Lárus Welding náði á skömmum tíma miklum frama í íslensku fjármálalífi. Þrítugur var hann orðinn forstjóri Glitnis banka, alþjóðlegs banka með starfsemi víða um heim. Sautján mánuðum síðar, í október 2008, féll bankinn með látum. Hann vissi ekki þá að framundan væri rúmlega áratugs löng barátta í íslenska réttarkerfinu þar sem ákæruvaldið gekk mjög hart fram á meðan Lárus gaf allt sitt í vörnina.
Frásögn Lárusar er hispurslaus og hreinskilin um ris, fall og upprisu hæleikaríks bankamanns. Hún gefur einnig mikilsverða sýn á hlið þeirra sem störfuðu í fjármálakernu. Hann hlífir ekki sjálfum sér í þessari mögnuðu og lipurlega skrifuðu bók. Lárus varpar ljósi á efnahagshrunið og tengsl þess við hina alþjóðlegu fjármálakreppu. Hann bendir jafnframt á ýmislegt sem aflaga fór innan íslenska réttarkersins í tengslum við eftirleik hrunsins en Íslendingar, einir þjóða, fóru markvisst á eftir starfsmönnum bankanna. Uppgjör bankamanns er sérlega áhugaverð og þörf bók um mikla umbrotatíma í íslensku þjóðlífi.
Skemmtileg bók og áhugaverð frásögn. Verður stundum þreytt að lesa um enn eitt dómsmálið. Það var einnig gaman að lesa um ævintýri Lárusar í Lundúnum þar sem ég bý akkúrat núna og heyra hvernig gekk til hjá honum.
Tilfiningin mín við að lesa bókina er að Lárus er heiðarlegur í frásögn sinni og að hann sé ekki að fegra eða segja vitlaust frá. Þrátt fyrir það þá er þetta alltaf sagt frá hans sjónarhorni og upplifun, því er alltaf hætta á bjaga í frásögninni.