Tot ziens, meneer Friant

by Philippe Claudel, Katelijne De Vuyst (translator)

Philippe Claudel keert in de novelle Tot ziens, meneer Friant terug naar het Frankrijk van zijn jeugd. Aan de hand van zijn herinneringen en met behulp van de wonderlijke schilderijen van de Franse schilder Emile Friant schrijft Claudel vol tederheid over zijn grootmoeder en haar verdwenen wereld. Met de traagheid van het water in het kanaal komt een even bevreemdend, herkenbaar als troostend verleden voorbij.

Genres: 20th Century

94 pages, Hardcover

First published January 1, 2001

About the author

Philippe Claudel is a French writer and film director.
His most famous work to date is the novel " Les Âmes Grises " - " Grey Souls ", which won the prix Renaudot award in France, was shortlisted for the American Gumshoe Award, and won Sweden's Martin Beck Award. In addition to his writing, Philippe Claudel is a Professor of Literature at the University of Nancy.

Reviews

[Laetitia Lopez · Rating 3 out of 5]

Encore une fois, Philippe Claudel, fidèle à lui même, nous offre un beau plot twist à la dernière page de son livre. À travers ce récit de souvenir, l’auteur nous offre beaucoup de tendresse, de nostalgie, de poésie et décrie la relation qu’il s’est créé avec Friand au travers de ses tableaux. La lecture reste tout de même assez compliquée et « trop intellectuelle » pour moi !

[Yvonne · Rating 4 out of 5]

Tot ziens, meneer Friant
In de film 'Il y a longtemps que je t'aime' bezoekt Juliette voor het eerst weer een museum. Het gaat om het Musée des beaux-arts in Nancy. Haar aandacht wordt getrokken door een schilderij van Emile Friant met als titel 'Het verdriet', waarop geheel in zwarte kleding gehulde, rouwende vrouwen staan afgebeeld. Claudel heeft twee jaar voor het verschijnen van deze film een prachtig werk geschreven met als titel: 'Tot ziens, meneer Friant'. Van alle werken van Claudel is dit werk naar mijn mening het meest poëtisch. Hij schrijft met weemoed over zijn jeugd en zijn grootmoeder, die hij elke dag na schooltijd opzocht: 'Grootmoeder is tussen de regels gaan zitten terwijl ik aan het schrijven was, zoals ze in haar oude fauteuil ging zitten om sokken en overhemden te verstellen, en zo was het goed.' De verhalen worden geïntensiveerd door de verhalen over de schilderijen van de vergeten schilder Emile Friant. De uitstapjes van de hoofdpersoon naar het museum in Nancy, de beschrijving van de schilderijen van Friant en de prachtige illustraties maken dit boek tot een bijzonder kleinood.

[Marnix Schots · Rating 4 out of 5]

Schrijfstijl: 5
Verhaal: 3,5

[Moira Macfarlane · Rating 3 out of 5]

★★★½
Vermoedelijk zijn meest lyrische werk, bevangen door een melancholie die mij zelfs wat te zwaar viel. Wel degelijk erg mooie passages in en de draad van de kunstwerken van Emile Friant (1863-1932) die door deze novelle liep gaf er beslist wat extra's aan.

'Op de eerste rij, de vrome oude vrouwen, onder wie Grootmoeder een eerbiedwaardige rang bekleedde. Ze hielden hun rozenkrans, hun handtasje en hun restje leven tussen hun vingers geklemd.'

[Jessica · Rating 4 out of 5]

Prachtige zinnen, eenvoud, mooi, teder

[Carmen Sanzo · Rating 3 out of 5]

Me ha parecido una lectura poética en la que unos cuadros son el pretexto para recordar y añorar la infancia y la juventud.

[Nelleke · Rating 3 out of 5]

Mooie taal, maar soms wel in bochten wringend om het beeld van een schilderij in het verhaal geschreven te krijgen.

[Hans Moerland · Rating 4 out of 5]

Très sympa!

[Ruth Govaerts · Rating 4 out of 5]

Dit is één van de boeken die ik moet lezen voor literatuur. Op een avondje uitgelezen, niet zo'n dikkerd!
In het begin leest het boek enigszins moeizaam maar wanneer je eenmaal bezig bent gaat het wel vlotter. Ik ga het over een tweetal maanden nog wel eens lezen en extra ontleden want het verhaal kent niet zo'n strakke samenhang. Het gaat eigenlijk over het leven van schrijver Phillippe Claudel en veel nadruk wordt gelegd op de relatie die hij had met zijn grootmoeder. Doorheen het verhaal wordt er verwezen naar enkele schilderijen van Émile Friant, die ontleed worden en in verband worden gebracht met het verleden van de schrijver. Sommige van deze beschrijvingen/ontledingen vond ik een beetje vergezocht. Bepaalde fragmenten uit het boek waren eveneens vrij ingewikkeld maar ik ben natuurlijk nog niet zo'n fervent lezer. :) Daarbij komt ook dat er regelmatig verwezen wordt naar andere boeken die Claudel reeds schreef die ik natuurlijk nog niet gelezen heb. Over het algemeen vond ik het wel ok! :)

[Bert · Rating 4 out of 5]

"Ik ben heel erg aan dit boek gehecht. Het is wellicht de mooiste tekst die ik ooit heb geschreven. De taal is soepel en poëtisch, muzikaal en vloeiend als een rivier, het is de taal van de tijd en het heimwee, het licht en de geuren. Als ik slechts één werk mocht overhouden van alles wat ik heb geschreven, dan zou het zonder twijfel dit boek zijn." Philippe Claudel over Tot ziens, meneer Friant

[Filip Van der Poorten · Rating 4 out of 5]

Teder boek over een verleden dat met nostalgie wordt bekeken. Einde past volledig in de sfeer van het verhaal.

[Sarah Verhasselt]

Mooie mijmeringen over de schilderijen van Emile Friant en de herinneringen van de schrijver. Het feit dat ik dit kon lezen in de stad/ streek van Friant en Claudel maakte van dit boek ideale vakantielectuur.

[Marnix · Rating 4 out of 5]

Au revoir Monsieur Friant 2010