The Frankfurt School and its Critics

by T.B. Bottomore

The Institute of Social Research, from which the Frankfurt School developed, was founded in the early years of the Weimar Republic. It survived the Nazi era in exile, to become an important centre of social theory in the postwar era. Early members of the school, such as Adorno, Horkheimer and Marcuse, developed a form of Marxist theory known as Critical Theory, which became influential in the study of class, politics, culture and ideology. The work of more recent members, and in particular Habermas, has received wide attention throughout Europe and North America.
Tom Bottomore's study takes a new and controversial look at the contributions of the Frankfurt School to modern sociology, examining several issues not previously discussed elsewhere. He discusses the neglect of history and political economy by the critical theorists, and considers the relationship of the later Frankfurt School to the radical movements of the 1960s and the present time. His critical analysis makes the school's writers accessible, through an assessment of their work and an exploration of the relationship of Critical Theory to other forms of sociological thought, especially positivism and structuralism.

Genres: Philosophy, Sociology, Academic

Paperback

First published April 1, 1984

About the author

Thomas Burton Bottomore, usually known as Tom Bottomore and also published as T.B. Bottomore.

Reviews

[Cavanşir Gadimov · Rating 5 out of 5]

Frankfurt Okulu ve Eleştirel Kuramı öz bir şekilde anlatan ve aynı zamanda eleştirel değerlendirmesini yapan güzel bir eser.

Okuduğum Kitaplar: Tom Bottomore - Frankfurt Okulu ve Eleştirisi
Kitapla ilgili özet:
https://kitapokurum.blogspot.com/2019...

[Bekhradaa · Rating 3 out of 5]

81
خودویرانگری روشنگری، یعنی خود ویرانگری عقل که همچون نگرش انتقادی و منفی به امور واقع در نظر گرفته می شود، به واسطه وضوح کاذبی - است- که در تفکر علمی و فلسفه پوزیتیویستی علم پیدا شده است. این آگاهی علمی مدرن به عنوان منبع عمده انحطاط فرهنگی تلقی می شود که در نتیجه آن بشریت به جای ورود به وضعیتی به راستی انسانی در حال فرورفتن در بربریتی از نوع جدید است ... بنابراین، زمینه تلقی از علم و تکنولوژی به مثابه ایدئولوژی هایی فراهم می شود که امکان پیدایش اشکال جدید سلطه را میسر ساخته و به آن کمک می رسانند. نقطه مقابل تفکر علمی توسط هنر خلق می گردد که به مثابه تعبیری از جامعیت ... مدعی شان و حرمت امر مطلق است

۷۵
هورکهایمر در سه مورد اصلی به نقد پوزیتیویسم بعنوان نظریه شناخت یا فلسفه علم بویژه دد پیوند با علوم اجتماعی میپردازد. یک، اینکه پوزیتیویسم بت افعال فعال انسانی به مثابه امور واقع و موضوعات صرف‌ در چارچوب یک طرح جبرگرایی مکانیکی‌برخورد میکند. دو، اینکه پوزیتیویسم تنها جهان را بعنوان پدیده ای مسلم و ملموس در عرصه تجربه درنظر میگیرد و هیچ گونه تمایزی بین ذات و عرض قائل نیست. سوم اینکه پوزیتیویسم بین امر واقع و ارزش تمایز مطلقی‌برقرار میسازد و از این رو دانش را از علایق انسانی منفک میکند

[Leila Gharavi · Rating 3 out of 5]

این کتاب مناسب معرفی مکتب نیست.
نوشته‌ها از نظم و نسق خاصی برخوردار نیستند و باید از پیش با نظریات منتقدان و اعضای مکتب آشنا بود تا در میانه‌ی پریدن نویسنده از این شاخه به آن شاخه بر زمین سقوط نکرد.
کتاب ترجمه‌ای متوسط رو به ضعیف دارد، اما فهم جمله‌ها دشوار نیست. البته چند ایراد ترجمه‌ای در متن برگردان فارسی قابل مشاهده است.

