Thuis is de nieuwe poëziebundel van Geert Buelens. In deze gedichten stelt Buelens de vraag wat maakt dat we ons ergens thuis voelen. Is het een plek, een gevoel, een taal, een draadloze verbinding of een zorgvuldig gecultiveerde illusie? Thuis gaat over een verlopen en verbeurde tijd, over woede en nostalgie, over tatoeages, tuinkabouters en teddyberen.
Geert Buelens woonde de afgelopen tien jaar in vijf steden en drie landen en is dus de aangewezen persoon om poëzie te schrijven over ontheemding. Zijn eerste dichtbundel Het is werd bekroond met de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs en genomineerd voor de C. Buddingh prijs.
Geert Buelens is een Vlaamse dichter, essayist en columnist. Hij was docent aan de Universiteit Antwerpen en is sedert 2005 hoogleraar Nederlandse letterkunde aan de Universiteit van Utrecht.
Geert Buelens is a Flemish poet, essayist and columnist. He was a lecturer at the University of Antwerp (Belgium) and since 2005 he is professor of Dutch literature at the University of Utrecht (Netherlands).
Soms kruisen de dingen elkaar, vind je foto’s die je aan thuis doen denken, hoor je onderweg die tongval, vaag dat dialect (onderschat het dialect niet, een even essentieel aspect van thuis als de straatnaam en het huisnummer), lees je een boek. Geen enkel thuis is zoals je eigen thuis. Herkenbaar, jawel, maar anders. Anders, soms zo anders dat je het niet altijd herkent. Of in ieder geval niet als iets waar jij je echt thuis zou kunnen voelen. Een beetje dat gevoel had ik bij het lezen van de derde dichtbundel van Geert Buelens. Die verscheen in 2014 en de titel is “Thuis”. Een juiste titel, daar niet van, maar hij zet je enigszins op het verkeerde been. Je verwacht onbewust herkenbaarheid, en die vermeende belofte wordt slechts gedeeltelijk ingelost.
Er staan een paar overweldigende gedichten (Lichaam & Geest, i.m. David Foster Wallace, Leonard (doopceel, Aan het raam van Van Dyke Parks) in deze bundel, maar de delen overstijgen nergens het geheel. Conceptpoëzie voor de meerwaardelezer.