Cees Nooteboom (born Cornelis Johannes Jacobus Maria Nooteboom, 31 July 1933, in the Hague) is a Dutch author. He has won the Prijs der Nederlandse Letteren, the P.C. Hooft Award, the Pegasus Prize, the Ferdinand Bordewijk Prijs for Rituelen, the Austrian State Prize for European Literature and the Constantijn Huygens Prize, and has frequently been mentioned as a candidate for the Nobel Prize in literature.
His works include Rituelen (Rituals, 1980); Een lied van schijn en wezen (A Song of Truth and Semblance, 1981); Berlijnse notities (Berlin Notes, 1990); Het volgende verhaal (The Following Story, 1991); Allerzielen (All Souls' Day, 1998) and Paradijs verloren (Paradise Lost, 2004). (Het volgende verhaal won him the Aristeion Prize in 1993.) In 2005 he published "De slapende goden | Sueños y otras mentiras", with lithographs by Jürgen Partenheimer.
Cees Nooteboom is de keizer van het reisverhaal. Waar je vaak een aaneenschakeling van bezienswaardigheden, feiten en bleke sfeerimpressies voorgeschoteld krijgt, neemt Nooteboom je daadwerkelijk mee op reis. Je zou de zinnen eigenlijk hardop moeten lezen, zo ritmisch en beeldend. "De regen is weggetrokken, aan de wolken heb ik hier mijn handen vol, luchtschepen zijn het met poolgezichten, alles is hierboven zo wijd dat de stad lijkt te krimpen. In de verte zie ik in de haven ons schip als een wit teken dat ik hier maar tijdelijk ben, maar om dat te weten heb ik geen schip nodig." Veel verwijzingen ook naar literatuur, kunst, geschiedenis, politiek uit andere landen dan de plaats of het land dat centraal staat in het verhaal. Zou pedant kunnen worden, maar het maakt de tekst juist zo fijn om te lezen om de reisbelevenissen in een wereldkader plaatsen.
Cees Nooteboom schreibt so, dass ich es mir immer laut selber vorlesen wollte. Ich hörte mir selbst gerne dabei zu, wenn ich seine Worte sprach. Unprätentiös. Ins Zentrum der Bedeutung zielend und es immer treffend, schnörkellos, ein Zen-Buddhist, ein Bogenschütze. Er beschreibt die Orte so, dass ich es kaum noch aushielt, zuhause zu sitzen. Patagonien, Mexiko, Bali, sie sind mir durch seine Worte so nah gekommen, beinahe, als wäre ich dort gewesen, ich bilde mir manchmal ein, ich wäre dort gewesen. Beim Lesen befindet man sich auf einer Reise ins Zentrum des Wesentlichen. Und so gesehen, ist man kurz dort gewesen. Wer das Reisen liebt, dem empfehle ich dieses Buch sehr.
Een van de literaire reisboeken van Cees Nooteboom. Hij vertelt ons verhalen over een aantal verre reizen, naar Kaap Hoorn, India, Australië, Bali, Spitsbergen. Hij is niet de schrijver van de grote historische overzichten of diepgravende contacten met lokale bewoners, maar mijmert ons voor over het reizen zelf, over zijn waarnemingen van lokale gebruiken, over zijn gemoed, over het landschap. Een zeer aangename reisgenoot...
Heerlijk wegdromen met een lekkere flat white natuurlijk met de boeiende reisverhalen van Cees Nooteboom, 90 lentes ondertussen. Kocht dit boek in de fantastische boekhandel Dominicanen in Maastricht, zeg maar een snoepwinkel voor boekenfans. Binnenkort herlees ik nog eens zijn geweldig 'Omweg naar Santiago'' ligt hier te lonken op mijn boekentafeltje. Misschien volgend jaar Spanje op onze reisplannen?
Im Vergleich zu Nootenbooms letztem Buch hat mir das Schiffstagebuch deutlich besser gefallen. Trotzdem habe ich wieder gemerkt, dass mir vor allem die Passagen sehr flüssig erschienen, die von Ländern handeln, die mich interessieren. Vielleicht liegt es auch an der Übersetzung?! Insgesamt ein wirklich schönes und ansprechendes Reisebuch in einem schönen, sehr lesbaren Stil. Trotz allem habe ich die Länder, die mich weniger interessieren, einfach überblättert... .
02.02.2014 Dieses Buch befindet sich schon lange auf meiner Lesewunschliste und gleich vorweg die ersten zehn Seiten sind mehr als ich mir erhofft habe. Großartiger Text. 09.02.2014 Und dabei ist es geblieben ein fantastisch genaues Buch. Nooteboom gelingt es meisterlich Erlebtes, Gesehenes zusammenzufassen und in wenigen Worten zu zentrieren. Einfach Großartig. Mit meiner Lektüre von Bouvier einfach das Schönste an Reiseerzählungen das ich bisher gelesen habe.
Reisobservaties gedrenkt in Nooteboom-melancholie: soms mooi, bijwijlen wat gemakzuchtig. Ook opvallend: de bijna totale afwezigheid van andere mensen.