[Ibrahim · Rating 3 out of 5]

هذا الكتاب من أسهل ما قرأت عن مدرسة فرانكفورت، وفي رأيي هو كتاب جميل كمقدمة لهذه المدرسة. والجميل فيه أيضًا أنه ركز على الخلاصة بدلًا من الإطناب في المحاججة الفلسفية، خصوصًا أن أفكار مدرسة فرانكفورت مستمدة بشكل جزئي من أفكار هيجل وماركس وفايبر وغيرهم من الفلاسفة. لذا فإن الإطناب في هذا البُعد الفلسفي سيجعل الكتاب شديد الصعوبة.

ثاني ما أعجبني في هذا الكتاب هو المصادر والاستشهادات والمراجع التي ذكرها الكاتب في الكتاب والتي دلتني على كتابين في ذات الموضوع.

باختصار، هذا كتاب مترجم بشكل جيد، مع معلومات موسعة ومراجع جيدة حول الموضوع، بلغة سهلة ومبسطة، يمكن للقارئ البسيط أن يستفيد منه

[Sheyda Heydari Shovir · Rating 2 out of 5]

مكتب فرانكفورت نوشته تام باتامور كتابيه كه متاسفانه من نتونستم چندان ازش استفاده كنم؛ به اين دو دليل كه يكي ايراد كتاب و ديگرى ايراد منه. دليل اول اينكه كتاب مطالبش رو خيلى مجلسى گفته و طبقه بندى و پاراگراف بندى درست نداره و نمى شه به عنوان كتاب درسى/آموزشى ازش استفاده كرد. دوم اينكه بى نهايت ارجاع به بيرون داره كه من ازشون خبر ندارم. يعنى مخاطب كتاب آدمهاى مطالعه كرده ن.
نكته ديگه اينه كه ترجمه خيلى روانى نداره و همواره بدى ترجمه به شكل مانعى براى درك متن حضور داره. و اينكه من نسخه ي الكترونيكى اين. كتابو رو از فيديبو خريدم و در اين نسخه مشكل تايپى و غلط املايى مخصوصا در مورد كلمات انگليسى زياد ديده مى شه. انشالله كه نسخه چاپى ش حداقل اينجورى نيست.

[امیر لطیفی · Rating 4 out of 5]

درباره‌ی مکتب فرانکفورت
مخاطب و متکلم در لحظه‌ی نقد کوبنده و ویرانگر، می‌توانند رهایی و امید را تجربه کنند. لحظه‌ای که می‌توان در تعلیقی از همه چیز گسست. مارکسیست‌ها، پست‌مدرنیست‌ها، مکتب فرانکفورتی‌ها، شک‌گرایان، و ذهنیت‌گرایان و غیره، تجربه‌ی چنین گسستی را ممکن می‌کنند. ولی مشکل این تجربه‌ی رهایی و گسستگی، ناماندگاری‌ست. باید به زودی دوباره پا روی زمین گذاشت، با جزئیات فراوان درگیر شد، ذره‌ذره برای فهم همه چیز کوشید، و آینده را با داشته‌های امروز ساخت.

درباره‌ی کتاب
برای آشنایی اولیه با مکتب فرانکفورت مناسب نیست. چرا که بین افراد زیاد آمد و شد می‌کند. از جنس چنین کتاب‌هایی نیست و برای این کار سامان نیافته. همچنین به صورت جدی به نقدِ مکتب هم می‌پردازد. این از نقاط قوتِ کتاب است ولی آن را از لیست «کتاب‌هایی برای آشنایی» خارج می‌کند.

درباره‌ی ترجمه
ترجمه را با متن اصلی مقایسه نکرده‌ام ولی لکنتی در انشای کتاب نمی‌بینم. گرچه جملات گاهی طولانی می‌شوند، ولی صرفاً تلاش بیشتر نیاز می‌طلبند، غیر قابل فهم نیستند. ممکن است این سبک نویسنده باشد.

یاداشت‌هایی از کتاب
این یاداشت‌هایی است تقریباً از تمام کتاب. جملاتی از کتاب‌اند، برخی برداشت‌های من. ممکن است غلط املائی و نگارشی داشته باشند. نهایی نیستند.

- این کتاب توسط انتشارات راتلج، اولین بار در ۱۹۸۴ چاپ شده است.

