What do you think?
Rate this book
Spinoza Üzerine Onbir Ders
Çağdaş Fransız filozoflarından Gilles Deleuze'ün 1972 ile 1986 arasında özellikle Vincennes'de verdiği derslerin bant çözümleri, o dönemde dersleri takip eden müzisyen Richard Pinhas ve arkadaşları tarafından 1996 yazından itibaren gerçekleştirildi ve Fransızca, İngilizce ve İspanyolca olarak [yayımlandı]....
Deleuze'ün... Vincennes Dersleri, konuşma ritmiyle (ve sürçmelerle öğrencilerin müdahalelerini de içerecek şekilde) tercüme edildi. Bu yüzden bir kitap biçimini almasının oldukça zor olduğu kabul edilmeli. ... Buna karşın, Deleuze gibi bir düşünürün hem kendi felsefesini hem de Spinoza, Kant, Leibniz, Bergson gibi filozofların felsefelerini anlatırken ve açıklarken gösterdiği büyük zarafet ve sadelik, bu metinleri yayınlamak doğrultusundaki fikrimizi pekiştiriyor. [Spinoza Üzerine Onbir Ders], Deleuze gibi bir filozofun hep savunduğu bir çabayı somutlaştırmak üzere yayınlandı: Felsefeyi sokaktaki insana, öğrenciye, işçiye, meslek insanına indirmek... Bu, post-modern yüzeyselliğin çağında çok daha büyük bir önem taşıyor. Bazen bir felsefeye sahip olmak, felsefe yapmak çok gündelik bir pratiğin parçası olabiliyor. Bu onun yaşayan insanlara sevdirilebilmesinden geçebilir. Felsefeyi hem bir "kavramlar yaratımı" süreci hem de kavramlarla düşünmek diye tanımladığınızda onun biri profesyonel, akademik; öteki sıradan insanlara yönelik olmak üzere iki okuma tarzının kesiştiği noktada anlam kazanacağını kabul etmek gerekir.
Deleuze'ün... Vincennes Dersleri, konuşma ritmiyle (ve sürçmelerle öğrencilerin müdahalelerini de içerecek şekilde) tercüme edildi. Bu yüzden bir kitap biçimini almasının oldukça zor olduğu kabul edilmeli. ... Buna karşın, Deleuze gibi bir düşünürün hem kendi felsefesini hem de Spinoza, Kant, Leibniz, Bergson gibi filozofların felsefelerini anlatırken ve açıklarken gösterdiği büyük zarafet ve sadelik, bu metinleri yayınlamak doğrultusundaki fikrimizi pekiştiriyor. [Spinoza Üzerine Onbir Ders], Deleuze gibi bir filozofun hep savunduğu bir çabayı somutlaştırmak üzere yayınlandı: Felsefeyi sokaktaki insana, öğrenciye, işçiye, meslek insanına indirmek... Bu, post-modern yüzeyselliğin çağında çok daha büyük bir önem taşıyor. Bazen bir felsefeye sahip olmak, felsefe yapmak çok gündelik bir pratiğin parçası olabiliyor. Bu onun yaşayan insanlara sevdirilebilmesinden geçebilir. Felsefeyi hem bir "kavramlar yaratımı" süreci hem de kavramlarla düşünmek diye tanımladığınızda onun biri profesyonel, akademik; öteki sıradan insanlara yönelik olmak üzere iki okuma tarzının kesiştiği noktada anlam kazanacağını kabul etmek gerekir.
