What do you think?
Rate this book
Hockney's Pictures
One of David Hockney's favourite and most frequent sayings is 'Love life!', and for nearly fifty years his art has been feted across the world because it is a celebration of what it is to be alive. All of his pictures - sometimes tender, as when he draws friends and family; sometimes playful, as in his paintings of lazy, carefree days in the pool; sometimes awe-inspiring, as with his images of the Grand Canyon - convey what it means to be in the to see it, to move in it, to love it. For Hockney, pictures are the perfect vehicles for communicating such feelings, and his life has been a constant exploration of how to make them in ever more vital ways. With over 320 illustrations, this is the first-ever definitive retrospective of the most popular serious artist in the world today, covering all media over almost fifty years. Presented thematically to show the evolution and diversity of Hockney's prolific paintings, drawings, watercolours, prints and photography, including new and unpublished works, it also features quotes from the artist himself that illuminate the passionate thinking behind the works produced.
368 pages, Hardcover
First published November 17, 2004
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
July 23, 2022
Wonderful. Although I had seen several paintings here and there I'd never spent much time looking at them in any detail. This book has 325 images (up to the year 2004), and minimal but adequate text from the artist.
January 5, 2022
I LITERALLY HAVE A NEW OBSESSION I LOVE THIS MAN SO MUCH HOLY HECK
FAVORITES INCLUDE:
- garrowby hill (1998)
- shoes, kyoto, feb. 1983 (1983)
- kyoto (1971)
- Mulholland drive, june 1986 (1986)
- contre-jour in the french style (1974)
- kasmin (1998)
- boodgie (1993) AND stanley (1993)
- the room, manchester street (detail) (1967)
- two boys, aged 23 or 24 (1966-7)
so so beautiful :,)
FAVORITES INCLUDE:
- garrowby hill (1998)
- shoes, kyoto, feb. 1983 (1983)
- kyoto (1971)
- Mulholland drive, june 1986 (1986)
- contre-jour in the french style (1974)
- kasmin (1998)
- boodgie (1993) AND stanley (1993)
- the room, manchester street (detail) (1967)
- two boys, aged 23 or 24 (1966-7)
so so beautiful :,)
June 12, 2026
Ter ere van de grootse kunstenaar die hij was heb ik dit boek wederom doorbladerd. Ik heb het geluk gehad de dubbele tentoonstelling van David Hockney in de Bozar (Brussel) te bewonderen, deze tentoonstelling combineerde zijn bekende werken op doek, alsmede digitale kunstwerken die hij maakte tijdens de lockdown van 2020. Wat lijkt dit al lang geleden, zeg. Als elfjarige keek ik op een andere manier naar kunst dan vandaag, misschien naïever: louter gefocust op het esthetische aspect, maar dat mocht toen ook.
Op zo’n jonge leeftijd fascineerde Hockneys werk des te meer: met zijn speelse zwembaden, sensuele betrappingen, ludieke zelfportretten, tweeluiken bestaande uit absurde fotocollages en ruwe portretten, landschappen waarin hij de natuur in zijn kleurrijke puurheid voorstelt… liet hij kunst voor mij tot de verbeelding spreken.
Dankzij een polyvalentie aan technieken werd hij meester in vele kunstvormen.
Graag vermeld ik pagina 105. Er zijn drie schilderijen van elk een stoel, maar er is iets vreemds aan. Hockney experimenteert hier met perspectief, zoals hij het zelf stelt:
‘In these paintings I was still exploring the spatial ideas of perspective… Because of the many viewpoints in these pictures, the eye is forced to move all the time. When the perspective moves, the eye moves, and as the eye moves through time, you begin to convert time into space. As you move, the shapes of the chairs change and the straight lines of the floor also seem to move in different ways.’
De drie stoelen lijken verdacht veel op elkaar, maar toch verschillen ze. Bekijk ze, je zal het merken.
Ik neem u ook nog graag mee naar pagina 284. Op deze bladzijde bevindt mijn favoriet werk van Hockneys hand zich: ‘Two deckchairs, Calvi.’ Leunend tegen een greige muur staan twee klapstoelen: een blauwe en een rode. Er zijn vier raampartijen, slechts één heeft zijn lichtblauwe blaffeturen (vensterluiken) open staan. Ik stel me vragen bij dit werk: is de vakantie gedaan? Op wie wachten de stoelen? Het schilderij geeft geen antwoorden, maar dat maakt het net intrigerend. Ik zie de klapstoelen als een onafscheidelijk ouder koppel, steeds terugkerend naar dezelfde vakantieplek. Maar nu staan de stoelen daar zo alleen, ook al zijn ze met twee.
