plays. He figured centrally in component of the Renaissance, and people most widely know his realist treatises on the one hand and republicanism of Discourses on Livy .
https://en.wikipedia.org/wiki/Niccol%...
1513 describes an indifferent ruler to moral considerations with determination to achieve and to maintain power.
Niccolò di Bernardo dei Machiavelli, a philosopher, musician, and poet, wrote plays. He figured centrally in component of the Renaissance, and people most widely know his realist treatises on the one hand and republicanism of Discourses on Livy .
https://en.wikipedia.org/wiki/Niccol%...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
Read
November 27, 2025Super poradnik,nie mogę się doczekać aż zostanę księciem świata i będę mogła praktykować
February 20, 2025
Elementy historyczno-opisowe poszerzają rozumienie politycznych mechanizmów, natomiast rola wyznaczona moralności (jak i osobliwe mieszanie "tego, jak żyjemy" z "tym, jak powinniśmy żyć") jest absolutnie nie do zaakceptowania.
October 6, 2025
Machiavelli wierzy, że człowiek jest z natury zły. Jeśli uznamy, że zło posiada w sobie wymóg czynienia, to nie ma co jego nazwiska demonizować, napisał on jedynie swoje spostrzeżenia, nikogo nie zabił. Jedyne straszne jest to, że mógł dojść do takich bezwzględnych wniosków.
Koncepcja jest dość prosta; państwo (WŁADZA) to priorytet. Czepiając się historii łatwo dojść do wniosku, że przelanie krwi, fortele i takie inne są często postawią władzy. Wbrew pozorom autor czasem napomyka, że trzeba dążyć do jak najmniejszej ilości zła, że jeśli już wybrać morderstwo rodziny, a kradzież środków materialnych, lepiej ukraść; bo śmierć ludzie bardziej ścierpią, bardziej zapamiętają, a potem będą wiązać to bezsensowne zło do nazwiska. Że bunty można niwelować również swoją postawą i opinią publiczną, a ta (opinia) nie będzie dobra gdy ludzie będą Ci kompletnie nie ufać. Ale poleca niszczyć całe społeczności, niczym getta, bo tak najbardziej zabezpieczy się władzę, że publiczne śmierci czy zwalanie na innych (o gorszej opinii) winy jest całkiem ok, byle by działało. Władza to priorytet, nie zło, władza, utrzymanie jej na poziomie; to jak to opisuje jest wręcz sielankowo-instrumentalnie.. CEL UŚWIĘCA ŚRODKI. Całkowicie to nie zgadza się z naszą koncepcją etyki, która dąży do dobra każdego obywatela niezależnie od celów i możliwości, stąd wzruszenie.
Władza sprawowana przez jednostkę zawsze wiązać będzie się z grą. Władza istnieje jedynie w społecznościach, dodajmy w społecznościach ludzkich; ma na celu kierowanie ustrojem; Władza obleczona zasadami i tradycjami jest jedynie historycznym wynalazkiem społecznym. Bez władcy nie ma poddanych, bez poddanych władcy. Pozornie powinni być na równi, ale w tym samym czasie to władca ma większe znaczenie od poddanych, bo jest reprezentacją, bo ma władzę by kierować społecznością; jest odpowiedzialny za każde z żyć, chociaż jest tym samym, i wszyscy wokół to wiedzą. Tak wchodzi gra, o bycie ważniejszym, bardziej bogatym, o posiadanie mocy zarządzania.. bez poczucia odpowiedzialności za prawdziwe znaczenie władzy dla społeczeństwa (jak ja się opowiadam, to wynalazek dla społeczności)
Koncepcja jest dość prosta; państwo (WŁADZA) to priorytet. Czepiając się historii łatwo dojść do wniosku, że przelanie krwi, fortele i takie inne są często postawią władzy. Wbrew pozorom autor czasem napomyka, że trzeba dążyć do jak najmniejszej ilości zła, że jeśli już wybrać morderstwo rodziny, a kradzież środków materialnych, lepiej ukraść; bo śmierć ludzie bardziej ścierpią, bardziej zapamiętają, a potem będą wiązać to bezsensowne zło do nazwiska. Że bunty można niwelować również swoją postawą i opinią publiczną, a ta (opinia) nie będzie dobra gdy ludzie będą Ci kompletnie nie ufać. Ale poleca niszczyć całe społeczności, niczym getta, bo tak najbardziej zabezpieczy się władzę, że publiczne śmierci czy zwalanie na innych (o gorszej opinii) winy jest całkiem ok, byle by działało. Władza to priorytet, nie zło, władza, utrzymanie jej na poziomie; to jak to opisuje jest wręcz sielankowo-instrumentalnie.. CEL UŚWIĘCA ŚRODKI. Całkowicie to nie zgadza się z naszą koncepcją etyki, która dąży do dobra każdego obywatela niezależnie od celów i możliwości, stąd wzruszenie.
Władza sprawowana przez jednostkę zawsze wiązać będzie się z grą. Władza istnieje jedynie w społecznościach, dodajmy w społecznościach ludzkich; ma na celu kierowanie ustrojem; Władza obleczona zasadami i tradycjami jest jedynie historycznym wynalazkiem społecznym. Bez władcy nie ma poddanych, bez poddanych władcy. Pozornie powinni być na równi, ale w tym samym czasie to władca ma większe znaczenie od poddanych, bo jest reprezentacją, bo ma władzę by kierować społecznością; jest odpowiedzialny za każde z żyć, chociaż jest tym samym, i wszyscy wokół to wiedzą. Tak wchodzi gra, o bycie ważniejszym, bardziej bogatym, o posiadanie mocy zarządzania.. bez poczucia odpowiedzialności za prawdziwe znaczenie władzy dla społeczeństwa (jak ja się opowiadam, to wynalazek dla społeczności)
Displaying 1 - 3 of 3 reviews