- GenresPhilosophy
262 pages, Paperback
First published January 1, 2008
8 people are currently reading
185 people want to read
About the author
Gilles Deleuze
259 books2,607 followersDeleuze is a key figure in poststructuralist French philosophy. Considering himself an empiricist and a vitalist, his body of work, which rests upon concepts such as multiplicity, constructivism, difference and desire, stands at a substantial remove from the main traditions of 20th century Continental thought. His thought locates him as an influential figure in present-day considerations of society, creativity and subjectivity. Notably, within his metaphysics he favored a Spinozian concept of a plane of immanence with everything a mode of one substance, and thus on the same level of existence. He argued, then, that there is no good and evil, but rather only relationships which are beneficial or harmful to the particular individuals. This ethics influences his approach to society and politics, especially as he was so politically active in struggles for rights and freedoms. Later in his career he wrote some of the more infamous texts of the period, in particular, Anti-Oedipus and A Thousand Plateaus. These texts are collaborative works with the radical psychoanalyst Félix Guattari, and they exhibit Deleuze’s social and political commitment.
Gilles Deleuze began his career with a number of idiosyncratic yet rigorous historical studies of figures outside of the Continental tradition in vogue at the time. His first book, Empirisism and Subjectivity, is a study of Hume, interpreted by Deleuze to be a radical subjectivist. Deleuze became known for writing about other philosophers with new insights and different readings, interested as he was in liberating philosophical history from the hegemony of one perspective. He wrote on Spinoza, Nietzche, Kant, Leibniz and others, including literary authors and works, cinema, and art. Deleuze claimed that he did not write “about” art, literature, or cinema, but, rather, undertook philosophical “encounters” that led him to new concepts. As a constructivist, he was adamant that philosophers are creators, and that each reading of philosophy, or each philosophical encounter, ought to inspire new concepts. Additionally, according to Deleuze and his concepts of difference, there is no identity, and in repetition, nothing is ever the same. Rather, there is only difference: copies are something new, everything is constantly changing, and reality is a becoming, not a being.
He often collaborated with philosophers and artists as Félix Guattari, Michel Foucault, Guy Hocquenghem, René Schérer, Carmelo Bene, François Châtelet, Olivier Revault d'Allonnes, Jean-François Lyotard, Georges Lapassade, Kateb Yacine and many others.
Gilles Deleuze began his career with a number of idiosyncratic yet rigorous historical studies of figures outside of the Continental tradition in vogue at the time. His first book, Empirisism and Subjectivity, is a study of Hume, interpreted by Deleuze to be a radical subjectivist. Deleuze became known for writing about other philosophers with new insights and different readings, interested as he was in liberating philosophical history from the hegemony of one perspective. He wrote on Spinoza, Nietzche, Kant, Leibniz and others, including literary authors and works, cinema, and art. Deleuze claimed that he did not write “about” art, literature, or cinema, but, rather, undertook philosophical “encounters” that led him to new concepts. As a constructivist, he was adamant that philosophers are creators, and that each reading of philosophy, or each philosophical encounter, ought to inspire new concepts. Additionally, according to Deleuze and his concepts of difference, there is no identity, and in repetition, nothing is ever the same. Rather, there is only difference: copies are something new, everything is constantly changing, and reality is a becoming, not a being.
He often collaborated with philosophers and artists as Félix Guattari, Michel Foucault, Guy Hocquenghem, René Schérer, Carmelo Bene, François Châtelet, Olivier Revault d'Allonnes, Jean-François Lyotard, Georges Lapassade, Kateb Yacine and many others.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 8 of 8 reviews
Read
February 23, 2025دلوز جایی از کتاب از نوعی " کارآموزی" حرف می زند.
بر طبق نظر اسپینوزا ما سه نوع شناخت داریم ( کاری به شناخت نوع سوم ندارم ) و دلوز در این رابطه مثال جالبی می زند برای اینکه دو نوع اول شناخت را توضیح دهد. او می گوید در نوع اول شناخت - که نازل ترین آن است - ما همانند کسی هستیم که به درون آب رها می شود ، دست و پا می زند و امواج او را به این طرف و آن طرف پرتاب می کنند. اما در نوع دوم شناخت ما بین نسبت بدنی خود و نسبت بدنی آب نوعی هماهنگی برقرار می کنیم. امواج را می شناسیم و پیش می رویم در واقع نوع دوم شناخت ؛ شناخت نسبت ها و استفاده از آنهاست ( همان شنا کردن )
حالا این کارآموزی کجا قرار می گیرد ؟ دلوز می گوید در مواجهه اول چیزی جز این دست و پا زدن ها نداریم. اما با تجربه کردن و به نوعی کارآموزی زندگی می توانیم بفهمیم چه چیزهایی با ما سازگار و چه چیزهایی نیستند ( بخوانید نسبت ها ). و اینگونه به نوعی فهم علت ها و مفاهیم مشترک نائل شویم.