Dit is echter mijn sentiment, om dat van Hockney te weten te komen, moet u het boek zelf raadplegen!
‘Hockney’s Pictures’ bewijzen de artistieke veelzijdigheid van David Hockney, en nu mijn favoriete kunstenaar is komen te gaan, zal ik nog meer in dit prachtige kunstboek bladeren.
Op zo’n jonge leeftijd fascineerde Hockneys werk des te meer: met zijn speelse zwembaden, sensuele betrappingen, ludieke zelfportretten, tweeluiken bestaande uit absurde fotocollages en ruwe portretten, landschappen waarin hij de natuur in zijn kleurrijke puurheid voorstelt… liet hij kunst voor mij tot de verbeelding spreken.
Dankzij een polyvalentie aan technieken werd hij meester in vele kunstvormen.
Graag vermeld ik pagina 105. Er zijn drie schilderijen van elk een stoel, maar er is iets vreemds aan. Hockney experimenteert hier met perspectief, zoals hij het zelf stelt:
‘In these paintings I was still exploring the spatial ideas of perspective… Because of the many viewpoints in these pictures, the eye is forced to move all the time. When the perspective moves, the eye moves, and as the eye moves through time, you begin to convert time into space. As you move, the shapes of the chairs change and the straight lines of the floor also seem to move in different ways.’
De drie stoelen lijken verdacht veel op elkaar, maar toch verschillen ze. Bekijk ze, je zal het merken.
Ik neem u ook nog graag mee naar pagina 284. Op deze bladzijde bevindt mijn favoriet werk van Hockneys hand zich: ‘Two deckchairs, Calvi.’ Leunend tegen een greige muur staan twee klapstoelen: een blauwe en een rode. Er zijn vier raampartijen, slechts één heeft zijn lichtblauwe blaffeturen (vensterluiken) open staan. Ik stel me vragen bij dit werk: is de vakantie gedaan? Op wie wachten de stoelen? Het schilderij geeft geen antwoorden, maar dat maakt het net intrigerend. Ik zie de klapstoelen als een onafscheidelijk ouder koppel, steeds terugkerend naar dezelfde vakantieplek. Maar nu staan de stoelen daar zo alleen, ook al zijn ze met twee.
Dit is echter mijn sentiment, om dat van Hockney te weten te komen, moet u het boek zelf raadplegen!
‘Hockney’s Pictures’ bewijzen de artistieke veelzijdigheid van David Hockney, en nu mijn favoriete kunstenaar is komen te gaan, zal ik nog meer in dit prachtige kunstboek bladeren.
August 2, 2017
Mooi, dik boek, maar wat mij betreft had er veel meer tekst in gestaan; een aantal essays, een interview, zulke dingen. De opgenomen korte citaten uit - naar ik aanneem - interviews werken wel heel goed.
February 25, 2012
Gorgeous reproductions and interesting noted directly from the artist- inspiring!
August 22, 2016
An intriguing look at the paintings and philosophy of David Hockney. An amazing read. Read if you like art and the philosophy of art.
September 21, 2024
An excellent book that acts both as biography and a collection of Hockney's work. Far from being just the "pool paintings" guy, this shows how he has experimented and pushed the envelope in every area of paintings and pictures, uses almost every surface and type of equipment possible, always on the cutting edge, and always looking for new ways to show the world that he so clearly loves.
July 28, 2025
Always loved David Hockney. Especially when he paints water or swimming pools. It would be so cool to own a Hockney, like that will ever happen though lol. It was fun learning more about his style and how his mind works. He’s also a gay icon ✨
August 15, 2020
This was a gem. Found it for 810 yen, and spent the next two days looking over each painting and often it’s accompanying description by Hockney.
By reading these descriptions, I was able to really appreciate what looked like more simple pieces.
It’s a great book. What a master.
By reading these descriptions, I was able to really appreciate what looked like more simple pieces.
It’s a great book. What a master.
February 5, 2021
Ik wil dit boek voor eeuwig houden maar op een gegeven moment moet het terug naar de bieb. Sad.
November 13, 2023
Beautiful book with beautiful art. I love looking at this for painting inspiration. It’s perfect for experimenting different mediums.
July 22, 2024
A regarder et reregarder
September 15, 2014
Thematically arranged survey of Hockney works, to about 2003, interspersed with brief remarks by the artist commenting on the thought and technique behind different pieces and approaches. Very simple & well- produced. Probably requires a certain prior knowledge of the chronology of DH's output, but is in many ways preferable to a more detailed textual exegesis when the pictures themselves are so eloquent.
January 21, 2008
Best Hockney book ever.
Displaying 1 - 14 of 14 reviews