Mirjam Wenger verblijft een week in haar eentje in Zuid-Spanje. Haar leven met regisseur Bernhard en hun twee kinderen vliegt haar aan en ze heeft schoon genoeg van het Amsterdamse kunstenaarsmilieu. In haar hotel ontmoet ze Bruce Kennedy, een oudere, maar nog steeds wereldberoemde Amerikaanse filmster. Ondanks zijn leeftijd en mogelijke alcoholprobleem voelt Mirjam zich onweerstaanbaar tot hem aangetrokken. Probeert ze hem te verleiden om een mooi verhaal te hebben voor haar vriendinnen thuis of zoekt ze naar een ontsnapping uit de Nederlandse middelmaat?
Herman Koch (1953) is known as a television producer and a writer. The book 'Het diner', published in 2009, was his breakthrough in the Netherlands. It was published in 17 countries. It was partly based on a true story involving a homeless woman named, María del Rosario Endrinal Petit, in Barcelona (Spain), in December 2005.
Koch was born in Arnhem, and later moved to Amsterdam. He studied Russian for some months, and lived in Finland for a while. Nowadays he is married to the Spanish Amalia, and has a son, Pablo (1994).
Het verhaal treft mij wat dunnetjes, maar de manier waarop Herman Koch de dingen, en dan met name de relatie tussen Miriam en Ben, beschrijft vind ik erg goed. Een coole ondertoon met een subtiel sausje van humor.
Miriam is ongelukkig in haar huwelijk en vlucht naar Spanje. Daar ziet ze de bekende, oudere acteur Bruce Kennedy. Hij lijkt in haar ogen haar doel van deze vlucht. Ze moet hem hebben. Hij behandelt haar als al zijn groupies, maar als ze een week heeft bijgeboekt, raken ze echt in gesprek. Tussendoor bellen haar moeder, broer en vooral haar man om haar terug naar Nederland te praten. Miriams man maakt zeer matige films waar Miriam niet meer enthousiast over kan worden; eigenlijk ook niet meer over haar man... Miriams vader weet dat hij binnenkort zal sterven, maar zegt haar te doen wat ze moet doen in Spanje, hij probeert op haar te wachten. Door een telefoontje van Bruce's vijfjarige dochter als Bruce is gaan zwemmen om niet meer terug te komen, realiseert Miriam zich wat echt belangrijk is in het leven. Ze gaat terug naar man en kinderen en als ze het even niet ziet zitten, heeft ze altijd nog haar herinneringen aan Bruce Kennedy. Een roman over sleur en vluchten, maar ook over de belangrijke band tussen ouders en kinderen.
Het blijft mij moeite kosten om de boeken van Herman Koch door te worstelen. Moet wel toegeven dat "Denken aan Bruce Kennedy" een onderhoudend verhaal is. Een getrouwde vrouw heeft het thuis even gehad met haar man en het kunstenaarsmilieu. Ze gaat een weekje relaxen in Zuid-Spanje en papt daar met een bekende Amerikaanse acteur aan. Deze acteur komt pas op driekwart van het boek in beeld, dus deze roman had net zo goed "Denken aan mijn achtergebleven gezin", of "Denken aan mijzelf-in-de-overgang" kunnen heten. De beschrijvingen zijn zoals vanouds bij Koch overdadig, nodeloos lang en vaak irrelevant, bovendien zijn de herhalingen talloos. Beter dan Geachte heer M. en Eten met Emma. Geef 'm nog een kans voor het boekenweekgeschenk.
vintage Herman Koch: een ingetogen beschrijving van een kleine gebeurtenis die verder vertakt en gelinkt wordt aan meer drama dat altijd onderhuids blijft en niet in detail beschreven wordt.
Herman Koch (Arnhem, 1953) brak in 2009 internationaal door als schrijver met de roman Het Diner die wekenlang op de bestsellerlijst van The New York Times stond, uitkwam in 37 landen, werd bewerkt voor toneel en werd verfilmd. Het zwartgallige verhaal, over jongens uit een goed milieu die een zwerfster vermoorden, gaat vooral over de vraag in hoeverre je als ouders verantwoordelijk bent voor de wandaden van je kind. Pubergedrag was ook hoofdthema van zijn debuutroman Red ons, Maria Montanelli (1989). In Zomerhuis met zwembad (2011) liet Koch opnieuw zien hoe makkelijk geslaagde mensen in de problemen kunnen komen. Telkens zeggen of doen zijn personages iets anders dan je verwacht. Dat is ook weer het geval in de verhalenbundel Korte geschiedenis van het bedrog (2013). In zijn meest recente roman Geachte heer M. richt hij zijn pijlen op Nederlandse schrijvers. Koch is ook columnist en bekend als acteur en bedenker van Jiskefet.