- این مکتب در سال ۱۹۲۳ برای مطالعه و بررسی نظریه‌ی مارکسیستی در دانشگاه «گوته فرانکفورت» تاسیس شد. با نوشته‌های هورکهایمر شروع به کار کرد. آخرین چهره‌ی سرشناس این مکتب که معمولاً از آن نام برده می‌شود، هابرماس است.

- مارکوزه و آدورنو از دیگر چهره‌های این مکتب هستند.

- اعضای مکتب در دوره‌ای مجبور به ترک آلمان شدند.

- این مکتب نقد خود را با انتقاد از علم‌گرایی و پوزیتیویسم شروع کرد. شاید بتوان این نقد را در ضدیت با اعتبار علم به عنوان سرچشمه‌ی نهایی معرفت به خصوص در امور سیاسی و اجتماعی تعریف کرد.

- این مکتب «امر واقع» و «ارزش» را از یکدیگر متمایز می‌داند. دانش را عرصه‌ی اولی و علایق انسانی را عرصه‌ی دومی می‌داند.

- علوم اجتماعی از علوم دیگر متمایزند و نمی‌توان روش‌های یکسانی برای کسب هر دو به کار برد.

- چرخ حرکت نظریه‌‌های اجتماعی دیالکتیک و تناقض‌اند و نمی‌توان با اثبات‌گرایی آن را به حرکت درآورد.

- «دیالکتیک منفی» از مفاهیم کانونی در ادندیشه‌های آدورنو است. آدورنو با توسل به شکلی از نسبی‌گرایی و شک‌گرایی، تمام مواضع فلسفی و اجتماعی را نقد می‌کرد.

- آدورنو معتقد بود که باید با «خودویرانگری روشنگری» در برابر «آگاهی کاذبِ» حاصل از تفکر علمی و فلسفه‌ی پوزیتیویستی ایستاد.

- آدورنو در مقایسه با مارکس، به توان بالقوه‌ی طبقه‌ی کارگر بی‌اعتقاد بود. فلسفه‌ی آدورنو متضمن نظریه‌ای برای کنشی سیاسی نیست.

- آدورنو هنر را نقطه‌ی مقابل تفکر علمی می‌داند و می‌ستاید.

- یکی از مشغله‌های اصلی مکتب فرانکفورت «صنعت فرهنگ» یا «روشنگری به مثابه‌ی فریب انبوه» است. استدلال این است که تکنولوژی با تولید انبوه سبب ترویج بی‌ریشگی و یک‌دست شدن است.

- «اریک فرومِ» روان‌شناس کوشید یک مکتب روان‌شناسی اجتماعی مارکسیستی بسازد. یهودستیزی و ناسیونال سوسیالیسم از موضوعات مورد تحقیق در این مکتب بود که فروم مدیریت پروژه‌ای مربوط به آن را بر عهده داشت.

- عجیب است که آدورنو و هورکهایمر فاشیسم و یهودستیزی را عملاً یکی انگاشته‌اند.

- با وجود نفی تجربه‌گرایی، اعضای مکتب به مرور جذب تحقیقات تجربه‌محور شدند.

- علم شکل جدید سلطه است.

- آدورنو: «کل غیر حقیقی است»

- مارکس پوزیتیویست است و می‌کوشد با تجربه و استخراج قوانین تاریخ را توصیف و پیش‌بینی کند. این وجه‌ی مارکس در تقابلی متضاد با مواضع فرانکفورتیان قرار دارد.

- ادعا می‌شود که پوزیتیویسم منجر به تائید وضع موجود می‌شود. این همچنان با مواضع مارکس در تضاد است.

- اهالی مکتب فرانکفورت بل «علم‌زده شدن سیاست» و «مهندسی اجتماعی» مخالفند. سیاست باید میدان ارزش‌ها باشد، نه صرفاً اثبات‌گرایی علمی. این عقیده، فرانکفورتیان را در تقابل با برنامه‌ریزی سوسیالیستی قرار می‌دهد.

- هورکهایمر و آدورنو در «دیالکتیک روشنگری»، دیگر نه علم‌گرایی، در مقام فلسفه‌ی علم و عنصری از تفکر بورژوایی، بلکه خود علم و تکنولوژی و «آگاهی فنی» (تکنولوژیک) یا «عقلِ ابزاری» را ابزار سلطه می‌دانند.

