This completes Ed Soja's trilogy on urban studies, which began with Postmodern Geographies and continued with Thirdspace. It is the first comprehensive text in the growing field of critical urban studies to deal with the dramatically restructured megacities that have emerged world-wide over the last half of the twentieth-century.
Me gustaría escribir algo más tranquilo y detallado para orientar la lectura, pero de momento me quedo con que es la mejor recopilación historiográfica de las mejores teorías sobre las ciudades y las regiones.
سوجا معتقد است که فرم شهری جدید به طور فزایندهای دوگانگی سادهای را که کلانشهر مدرن حکمفرما کرده بود، از بین برده است؛ تفکیک میان یک شهر مرکزی بهشدت سینکیستیک (Synekistic) و ناهمگن و متراکم، و جهان خوابآلود و همگن حومهها. این پیرامونیشدن پارادوکسیکال هسته، نامتوازنترین شهرها را از نظر فرهنگی در تاریخ به وجود آورده است و به طور همزمان نابرابریها و قطبیسازی رفاه و قدرت طبقاتی، نژادی، قومی و وضعیت مهاجران را تشدید کرده است. در نظر او، برخلاف پیشگویی عدهای که میگویند تراکمها و سینکیسم کاراییشان را با پایان جغرافیا و مرگ فاصله در عصر اطلاعات جدید از دست میدهند، محرک تراکم شهری به شکل متفاوتی، به صورت سازماندهیشده در گرههای چندگانه در شبکههای منطقهای حضور دارد.
در ادامه، سوجا با دنبالکردن 6گفتمان، مفهوم پساکلانشهر را شرح میدهد که به پدیدههای اقتصادی ـ اجتماعیای اشاره دارند که در کلانشهر پسامدرن ملازم یکدیگرند: گفتمان نوسازی اقتصادی که در آن پساکلانشهر بهعنوان یک فضای تولید معرفی میشود؛ گفتمان جهانیشدن سرمایه، کار، و فرهنگ که در آن پساکلانشهر یک جهانشهر بینهایت ناهمگن به نظر میرسد؛ گفتمان نوسازی فضای شهری که در آن پساکلانشهر دستخوش فرایندهای ترکیبی مرکززدایی و بازمرکزیابی میشود؛ گفتمان اجتماعی که در آن پساکلانشهر فراکتال، تکهتکه و قطبی شده است و در نهایت، 2گفتمان آخری که کلانشهر را بهعنوان مجمعالجزایر حبسبنیاد و شبهشهر بررسی میکند.
This is why people hate academia. The book is unreadable from self-made terms used in endless repetition without evidence to say nothing revelatory about suburbia versus density.