Zug nach Helsinki. Roman

by Dacia Maraini

Italian

Paperback

First published January 1, 1984

About the author

Dacia Maraini is an Italian writer. She is the daughter of Sicilian Princess Topazia Alliata di Salaparuta, an artist and art dealer, and of Fosco Maraini, a Florentine ethnologist and mountaineer of mixed Ticinese, English and Polish background who wrote in particular on Tibet and Japan. Maraini's work focuses on women’s issues, and she has written numerous plays and novels.

Alberto Moravia was her partner from 1962 until 1983.

Reviews

[MariaRosaria · Rating 4 out of 5]

Dacia Maraini “Il treno per Helsinki”.
Storia di un viaggio affrontato con entusiasmo nonostante le problematiche amorose: chi ama uno o una non è riamato ma ne ama un altro o un'altra. Tutto sta nell'Amicizia che sostiene il gruppo.
Con lentezza, noia, irrequietezza, ansia e depressione sono trattati gli ideali del '68: l'iniziazione sessuale, lo stupro, l'aborto, l'omosessualità e il significato dell'amore.

[Chintushig Tumenbayar · Rating 4 out of 5]

Zohiolch maani heseg buleg zaluusiin hair durlal, tednii dundah uerhel nuhurluluur hun hoorondiin hariltsaani olon talt asuudluudiig hunduhiig hicheejee.
Gol duriin busguigees gadna Dida-d hamag anhaaral ochij baisan hernee suuldn gantsaar uldej bgaan haramsaltai bailaa

[Elisesbooknook · Rating 1 out of 5]

Als ik kon gaf ik dit boek 0 sterren. Wat een afschuwelijk ding! Ik haatte elke seconde dat ik dit moest lezen.

[Lisa Van Oosten · Rating 4 out of 5]

Wow dit boek heeft me positief verrast. Ik heb de nl vertaling gelezen; en tijdens de eerste 40 bladzijde dacht ik nog een aantal keer 'ik ga deze niet uitlezen'..

Ik ben zelf persoonlijk erg fan van Italiaanse literatuur waar de interpersoonlijke relaties tussen (jong)volwassen (hoofd) personages centraal staat, a la Elena Ferrante, en dit boek deed dat heerlijk; we volgen een italiaanse links-radicale vriendengroep, en hun onderlinge verliefdheid. Iedereen is hopeloos verliefd op iemand uit de groep, maar niemands verliefdheid wordt beantwoord. A is op B, B op C, C op D, D op A, enzovoorts.

Het gebrek aan leestekens verwarde me aanvankelijk enorm. Ik vroeg me telkens af of het aan de vertaling lag.

Maar toen ik eenmaal in het verhaal zat snapte ik Maraini's schrijfstijl pas, en in welk 'ritme' je het kon lezen. Je kwam in een soort beschrijvende dagboek flow. Geen onnodig lange pretentieuze zinnen, maar juist in de simpelheid van de verwoording lag heel veel echtheid en poëzie. Dialoog tussen de characters was soms zo onbedoeld droog en bot dat het grappig was.

Dus ja, 4 sterren! Toen ik door de eerste 25% van het boek heen was heb ik dit echt verslonden.

[Ella · Rating 1 out of 5]

parla solamente di sesso e amanti, noiosissimo e ho fatto un'enorme fatica a leggerlo

[Stefanie · Rating 4 out of 5]

How strange it is that the mundane can trigger the flight of birds of memory. While peeling a potato, Armida’s unruffled, forgotten birds of memory soar to a past of eighteen years: to a time of potential, of unformed political and social identity, along with a daisy chain of unrequited love. Maraini's prose is a lovely combination of insight and emotion.