Denken aan Bruce Kennedy is een boeiend en spannend roman, als je een veertigjarige vrouw bent met huwelijksproblemen. Dat is ook waarover het verhaal gaat. Een 45+ vrouw die een weekje haar leven in Amsterdam achterlaat om op vakantie te gaan naar Zuid-Spanje. Ze ontmoet een beroemde acteur, Bruce Kennedy, en ontwikkelen een soort affaire. Ook al verdient dit boek inhoudelijk maar drie sterren geef ik het er vier puur omdat het zo grappig was om te lezen. Hoe Miriam Bruce beschrijfde was zo afstotelijk dat ik het grappig vond hoe ze hem aantrekkelijk vond. Ik denk dat het de bedoeling was Bruce als ‘echte’ man te beschrijven en het compleet tegenovergestelde van haar echtgenoot Ben, maar voor mij was het een mislukte poging om een vrouws smaak in mannen te verwoorden. Over Ben, ik vererg me aan die man. Bernard Wenger is de eindbaas van gaslighters. Zijn zelfingenomen gedrag die hij door een verlegen onschuldige act probeert te verstoppen, doet mijn bloed koken. Het feit dat hun vriendenkring,bestaand uit alleen maar Bens vrienden, Miriam als huisdier behandelt en Ben die daar niks van zegt verteld al veel over zijn karakter. De hele tijd over zijn films praten, geen conversatie met zijn kinderen en zijn vrouw alleen in bed laten slapen is het probleem in hun huwelijk niet haar zogenaamde depressie. Er wordt gemunt dat ze depressief zou zijn waardoor Miriam moest lachen en ik ook. Wat is depressie eigenlijk? Een verlies in interesse in bijna al activiteiten. Wie zou niet depressief zijn met een echtgenoot als Ben. Knap van haar dat ze het tien jaar heeft volgehouden. Daarom vind ik dat ze gerechtvaardigd is in haar daden en haat ik voor dezelfde reden het einde met al mijn hart. Heeft ze geen zelfrespect om terug naar haar man te keren ookal was het dan maar voor de kinderen.tja 4sterren
Over sommige boeken doe je weken, andere zitten er na enkele dagen al op. Ok, 'Denken aan Bruce Kennedy' telt maar dik 200 pagina's, maar het is zo'n boek dat ik moeilijk weg kon leggen. Mirjam ontvlucht haar saaie leven in Amsterdam en trekt een week naar Spanje. In haar hotel logeert de bekende oudere acteur Bruce Kennedy en ze voelt zich meteen tot hem aangetrokken. Het verhaal klinkt licht, maar dat is het niet. De schrijfstijl van Koch is heel vlot en helder maar hij is zo goed in het filleren van zijn personages dat je er helemaal in meegezogen wordt. De plot vond ik dan weer wat minder.
Het lijkt misschien een ‘licht’ romannetje maar de opbouw van het verhaal, hoe je als lezer steeds beter inzicht krijgt in de beweegredenen van Mirjam om naar Spanje te gaan, vind ik erg goed en gaat veel dieper dan je in eerste instantie misschien verwachtte.
Vlot geschreven, leuk taalgebruik. Ik heb wat moeite met de coherentie van de personages. Ze lijken allemaal nogal niet te doen wat ze zouden moeten doen volgens verschillende omschrijvingen. Ik blijf een beetje verward achter.
Niet Koch's beste schrijfsel. Langdradig en daardoor vervelend (te veel niet terzake doende "overpeinzingen"). Heb er lang over gedaan om dit boek te beëindigen.
Een prachtige, ontroerende roman over een vrouw die vast zit in de sleur van haar leven en op reis gaat naar Zuid-Spanje. Het plot doet me wat denken aan De ontsnapping, maar de uitwerking is heel anders. Het verhaal kabbelt rustig voort, ieder hoofdstuk eindigt met een cliffhanger en hierdoor blijf je lezen. Het avontuurtje met Bruce Kennedy klinkt cliché, maar de afloop is verrassend. De stijl van Koch is zoals altijd fijn om te lezen, het leest heerlijk kalm en makkelijk weg. Ik ben een groot fan van zijn schrijfstijl, de prachtige dialogen en de levensechte beschrijvingen van de personen. Door een heel ander soort hoofdpersoon leek dit boek wat minder op de andere boeken die ik van hem heb gelezen (The Dinner en Summer House with Swimming Pool) en dat vond ik wel prettig.
Het was in alle opzichten leuk om dit boek te lezen. Een soort tijdcapsule naar toen Herman Koch al wel bekend was van tv, maar nog geen gevierd auteur. (Ik las de editie uit 2005, uitgegeven door Augustus.) Achterop staat een citaat uit de NRC: 'Herman Koch is een zeldzaamheid: een televisiepersoonlijkheid die goede romans schrijft.'
Denken aan Bruce Kennedy gaat over een vrouw die haar saaie leven ontvlucht en in haar eentje naar Spanje gaat, waar ze overpeinst hoe de zaken ervoor staan en zich verleid voelt tot een avontuurtje met Bruce Kennedy, een bekende acteur die in hetzelfde hotel verblijft. Deze roman legt bloot welke pretenties sommige Nederlandse kunstenaars hebben en hoe er naar je wordt gekeken als je daarboven uitstijgt, bijvoorbeeld door het te maken in Hollywood of door een glansrijke carrière in het zakenleven te hebben. Dit alles is met de kennis van nu interessanter dan het anders zou zijn geweest.
Maar los daarvan: gewoon een goed geschreven boek, met veel herkenbare 'kleine levensvragen'.