- سلطه‌ بر طبیعت، الزاماً با خود سلطه بر انسان را به همراه آورده است.

- دو طبقه‌ی بورژوازی و کارگر دیگر عاملان فعال تاریخی نیستند.

- آدورنو هنر را شکل برتر شناخت می‌داند، و در آن رهایی را جستجو می‌کند.

- اگر «صنعت فرهنگ» را پدیده‌ای نوین بدانیم که تکنولوژی امکان آن را فراهم کرده است، و سلطه توسط آن ممکن شده است، چگونه می‌توان در دوره‌هایی تسلط کلیسا را بدون دسترسی به «صنعت فرهنگ» توجیه کرد؟

- فرانکفورتیان چندان تقریباً جز در موارد نادری تن به تحقیق اقتصادی نداده‌اند.

- پیوند مکتب با مارکسیسم ضعیف است.

- هابرماس معمار اصلی نظریه‌ی نوانتقادی به شمار می‌رود.

- از نظر هابرماس، شناخت در پیوند با علایق شکل می‌گرید، سه نوع از علایق، فنی، علمی، و رهایی‌بخش.

- هابرماس اعتبار انحصاری را نفی می‌کند. می‌توان او را طرفدار اجماع در معرفت دانست. اجماع نمی‌تواند رو��ل روش انتخاب بین نظریه‌های رقیب در تاریخ علم را توضیح دهد. به نظر می‌آید مجبوریم به شکلی از تطابق تن دهیم.

- به عقیده‌ی هابرماس چهار نوع «گرایش بحران» در سرمایه‌داری پیشرفته وجود دارد: اقتصادی، عقلانیت، مشروعیت، و انگیزش.

[منوچهر محور · Rating 5 out of 5]

توضیح خوبی است از شکل‌گیری و رشد عقاید مکتب فرانکفورت که نقادانه نوشته شده است. همچنین در بیان نقد، رویکرد و لحنی بی‌طرفانه دارد که خودش آموزنده است.
فقط چون کتاب کم‌حجم است فکر نکنید آسان است یا با خواندنش همه چیز درباره مکتب فرانکفورت دستتان می‌آید؛ برای آن منظور باید نوشته‌های متفکران مکتب را بخوانید مثلا دیالکتیک روشنگری و انسان تک ساحتی، ضمن اینکه مکتب فرانکفورت "تکامل شکلی از نظریه مارکسیستی" است و خواننده باید برای فهم این کتاب از آن نظریه هم اطلاعاتی داشته باشد، به اضافه اطلاعاتی کلی از فلسفه. نمی‌شود آدم چیزی از ریاضی نداند و توقع داشته باشد از انتگرال‌گیری سر دربیاورد.
من ترجمه حسینعلی نوذری را خواندم که می‌توانست کمتر «که» داشته باشد ولی ترجمه بدی نیست.

[. .. · Rating 5 out of 5]

كتاب جميل ومفيد حقيقة
الترجمة ممتازة
الإخراج والتنسيق والضبط
كتاب جميل ويعطي معلومات جيدة بشكل مرتب منسق.
وحجمه متوسط والملحقات جيدة جداً.

شكراً لدار أويا ودار الجديد هذا الإبداع في الإخراج والترجمة.

النسخة الإلكترونية:

http://www.4shared.com/office/PBWZmYt...

ورابط مباشر

http://ia601206.us.archive.org/5/item...

من منتديات ( سور الأزبكية )

[Laleh · Rating 2 out of 5]

ترجمهٔ چندان جالبی ندارد. یک اشتباه چاپی در صفحهٔ ۲۵ وجود دارد. و البته برای من که کنجکاو بودم بدانم مکتب فرانکفورت چیست چندان جامع نبود. کتاب حاضر نگاهی گذرا و سریع به مکتب فرانکفورت دارد.