ایده بسیار جذابی ست اما دلوز توضیح بیشتری نمی دهد و سوالی که برای من پیش می آید این است که آیا این کارآموزی خود نیازمند زمان و هزینه نیست ؟ آیا دنیای مدرن مجال چنین کاری را بر ما می دهد ؟ و دلوز نکته دردناکی را یادآور می شود : « خیلی از بدن ها می میرند بدون آنکه بفهمند به چه توانا بوده اند »
بر طبق نظر اسپینوزا ما سه نوع شناخت داریم ( کاری به شناخت نوع سوم ندارم ) و دلوز در این رابطه مثال جالبی می زند برای اینکه دو نوع اول شناخت را توضیح دهد. او می گوید در نوع اول شناخت - که نازل ترین آن است - ما همانند کسی هستیم که به درون آب رها می شود ، دست و پا می زند و امواج او را به این طرف و آن طرف پرتاب می کنند. اما در نوع دوم شناخت ما بین نسبت بدنی خود و نسبت بدنی آب نوعی هماهنگی برقرار می کنیم. امواج را می شناسیم و پیش می رویم در واقع نوع دوم شناخت ؛ شناخت نسبت ها و استفاده از آنهاست ( همان شنا کردن )
حالا این کارآموزی کجا قرار می گیرد ؟ دلوز می گوید در مواجهه اول چیزی جز این دست و پا زدن ها نداریم. اما با تجربه کردن و به نوعی کارآموزی زندگی می توانیم بفهمیم چه چیزهایی با ما سازگار و چه چیزهایی نیستند ( بخوانید نسبت ها ). و اینگونه به نوعی فهم علت ها و مفاهیم مشترک نائل شویم.
ایده بسیار جذابی ست اما دلوز توضیح بیشتری نمی دهد و سوالی که برای من پیش می آید این است که آیا این کارآموزی خود نیازمند زمان و هزینه نیست ؟ آیا دنیای مدرن مجال چنین کاری را بر ما می دهد ؟ و دلوز نکته دردناکی را یادآور می شود : « خیلی از بدن ها می میرند بدون آنکه بفهمند به چه توانا بوده اند »
October 17, 2019
Bir kere bu bir kitaptan çok ders anlatımının bire bire tercümesi. Bu şekilde olunca okuması çok daha zor oluyor. Spinoza'yı anlama çalışamalarımda istediğim kadar olmasa da bir miktar yardımcı oldu. Bir iki kavramı sonunda anladım ya da anladığımı umuyorum. Sonuç olarak felsefeye benim kadar uzak olup öğrenmek isteyenler için pek de uygun bir kitap olduğunu düşünmüyorum.
January 24, 2018
Spinoza'nın Ethica'sını okumak isteyenler için mükemmel bir başlangıç kitabı, okumuş olanlar için de güzel bir tamamlayıcı.
Read
March 29, 2020Spinoza'nın felsefesine dair en iyi kitap. Ayrıca bu dersleri anlatan kişi Deleuze ve kendisinin de filozof olmasından dolayı Spinoza'yı anlatırken oldukça dikkatli ve yanlış anlaşılmalara yer vermiyo, vermemeye çalışıyo olabildiğince. Bulanık yerleri ise elinden geldiğince somut, günlük örnekler vererek netleştiriyo kendisi.
Read
December 31, 2024جهان اسپینوزا: درسگفتارهای ژیل دلوز دربارهی اسپینوزا 1978-1981/ حامد موحدی/ نشر نی
.
