Al jaren schreef en schrijft Witteman onder andere in het Volkskrant Magazine over zijn passie. In Hoor en wederhoor geeft hij een strikt persoonlijke keuze van het beste dat er in zijn oren aan klassieke CD's te krijgen is. Hij zoekt en bespreekt composities die de lezer verleiden meer van de componist te beluisteren. Niet het bekende meesterwerk maar het kleine juweel dat vaak mooier is dan een greep uit het ijzeren repertoire. Goed gedocumenteerd en met een opgave van alle verkrijgbare CD's is dit een betrouwbare en enthousiasmerende gids.
Dit is een bundeling van teksten over klassieke muziek naar aanleiding van uitgebrachte CD’s. Voor mij, die vertrouwd is met dat repertoire, is het een aangename bezigheid om in de journalistieke toonzetting van Paul Witteman te vernemen over allerlei werk dat bekende componisten, werk dat juist minder bekend is dan dat het tot het ‘ijzeren repertoire’ behoort. Als het over Bruckner gaat, niet over diens zevende symfonie, maar over het strijkkwintet. En over het algemeen komt Witteman terecht, met vele pareltjes, in de hoek van de kamermuziek. De teksten vormen even zo vele verleidingen om weer eens in die buitennissen van het repertoire te gaan luisteren. JM