ล่องไพร ตอน มนุษย์หิมพานต์

ล่องไพร #7

by น้อย อินทนนท์

ล่องไพร ตอนมนุษย์หิมพานต์ ตอนนี้ ศักดิ์ สุริยัน และชาวคณะล่องไพร ต้องไปพิสูจน์เรื่องเหลือเชื่ออีกแล้ว ทั้งที่ก็เคยผ่านการตรากตรำ ในการฝ่าป่าดงพงพี และก็ได้พบเรื่องแปลกประหลาดต่างๆ เหมือนเช่นเดิม ศักดิ์ ไม่ใช่คนที่เชื่ออะไรง่ายๆ จนกว่าจะได้เห็นกับตาตัวเอง มาครานี้พรานป่าของเขาชาวลัวะ ได้ถูกยักษ์ใหญ่สองตน ลักพาตัวเข้าไปในป่าลึก จนคณะล่องไพรต้องตามไป มาทราบตอนหลังว่าเป็นมนุษย์หิมพานต์ ไม่ทำร้ายใคร แล้วซองปาหายไปได้อย่างไร เรื่องเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ คณะล่องไพรยังได้เดินทางมาพบดินแดนสุวรรณคีรี ดินแดนที่คนเป็นอมตะที่ไม่มีใครไปถึง

First published January 1, 1955

About the author

น้อย อินทนนท์ เป็นนามปากกาของ มาลัย ชูพินิจ เป็นบุตรของ นายสอน และนางระเบียบชูพินิจ บิดาและมารดาประกอบอาชีพทางด้านการค้าไม้สักและไม้กระยาเลย เป็นนักเขียนและนักหนังสือพิมพ์คนสำคัญของไทย นิยมเรียกกันทั่วไปว่า ครูมาลัย ใช้นามปากกา "แม่อนงค์" "น้อย อินทนนท์" เป็นต้น

ในวัยเด็ก มาลัย ชูพินิจ เข้ารับการศึกษาชั้นต้นที่จังหวัดกำแพงเพชร จนจบชั้นประโยคประถมศึกษา เมื่ออายุประมาณ 10 ปี จึงเข้าไปศึกษาต่อในกรุงเทพฯ ที่โรงเรียนเทพศิรินทร์ โรงเรียนบพิตรพิมุข โรงเรียนสวนกุหลาบวิทยาลัย ระดับสูงจนจบประโยคมัธยมศึกษา (ม.8) เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 และใช้ชีวิตส่วนใหญ่ อยู่ในกรุงเทพฯ

มาลัย ชูพินิจ เริ่มประกอบอาชีพครั้งแรกโดยรับราชการครู ที่โรงเรียนวัดสระเกศ เมื่อ ปี พ.ศ. 2467 สองปีต่อมาก็ลาออกจาก อาชีพครูเนื่องจากพอใจกับงานหนังสือพิมพ์มากกว่า เริ่มต้นด้วยการล่องใต้ไปจังหวัดสงขลาทำหนังสือพิมพ์ไทยใต้ ในตำแหน่งบรรณาธิการช่วงระยะหนึ่งปี แล้วกลับกรุงเทพฯ เข้าทำงานหนังสือพิมพ์รายปักษ์ สุภาพบุรุษ ของกุหลาบ สายประดิษฐ์เป็น เวลา 2 ปี ไปอยู่หนังสือพิมพ์ไทยใหม่ อีก 1 ปี ออกจากไทยใหม่ ได้รวบรวมเพื่อนๆ ออกหนังสือพิมพ์ผู้นำ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2475 กุหลาบ สายประดิษฐ์ ออกหนังสือพิมพ์ประชาชาติ และประชาชาติรายสัปดาห์ ตามลำดับก็ได้ร่วมงานด้วยเช่นกัน

ช่วงปี พ.ศ. 2479 มาลัย ชูพินิจ หยุดงานหนังสือพิมพ์ระยะหนึ่ง แล้วหันไปทำสวนมะพร้าวที่ภาคใต้ และไร่ถั่วเหลืองที่อ่าวพนังตัก จังหวัดชุมพร เป็นเวลา 1 ปีก็เลิก เดินทางกลับกรุงเทพฯ รวบรวมเพื่อนฝูงอีกครั้งเพื่อออกประชามิตรรายวัน จน พ.ศ. 2490 ทำหน้าที่เป็นที่ปรึกษาหนังสือพิมพ์พิมพ์ไทยและเขียนหนังสือให้กับสำน

Reviews

[Mookkie Tos’ · Rating 3 out of 5]

ล่องไพร เล่ม 7 – มนุษย์หิมพานต์

ศักดิ์ สุริยัน และคณะล่องไพรต้องออกเดินทางเพื่อพิสูจน์อีกหนึ่งเรื่องเหลือเชื่อ หลังจากที่ผ่านการเผชิญกับป่าดงและสิ่งประหลาดมาแล้วมากมาย ศักดิ์เป็นคนที่ไม่เชื่ออะไรง่าย ๆ เว้นเสียแต่ได้เห็นด้วยตาตัวเอง

การผจญภัยครั้งนี้เริ่มต้นเมื่อ ซองปา พรานชาวลัวะในคณะ ถูก ยักษ์ใหญ่สองตน เข้ามาลักพาตัวหายเข้าไปในป่าลึก เหตุการณ์สร้างความตื่นตระหนกแก่ทุกคน และทำให้ศักดิ์และชาวคณะต้องติดตามเข้าไปเพื่อช่วยเหลือ ต่อมาได้พบว่า “ยักษ์” ที่ปรากฏตัวนั้นแท้จริงคือ มนุษย์หิมพานต์ สิ่งมีชีวิตลี้ลับที่ไม่ทำร้ายใคร แต่ยังคงเป็นปริศนาว่าซองปาหายไปได้อย่างไร

เรื่องราวยิ่งเข้มข้นเมื่อการติดตามนำคณะไปถึง ดินแดนสุวรรณคีรี สถานที่ในตำนานว่าผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่นเป็น อมตะ ไม่แก่ไม่ตาย ไม่มีใครเคยไปถึงมาก่อน การเดินทางครั้งนี้จึงไม่เพียงเป็นการช่วยเพื่อน แต่ยังเป็นการเปิดม่านสู่โลกเหนือจริงที่ก้ำกึ่งระหว่างตำนานกับความจริง

[orangejasmine · Rating 2 out of 5]

จากล่ายักษ์ไปปิดท้ายที่เมืองโบราณ มีตัวละครเก่ามาเซอร์ไพรส์ด้วย ยังคงไม่ค่อยชอบการ make decision ของตัวเอกเช่นเดิม เหมือนจะฟังคนอื่นนะ แต่ก็ยังเอาแต่ใจอยู่ดี เพื่อนร่วมทางก็แสนดีเกิน ไปไหนไปกันไปหมดไม่มีใครห้ามกันเลย