Het wezen van de olifant

by Toon Tellegen

De olifant heeft een onbedwingbare drang om in bomen te klimmen. Omdat hij zelf niet snapt waarom, vraagt hij raad aan de andere dieren.

Genres: Fiction, Animals, Literature, Dutch Literature

176 pages, Paperback

First published June 29, 2010

Reviews

[Chantal · Rating 5 out of 5]

The book is called in English "the essence of the elephant". This story is about an elephant that only wanted to climb trees. The trouble, however was every time he got to the top of the tree, he would fall down and hurt himself. The elephant goes on a journey to discover what other animals think he should do and at the end who he is. This book is about identity and how we are as humans. About 50 animals will give their answer and how they see the problem of a falling elephant/their own identity, how they are unique in their own thinking. Nobody is the same. I loved the book the moment I started it. I couldn't put it down. It made me laugh, it made me cry and sometimes... I would see myself identify with an animal.

[Yara Bielen · Rating 5 out of 5]

Zo mooi😭😭

[Michael · Rating 5 out of 5]

Beste ooit. Als ik de olifant tegenkom gaan we samen in een boom klimmen, roepen dat we de verte zien, een pirouette maken, vallen, ‘hola!’ roepen en dan zachtjes kreunend de rest van de dag op de grond liggen.

[Zornitsa Martinova · Rating 4 out of 5]

"... паметта ми е океан
и няма земя на хоризонта."

[Linda · Rating 4 out of 5]

Vallen, opstaan en weer doorgaan

De hobby van de olifant bestaat eruit om in bomen te klimmen, de top te bereiken, om zich heen te zien, te roepen ‘De verte! Ik zie de verte!', dan een danspas van geluk te maken, op één been een pirouette te maken, te struikelen en ‘Hola' te roepen om dan met een harde klap op de grond terecht te komen.

‘Heel even gelukkig zijn, zo nu en dan,
vlak voordat ik val,
meer kan ik niet.
Maar misschien is dat wel echt gelukkig zijn,
het enige echte gelukkig zijn
en hoort vallen daarbij.'

Na zijn 'roman' over de muis en de kikker , nu dus het verhaal van de olifant. Het verrassende effect dat ik bij de 2 eerdere boekjes had is er niet meer. Tellegen gaat op hetzelfde elan verder en toch ... wat houd ik van deze dierenromans. Vooral deel 2, waarin de schrijfsels van de olifant staan die hij schrijft wanneer hij niet kan slapen, zijn zeer zeer mooi

[Cor · Rating 2 out of 5]

Op mijn werk werd regelmatig gebruik gemaakt van een verhaal van krekel en de mier. Ik vond het altijd bijzonder prettig wanneer een vergadering begon met een voorgelezen verhaal. Dit boek van Tellegen vind ik minder aantrekkelijk. De zoektocht langs verschillende dieren duurt mij wat te lang. Het leest overigens wel vlot, want Tellegen is en blijft een vakman natuurlijk.

[Elena Petrova · Rating 5 out of 5]

Тази книга не е за всеки и за всякога. Човек трябва да е готов да я прочете и да я чуе. За мен дойде в перфектен момент и ми донесе много!
Доста неща си отбелязах, но ето един цитат:
За малко да съм щастлив, от време на време,
Малко преди да падна,
Повече не мога,

Но може би тъкмо това е истинското щастие,
Единственото истинско щастие

И падането е част от него.

[Teun de Ridder · Rating 5 out of 5]

Sublieme absurdistische studie over identiteit. Wat maakt mij tot mijzelf en kan ik daarmee leven? Psychologisch diep, literair fabelachtig.