[Mahmoud Aghiorly · Rating 4 out of 5]

مقتطفات من كتاب مدرسة فرانكفورت للكاتب توم بوتومور
---------------------------------
المفهوم المادي في للتاريخ ليس ولا يستهدف ان يكون نسقاً فلسفياً .. ذلك أن هذا المفهوم ليس المجردات وإنما العالم المحسوس المعطى في عملية تطوره وتغيره
--------------
عندما يعي فرد فعال من ذوي الحس السليم الوضع الكريه للعالم .. فان الرغبة في تغييره تصبح هي المبدأ المرشد الذي ينظم به الحقائق المعطاة ويشكل منها نظرية .. وبقدر ما يعتمد التفكير الصائب على ارداة قويمة .. بقدر ما تعتمد الارادة القويمة على التفكير الصائب
-------------
الحقائق في نشأتها من فعل المجتمع .. ليست كلها عرضية بنفس الدرجة .. حيث ان بالنسبة للتفكير النقدي .. العالم الواسع المعرفة .. مدفوعة اليوم بالجهد المبذول حقاً من اجل التفوق على التوتر والغاء التعارض بين اهداف الفرد وعفويته وعقلانيته وبين هذه العلاقات المعتملة التي يقوم عليها المجتمع
-------------
من خلال الوضوح الزائف المتعين في الفكر العلمي والفلسفة الوضعية للعلم .. يظل الوعي العلمي الحديث بمثابة المصدر الرئيسي للانحطاط الثقافي وكنتيجة له .. تغرق البشرية في نوع جديد من البربرية بدل ان تدخل الى حالة انسانية حقيقية
-----------
الافكار السائدة في كل عصر هي افكار الطبقة السائدة وان التكنولوجيا الحديثة يجب النظر اليها على انها زادت التأثير الذي غرست به هذه الافكار في المجتمع ككل
----------
إن الوضعية في إيلائها العناية لما هو موجود فقط .. فإنها تقر النظام الاجتماعي القائم .. وتعترض سبيل اي تغير راديكالي له .. بما يعني انها تؤدي الى التصوف السياسي
----------
ان الوضعية ترتبط بشكل حميمي مع ابقاء او انتاج شكل جديد من الهيمنة هي الهيمنة التقنية .. بل انها في الواقع بمثابة عامل هام من عوامل ابقاء او انتاج هذا الشكل الجديد من اشكال الهيمنة
----------
صحيح ان اي موقف متضارب بوضوح مع الآراء العلمية المحددة ينبغي اعتباره موقفاً زائفاً .. ولكن الفكر البناء يجمع معاً مفاهيم من مختلف فروع المعرفة .. وينسجها داخل النموذج الصحيح للموقف المعطى .. والارتباط الايجابي بالعلم لا يعني ان لغة العلم هي الشكل الصحيح والمحكم للمعرفة .. فمن السذاجة والتعصب ان نفكر ونتكلم فقط بلغة العلم
------------
حقائق العلم .. والعلم ذاته .. ليست سوى اجزاء من عملية حياة المجتمع .. وانه من اجل فهم مغزى الحقائق او العلم عموماً يتعين على المرء امتلاك مفتاح فهم الوضع التاريخي .. أي النظرية الاجتماعية الصحيحة
-----------
تظل البرجوازية والبروليتاريا هما الطبقتان الأساسيتان في المجتمع الرأسمالي .. ومع ذلك فان التطور الراسمالي غير بنية ووظيفة هاتين الطبقتين على نحو يبدوان معه انهما لم يعودا عاملين لتحول تاريخي .. فالمصلحة المهيمنة في بقاء وتحسن وضع مؤسسي راهن يوحد الخصمين السابقين في المجالات الاكثر تقدماً في المجتمع المعاصر
----------
ان المجتمعات الغربية الحالية .. وايضاً مجتمعات اوربا الشرقية .. لا تزال مجتمعات طبقية .. وان التناقضات القائمة داخلها .. يمكنها ان تدمر المجتمع المنظم في اي وقت وان تحيله الى كارثة كاملة
----------
ليس تطبيق التكنولوجيا فحسب .. بل التكنولوجيا نفسها هي التي تمثل تسلطاً على الطبيعة والانسان بطريقة منهجية علمية ومحسوبة وماكرة .. وان الاهداف والمصالح المحددة لهذا التسلط لا يتم دسها على التكنولوجيا فيما بعد ومن الخارج .. وانما لهذا يدخل في تصميم بناء الجهاز التقني
----------
مفهوم العمل الاجتماعي .. مفهوم اساسي لان التحقيق التطوري للعمل المنظم اجتماعياً والتوزيع يسبق بوضوح ظهور اتصال لغوي متطور وهذا بدوره يسبق تطور النظم ذات الدور الاجتماعي
---------
العلم رغم انه يمكن .. ويجب ان ينير الطريق .. فإنه لا يمكنه ان يحسم السمائل المتعلقة بالاخلاق والسلوك العملي .. وذلك بالضبط لان هناك دائما وبالضرورة ممارسات اجتماعية بالاضافة الى العلم وقيم اخرى غير القيم المعرفية
--------

