Γενικά, πρόκειται για ένα έντονα ψυχογραφικό μυθιστόρημα μυστηρίου, το οποίο εντυπώνεται στη μνήμη με έναν περίεργο τρόπο λόγω της 'δύναμης' του κεντρικού θέματος - αυτός είναι, ίσως, και ο λόγος που έχει διχάσει τους αναγνώστες αστυνομικής λογοτεχνίας, ενώ, από την άλλη πλευρά, ήταν υποψήφιο για 3 λογοτεχνικά βραβεία.
Η Wilson δείχνει να έχει μελετήσει σε βάθος την βρετανική κουλτούρα της περιόδου 1890-1955, η οποία αποτυπώνεται με εντυπωσιακό, όσο και νοσηρό τρόπο στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα-χρονικό της αριστοκρατικής οικογένειας Λόμαξ - η ηθική 'παρακμή' των ηρώων θα μπορούσε να παραπέμψει σε βιβλία του Φιτστζέραλντ, ενώ η 'ψυχεδελική' και μακάβρια αίσθηση του κινδύνου που δημιουργείται στον αναγνώστη είναι σε αρκετά σημεία παρόμοια με εκείνη στο 'Στρίψιμο της βίδας' του Τζέιμς. Οι 3 κεντρικοί χαρακτήρες είναι 'μπλεγμένοι στον ιστό της αράχνης' και παλεύουν να αντιμετωπίσουν τα απωθημένα και τις εσωτερικές τους συγκρούσεις.
Το βιβλίο έχει καινοτομική δομή, αφού βασίζεται, κάθε φορά, σε 3 διαφορετικές εκδοχές των πιο σημαντικών γεγονότων, αντίστοιχα, από τον κάθε ένα από τους 3 βασικούς ήρωες - δίνει την αίσθηση ημερολογίου.
Μοναδικά αρνητικά στοιχεία οι πολυάριθμοι θάνατοι και η έντονα καταθλιπτική 'ατμόσφαιρα' του 2ου μέρους του βιβλίου.
Βαθμολογία: 4,3/5 ή 8,6/10.
Υ.Γ. Θα αρέσει πολύ σε αναγνώστες που προτιμούν το βρετανικό 'μαύρο' χιούμορ, και βρίσκουν ενδιαφέρουσα την βρετανική κουλτούρα και κοινωνική ζωή της Βικτωριανής εποχής, της Μπελ Επόκ, της δεκαετίας του '20, του '50 και των Δύο Παγκοσμίων Πολέμων.