[Sjaan · Rating 4 out of 5]

Grappige en altijd inspirerende verhaaltjes waarbij in dit deeltje zo ongeveer elk dier met z’n gebruiksaanwijzing even meereist met de olifant. Het zijn gewoon net mensen ;-)

Heerlijk taalgebruik weer! ‘Ik zou walmen van gloeiende woede.’ en ‘doorwrochte beknoptheid’. Dat brengt je gelijk helemaal in de emotie van de betreffende dieren of omstandigheden; je ziet het voor je, beleeft het mee, en ja, je herkent ook zeker wat. Ik smelt bij het gordeldier, het vuurvliegje, en ach, die mammoet … En dan komen de mier en de eekhoorn gelukkig ook nog langs. Tja, voor die twee blijf ik toch echt een zwak houden. ‘Waarom?’ ‘Daarom!’

Zoveel meer dan ‘verhaaltjes’. En wat heerlijk voorgelezen door Toon Tellegen zelf. Ja! Klimmen, dansen, (leren) vallen. ‘Als ìk de olifant was…’ Ik reis met nieuwsgierigheid mee richting ‘de verte…’

Treffende passage:
‘Nu weet ik het! Ik klim omdat ik wìl klimmen, en ik val omdat ik niet wìl vallen. Wat moet ik dus doen? Niet willen klimmen, en wèl willen vallen.’

[Johan D'Haenen · Rating 4 out of 5]

Wat zou jij doen indien jij de olifant was en de onweerstaanbare drang voelde om in bomen te klimmen om de verte te zien, daar dan een dansje te willen doen en vervolgens onvermijdelijk naar beneden te donderen en met een harde klap terug op de grond te belanden met builen, blutsen, gekneusde en gebroken ribben en dies meer?
Dit is echt een van de betere bundels van Toon Tellegen, behalve dan misschien het laatste kwart waar de persoonlijke mijmeringen van de olifant een beetje lang uitgesponnen worden.

[Cindy · Rating 3 out of 5]

Hoewel het boek technisch gezien goed in elkaar zat, was ik niet zo'n fan. Wel vond ik het fijn dat er een rode draad in dit boekje zat. Soms voelen de verhalen van de dieren namelijk een beetje 'random'. Maar dit boek had een duidelijk thema: identiteit en slechte gewoontes. Of misschien: gewoontes die niet per se goed voor je zijn, maar die voor jou wel het leven waard maken. Het thema was voor mijn smaak net iets te neerslachtig. Lezen over de olifant die zichzelf pijn doet maar het toch blijft doen omdat hij niet kan leven zonder bomen klimmen. Beetje treurig.

[Nancy · Rating 4 out of 5]

Mooi, vooral het laatste deel: ‘wat de olifant ‘s nachts, als hij niet kon slapen, schreef. ‘

“Heel even gelukkig zijn, zo nu en dan,
vlak voordat ik val,
meer kan ik niet
 
maar misschien is dat wel echt gelukkig zijn,
het enige echte gelukkig zijn
 
en hoort vallen daarbij.

—-

“Als ik niet klim val ik ook,
maar anders,
dan voel ik een andere pijn,
breek ik iets anders
 
maar als ik niet klim, blijft er niemand staan,
slaat er niemand zijn handen voor zijn gezicht,
slaakt er niemand een kreet van ontzetting
 
en knielt er niemand bij mij neer.”

[Vincie · Rating 3 out of 5]

3½ ⭐

Moet zeggen dat ik hem vooral gelezen heb omdat het over een olifant gaat. Hartstikke leuk, ook mooi dat er menselijke eigenschappen aan diverse dieren worden toegeschreven, maar ik vond het een beetje tegenvallen. Pas bij de briefjes die de olifant schreef toen hij niet kan slapen ben ik het boek gaan waarderen. Wat een diepgang, en een herkenbaarheid!

"Mijn geheugen is als een oceaan, zonder land in zicht."

Hoe dan ook, ik vind het wel een boek dat je moet lezen als je er tijd voor hebt. Het oeuvre van Toon Tellegen is toch iconisch.