[Michael Palkowski · Rating 5 out of 5]

Following on from my critical review/analysis of Professor Bottomore's early text on class relations in modern society, I decided to read his work on the Frankfurt School. At this point in my PhD, I am currently writing up my methodological chapter and was advised by my supervisor to examine and write a section on critical theory. In doing so, this would help illustrate my positioning as a researcher. Bottomore's analysis is fantastic here, he walks you sequentially through the three key periods associated with the school, delineating the key texts, thinkers and arguments in each period. He critically engages with the ideas, rather than merely presenting them to the reader, which is helpful as he creates a dialogue. This is one of the best texts I have ever encountered on the successes, failings and trappings of the Frankfurt school of thought and I highly recommend it.

I took 3,300 words worth of notes from this text. Not all of them will be used, but it shows how detailed, engaging and clear most of the text was.

[Brett Williams · Rating 5 out of 5]

Author Tom Bottomore—claimed by Wikipedia to have been a lifelong communist and supporter of democracy, a combination you don’t hear much—writes a stick of dynamite for postmodern critical theorists to hide from. The motivations, evolution, and way of thinking in the Frankfurt School are well done in a short space. The Frankfurt School is the grandfather of today’s critical race theory, queer theory, gender theory, feminist theory (which is to feminism as the Taliban is to democracy), and all other such critical theories absorbing tax dollars in our university humanities departments in an ideological contest with New Right lie factories for our so-called Culture Wars.

The mostly German Frankfurt School, shocked by World War I, economic calamity in Germany to follow, the rise of the Nazis as compensation, and finally World War II, was, as a result struggling to find how such things could happen and looking for someone or something to blame. Something’s definitely queer about many aspects of modernity, and not all of the School’s ideas are completely nutty, but most are. Mainly because their conclusions come out of nowhere, with almost zero justification and utterly zero empirical support. The critique of failing to test their theories against reality is protected against by dismissing Western empiricism. Thanks to their Marxist roots, they ended up anti-West. Thanks to their positivist opposition, they end up as anti-science. To the School, Europe’s Enlightenment becomes the cause of all things evil. Reason, rational thought, and real critical analysis are all dismissed by what they invented, called “critical theory.” As the forerunners of our current irrationality movement in the West, Bottomore quotes their claims, which sound more like religious declarations than scholarship—a flaw that persists to this day in their university spinoffs. These German grandfathers, their vocabulary and targets, were absorbed by the fathers of critical theory a decade later: the French postmodernists of Foucault, Derrida, Lacan. In keeping with the perpetual self-contradictions of the School, postmodernism, and critical theory, the School itself was even financed at the outset in 1923 by a wealthy German and ardent communist (how ironic) who made his fortunes in the Argentinian grain trade.

Delving into the evolution of the School, Bottomore notes a turn. When Max Horkheimer took over in 1934, he redirected the School from studies of society and economics to pseudo-philosophy with the commencement of modern myth-making. Among their unsubstantiated myths were that science is a socially constructed, patriarchal “philosophy” rather than a method and practice; in keeping with their Marxist ideology, the “real” method of science is “the exploitation of other’s work and capital” as science is intended as a means of oppression and domination over others, “That is its only aim,” and that creation of “Enlightenment is totalitarian… the fully enlightened earth radiates disaster triumphant,” as “the bourgeois [which Enlightenment created] has from time immemorial nurtured the dream of a brutal national community, of oppression of all by all…” (Now you know. Your life’s motivation, revealed by the School.) Of course, according to the School, all this led directly to the Nazis. The total control of Enlightenment thought, chained by science as proposed by the School, never bothers to answer how irrational political movements could arise if control was so total, nor how descent in 1960s America and Europe could break free of permanent rational oppression.

