آسيب شناسى گذار به دولت دمكراتيک توسعه گرا مجموعه ۹۲ مقاله و یادداشت که از دی ماه ۱۳۷۷ تا شهریور ۱۳۷۸ درروزنامهها منتشر شد چاپ ۱۳۷۸ چاپ بیست و یکم و بیست و چهارم ۱۳۷۹
Akbar Ganji ( born 31 January 1960 in tehran) is an Iranian journalist and writer. He has been described as a "wildly popular pro-democracy journalist" who has crossed press censorship "red lines" regularly, and received "death threats from government-affiliated thugs almost daily. A supporter of the Islamic regime as a youth, he became dissenchanted in the mid-1990s and served time in Tehran's Evin Prison from 2001 to 2006 after publishing a series of stories on the murder of dissident authors known as the Chain Murders of Iran. While in prison he issued a manifesto which established him as the first "prominent dissident, believing Muslim and former regime supporter" to call for a replacement of Iran's theocratic system with "a islamic secular democracy." Ganji has won several international awards for his work, including the World Association of Newspapers' Golden Pen of Freedom Award ,the Milton Friedman Prize for Advancing Liberty, Canadian Journalists for Free Expression's International Press Freedom Award, the Martin Ennals Award for Human Rights Defenders, and the John Humphrey Freedom Award.
دنبال یه چیز مستندی از قتلهای زنجیرهای بودم و موقع خوندن تاریخ شفاهی نشر به این برخوردم. کتاب مجموعهی نوشتههای اکبر گنجی تو روزنامههای مختلف اون زمان مثل خرداد و صبح امروزه، روزنامههای اصلاحطلب یعنی. چیزی که برام جالب بود این بود که چقدر نسبت به الان آزادانهتر تو روزنامهها مطلب مینوشتن. یه چیزی از آزادی رسانهها تو دورهی خاتمی شنیده بودم ولی این جا به چشم دیدم. :) و خب طرح نو هم انتشارات اصلاحطلبها بوده و کتابایی که منتشر کرده الان برای ما خیلی غیرقابلباوره. البته نویسنده همچنان تو کتاب پایبندی به اسلام و جمهوری اسلامی رو داره ولی بازم به نظرم خیلی چیزی که بهعنوان روزنامه، رسانه و نشر کتاب اون زمان تجربه میکردن با الان متفاوت بوده. مستند خوندن راجعبه دههی ۷۰، اونم از روی تکههای روزنامههای همون زمان یه چیزی بود که واقعا کم داشتم. حوادث با خط زمانی واضحتری برام مشخص شدن. پس و پیش یسری چیزا رو متوجه شدم. مثلا برنامهی هویت که قبل از قتلهای زنجیرهای از صدا و سیما پخش میشده و یجورایی در مسیر مشروعیت بخشیدن به قتل دگراندیشان بوده. یسری چیزا که برام مبهم بود قبلا، یه مقدار واضحتر شد. مثل این که چرا اسرائیل از وجود ماهیتی به نام جمهوری اسلامی تندرو نفع میبره. فقط کاش اکبر گنجی بیشتر به همون ارائهی فکت و وقایعنگاری میپرداخت اصلا اصلا حوصلهی نظریهدادنهاش رو نداشتم موقع خوندن کتاب.
شاید بتوان گفت یکی از مشخصات کتاب های تاریخ مصرف دار اقبال عمومی مردم در زمان انتشار آن هاست تب تندی که حتما عرقش هم زود در می آید حالا این که چرا من بر یک کتاب تاریخ مصرف گذشته چیزی می نویسم حتما باید دلیلی داشته باشد. آن روزها انتشار این کتاب و چیزهایی دیگر شبیه آن بسیار مورد توجه بود به دلیل فضای باز نثر روان و عدم پیچیدگی هرچند همان موقع نیز مخاطبین جدی را بعنوان یک کتاب جدی جذب نکرد درست به همین دلیل که قرار نبود زحمت زیادی برای خواندن و درکش کشیده شود روایاتی ساده از اطراف ما
ketabbadi nist ama nevisandash na filsofe va na sar az andisheye siyasi dar miyare.shayad beshe goft vase fazaye khasi neveshte shode va malr doreye zamani khasiye.