حالمایه و ایده
فلسفه و الهیات
توان و حق طبیعی کلاسیک
کوناتوس، انسان معقول و انسان نامعقول
هستیشناسی و اخلاق
نامهنگاری با بلینبرگ
ابدیت، آنیت، دیرند
نسبت، توان و وجه فرد
نامتناهیِ بالفعل-ابدیت
نامیرایی و ابدیت
حالهای ذات
.
حالمایه و ایده
فلسفه و الهیات
توان و حق طبیعی کلاسیک
کوناتوس، انسان معقول و انسان نامعقول
هستیشناسی و اخلاق
نامهنگاری با بلینبرگ
ابدیت، آنیت، دیرند
نسبت، توان و وجه فرد
نامتناهیِ بالفعل-ابدیت
نامیرایی و ابدیت
حالهای ذات
Read
May 18, 202550 sayfa kala bıraktım, pes ettim :(
December 22, 2023
TR. Spinoza'ya dair bugüne dek okuduğum en güzel anlatı. Mutlaka okunmalı. "Spinoza: Pratik Felsefe" kitabının ders formatında bir anlatısı olarak düşünülebilir.
ENG. This is simply incredible, and a feat -I guess- not all languages have. Eleven of Deleuze's lectures on Spinoza, translated by Ulus Baker. Mind you, these are transcribed lectures, so you can hear Deleuze talk during your reading, if you choose to do so. Spoken, not written work. Yes, Please! The book mentions that these are the Vincennes lectures, to perhaps facilitate locating the same text in other languages.
Deleuze geniunely loves Spinoze to his core, and the lectures witness this first hand. He often carries students through a Spinozian "discovery" and he is clearly happy as a child when he is delivering it. Awesomely, awesomely flowing text comes out as a result, and one that starts to be significant for the understanding of Deleuze himself. Most importantly, I feel that I am learning so much from the Deleuzian delivery of Spinoza in a way that helps me develop understanding and practices to try and live better, AND also witness the great ontological innovations that allow this. Great, isn't it?
Already one of my favorite texts of philosophy, for sure.
[Before this one, I sifted through the pages of Ethica and read the chapter on God (and I do not think that an agreement with Spinoza on the nature of God is necessary to participate in his ontology). I then read Diego Tatian's Introduction to Spinoza, which has helped understand and follow Deleuze much better. If starting from Deleuze is a bit much or too deep-divish for you, check out Tatian's short but beautiful introduction first]
ENG. This is simply incredible, and a feat -I guess- not all languages have. Eleven of Deleuze's lectures on Spinoza, translated by Ulus Baker. Mind you, these are transcribed lectures, so you can hear Deleuze talk during your reading, if you choose to do so. Spoken, not written work. Yes, Please! The book mentions that these are the Vincennes lectures, to perhaps facilitate locating the same text in other languages.
Deleuze geniunely loves Spinoze to his core, and the lectures witness this first hand. He often carries students through a Spinozian "discovery" and he is clearly happy as a child when he is delivering it. Awesomely, awesomely flowing text comes out as a result, and one that starts to be significant for the understanding of Deleuze himself. Most importantly, I feel that I am learning so much from the Deleuzian delivery of Spinoza in a way that helps me develop understanding and practices to try and live better, AND also witness the great ontological innovations that allow this. Great, isn't it?
Already one of my favorite texts of philosophy, for sure.
[Before this one, I sifted through the pages of Ethica and read the chapter on God (and I do not think that an agreement with Spinoza on the nature of God is necessary to participate in his ontology). I then read Diego Tatian's Introduction to Spinoza, which has helped understand and follow Deleuze much better. If starting from Deleuze is a bit much or too deep-divish for you, check out Tatian's short but beautiful introduction first]
December 11, 2016
Best introduction to Spinoza and his Ethics.
Displaying 1 - 8 of 8 reviews