As Carl Sagan said, “Extraordinary claims require extraordinary evidence.” Bottomore’s warning is, don’t hold your breath for it. Instead, the School’s bluster could be mistaken for a late Saturday night in any tavern in America. The difference being that until Trump, tavern gusts of certainty blew out just beyond the bar stool, ready to receive a fresh wind next week, while proclamations of the Frankfurt School went on to dominate leftist doctrine, taught at every university in the Western world. This book is a really fine, short survey of modern nuttery.

[Bahman Bahman · Rating 2 out of 5]

مؤسسه‌ی تحقیقات اجتماعی، که مکتب فرانکفورت از آن پدید آمد، در سال‌های اوایل جمهوری وایمار تأسیس گردید. دوران حکومت نازی را در تبعید سپری کرد و به‌صورت کانون مهم نظریه‌ی اجتماعی در دوران پس از جنگ درآمد. نخستین اعضای مکتب نظیر آدورنو، هورکهایمر و مارکوزه به تدوین و تکامل شکلی از نظریه‌ی مارکسیستی تحت عنوان «نظریه‌ی انتقادی» اقدام نمودند، که در مطالعه و بررسی مفاهیم و مقولاتی چون طبقه، سیاست، فرهنگ و ایدئولوژی بسیار مؤثر و نافذ واقع گردید. آثار اعضای جدیدتر و به‌ویژه هابرماس در سراسر اروپا و امریکای شمالی مورد توجه و استقبال گسترده‌ای قرار گرفته است.
کتاب تام باتامور ضمن نگاهی تازه و بحث‌برانگیز به نقش مکتب فرانکفورت در گسترش و تکامل جامعه‌شناسی نوین به بررسی و ارزیابی موضوعات و مقولات عدیده‌ای می‌پردازد که تا پیش از این در جای دیگری مورد بررسی قرار نگرفته بودند. وی غفلت از تاریخ و اقتصاد سیاسی توسط نظریه‌پردازان انتقادی را مورد بحث قرار داده و به بررسی رابطه‌ی مکتب فرانکفورت با جنبش‌های رادیکال دهه‌ی ۱۹۶۰ و دوران حاضر می‌پردازد. تحلیل انتقادی باتامور از آرا و نظریات نویسندگان مکتب فرانکفورت از طریق ارزیابی آثار آنان و کشف رابطه‌ی نظریه‌ی انتقادی با دیگر اشکال تفکر جامعه‌شناختی، به‌ویژه پوزیتیویسم و مکتب ساختگرا، موجب قابل فهم‌شدن نقطه‌نظرات و دیدگاه‌های نویسندگان این مکتب گشته است.

[Kenneth Goodall · Rating 4 out of 5]

Useful book,however book is very short and is more or less an overview with added useful critiques added

[Winter · Rating 4 out of 5]

Quite critical from a positivist marxist POV

[Ryan · Rating 3 out of 5]

This guy obviously has a beef with the Frankfurt School. Judging by Chapter 1 alone, it seems like a soured love affair. He bought into the ideas, lured by a shared respect for Marxism, only to realize later that he had been hoodwinked: the Marxism was just a ruse, quickly forgotten, and those ideas he once thought were so great turned out to be unsystematic and maybe not all that great to begin with. That's all a guess, but the scent of love definitely lingers on his criticisms.
UPDATE: Well, I spoke too soon; I don't think Tom Bottomore ever loved the FS. He doesn't have a lot of time or respect for the empirically unfounded and unsystematic ways of Horkheimer, Adorno and Marcuse. He acknowledges that they were influential, but doesn't give them a lot of credit for advancing thought in sociology. (Of course, their whole point was that empirical and systematic ways of looking at society were untenable, but whatever.) Still, he does a fine job of explaining their ideas in a clear and even-handed way.

[Ben Craik · Rating 1 out of 5]

A good critical summary the Frankfurt School and of more recent neo-critical theory.

[Muhammad M. Alaraby · Rating 4 out of 5]

Critique of the critique