Thrillers zijn niet direct m'n ding, gezien ik meestal Fantasy (en de occasionele Sci-Fi) lees. Van Alex Kava had ik dan ook nog nooit gehoord, maar dankzij een wedstrijd op Facebook (in de groep Boekenfans) heb ik een exemplaar van Damaged (Slachtoffers als Nederlandstalige titel) gewonnen. Ook van mijnentwege dank aan Stefanie Roels en Els Ebraert voor het exemplaar.
Slachtoffers, deel 8, past in een reeks (ondertussen 10 delen) met terugkerende personages en vooral het hoofdpersonage Maggie O'Dell. Maar elk boek zou op zichzelf staan, hoewel het wellicht helpt voorgaande delen te hebben gelezen om meer vertrouwd te zijn met het/de hoofdpersonage(s). Beetje analoog met politieseries op televisie: Flikken, A Touch Of Frost, Morse, Louis, Wallander, enz...
Ook was het al een tijdje geleden dat ik nog Nederlandstalige fictie had gelezen, daar ik vooral in het Engels lees en me dus weer een beetje diende aan te passen aan m'n moedertaal, die hier toch wel met een ferme Nederlandse (geen Belgische) invloed gebruikt wordt. Maar goed, ondanks enkele nieuwe woorden voor me, of hoe ze gebruikt worden (kanjer, aftaaien, ...), liet de vertaling het toch toe vlot door het verhaal te raken.
Waar gaat het over? Orkaan Isaac is op komst en in Florida neemt men de nodige maatregelen om zich in veiligheid te brengen. Oplossen van misdaden is ondergeschikt op dat moment. Zoals met elke orkaan vallen er slachtoffers, alleen hier worden slachtoffers gemaakt, opzettelijk. Mensen die anders wellicht in veiligheid zouden geraken/zijn ondergebracht worden afgemaakt voor hun ledematen en dit, blijkbaar (want dat lees je pas op het einde), niet alleen voor operaties, maar ook voor congressen als studiemateriaal voor nieuwe ontwikkelingen en medische vooruitgang (of "vooruitgang", hoe je het ook wilt bekijken).
Hoe het verhaal precies verloopt, ga ik niet zeggen. Maar enkele pro's en contra's van mijnentwege:
PRO'S:
+ het verhaal leest vlot
+ korte hoofdstukken, wat natuurlijk de vlotheid bevordert
+ layout qua witruimte, lettergrootte
+ nuttige info op het einde over wat fictie was en wat er waargebeurd was, want blijkbaar is Slachtoffers gebaseerd op wat zich enkele jaren afspeelde aan de kusten van de US of A inzake orkanen.
CONTRA'S:
- bepaalde vertalingen of gebruik van woorden (zoals gezegd, ligt aan Nederlands Nederlands, niet Belgisch)
- korte hoofdstukken: jawel, het is ook een minpunt, want het komt over alsof maar de helft van het verhaal wordt verteld en zo maak je het spannend, natuurlijk. Maar dan krijg je ook (volgend punt)...
- leemtes: wat met Scott, die zich opsloot in de koelcel tot de storm overwaaide? Wat met Joe Black op het einde? enz... enz...
- een groot handvol personages, echter weinig background daarover, waardoor je zelf de leegtes moet invullen en het verhaal proberen "completer" te maken. En als je dan gewend bent, zoals in Fantasy, om hele beschrijvingen te lezen, een wereld te zien ontplooien met verschillende personages, dan is dit maar mager.
- van de hak op de tak springen qua hoofdstukken, m.a.w., ze sluiten niet op elkaar aan. Zoals met televisieseries wordt er afgebroken en komen andere personages/scenes in beeld die niets te maken hebben met het voorgaande. Om dan terug te komen of nog een derde situatie aan te kaarten. In plaats van de hoofdstukken wat verder uit te bouwen zodat er niet zoveel moet gesplitst worden.
In het begin is het even je hoofd erbij houden (vond ik toch), maar dan vormt de puzzel zich beetje bij beetje, kan je linken leggen of vermoedens bevestigd zien. Zoals het feit dat Joe Black eigenlijk geen zuivere kerel was. Noodgedwongen? Verder vond ik het wel leuk om lezen - en eerlijk gezegd, ik wist het niet - maar afgaande op andere frauduleuze praktijken in de wereld zou ook handel in lichaamsdelen een illegale, lucratieve bezigheid zijn. Maar geen pers die daarom maalt, evenmin als de erbarmelijke omstandigheden waarin arbeiders in China, India, ... voor een schamel loon en in mensonwaardige omstandigheden werken voor Westerse bedrijven die de producten dan hier aan een hoge prijs verkopen.
Hoe dan ook, qua thrillers, of afgaande op Slachtoffers, denk ik dat Alex Kava eerder mainstream-thrillers schrijft: niet te dik, makkelijk te lezen en te begrijpen, even lekker tussendoor, ontspannend (thriller, ontspannend?), enz.. Voor het diepgaandere en spannendere werk zijn er, zoals met alles, betere auteurs en boeken. Vandaar de wat lage score.