[Hannah · Rating 2 out of 5]

De olifant heeft een probleem. Hij klimt graag in bomen, maar valt er dan elke keer uit. Wat nu? De dieren denken erover na. Wat zouden zij doen als ze de olifant waren?

Ik heb altijd erg genoten van de verhalen van Toon Tellegen. In dit boek blijft Tellegen stellig bij één concept, belicht vanuit verschillende kanten. Voor mij levert het te weinig op om er een heel boek lang lekker op door te kunnen lezen. Sorry olifant, het wordt gewoon saai.

[Dessislava Ivanova · Rating 4 out of 5]

Ако бях на мястото на слона, щях да съм слона. Не съм на негово място обаче и въпреки това пак съм слона.

Колкото е книга за падането, толкова и за нещата, които НЕ можем да спрем да правим и понякога не сме съвсем сигурни защо продължаваме. Обсесия, мания – кои сме и какви сме, но и кои и какви бихме били без тях.

И в крайна сметка можем ли наистина да се поставим на чуждо място или дори тогава сме себе си?

[Lianne · Rating 4 out of 5]

Ik geniet hoe Toon op zijn manier met taal speelt.
Achter dit verhaal zit zoveel meer. Genoten van dit ‘dunne’ boekje :) Mooi lessen om van te leren.

Wat zou jij doen als jij mij was?

‘Wie is dat… de grijze knoop? Wat is dat voor iemand een ingewikkeld iemand?’

‘Maar wij bewonderen je ook. Wij doen niets wat wij niet kunnen jij wel. Wij denken altijd na voor we iets doen - overwegen de gevolgen en jij begint gewoon. Wij zijn bang voor vergissingen en verkeerde inschattingen.’

[Esmé Boom · Rating 4 out of 5]

Toon Tellegen schrijft en leest voor (ik 'las' dit als luisterboek) zoals hij zijn dieren laat dansen: teder en een tikje weemoedig. Op elke onwaarschijnlijke gebeurenis volgen vragen waar tijdens het dagelijkse waarschijnlijke over na kunt denken.

[Ann · Rating 4 out of 5]

Zij kennen geen angst, geen voorgevoel van pijn en tomeloze spijt
Zij hebben ongelijk

[Tineke · Rating 3 out of 5]

Zoals altijd bij Toon Tellegen zijn er veel levenswijsheden in de verhalen terug te vinden. Helaas was het wat te eentonig naar mijn smaak...

[Linjea · Rating 3 out of 5]

mooi filosofisch verhaal, maar wel wat langdradig.

[Elly Lewin · Rating 4 out of 5]

Zo'n knappe mengeling van luchtig en ernstig, van simpel en complex, waarbij de olifant soms een haast al te nadrukkelijke analogie is en soms ook juist alleen maar de olifant.

[Sky · Rating 3 out of 5]

Best goed boek, ik snap niet waarom de olifant wil klimmen maar slayyyyyy

[Pepijn · Rating 4 out of 5]

Toon is altijd mooi

[Marieke · Rating 5 out of 5]

Dit is zo’n mooi boek

[NinjaAmmy · Rating 2 out of 5]

Rating: 2.5
Vergeleken met de andere boeken van Toon Tellegen vind ik dit boek tot nu toe het minst leuk.

[Remke · Rating 3 out of 5]

Mooiste stukjes staan in de 2e helft van het boek, de nachtelijke gedachten van de olifant.
Met de stukjes “Als ik de olifant was” schiet Tellegen een beetje in een weinig verrassende herhaling.

[Alfred van de Weg · Rating 5 out of 5]

Fijnzinnige humoristische filosofie voor jong en oud.

[Roza Snels]

geen andere schrijver kan mij zó vrolijk maken en zó verdrietig

[Lisa · Rating 3 out of 5]

⭐️3,5

[Jente Vervoort · Rating 4 out of 5]

Dun boekje, het is eerder poëzie dan een echt verhaal maar vond het leuk om te lezen