What do you think?
Rate this book
วาสนาของปลาเค็ม #1
วาสนาของปลาเค็ม เล่ม 1
ในโลกนี้มีคนหลายแบบ
แบบที่ชอบใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ไปวันๆ อย่างที่สังคมเรียกว่าพวก ‘ปลาเค็ม’ ก็มีเยอะ
‘โจวเยี่ยน’ เป็นหนึ่งในนั้น
ปลาเค็มตัวนี้ไม่ปรารถนาอะไรมาก แค่กินอิ่มนอนหลับ เที่ยวเล่นเพลิดเพลิน
ได้หายใจอย่างสงบสุขบนโลกใบนี้ก็พอ
แต่ชีวิตไหนเลยจะง่ายดาย
วันหนึ่งเธอตื่นขึ้นมาพบว่าตนอยู่ในร่างของ ‘เลี่ยนถิงเยี่ยน’
ศิษย์สาวแห่งสำนักบำเพ็ญเพียร
เลี่ยนถิงเยี่ยนเป็นหนึ่งในร้อยสาวงามที่ถูกคัดเลือกให้ไปปรนนิบัติ
‘ท่านปรมาจารย์ซือหม่าเจียว’ ซึ่งกำลังจะออกจากการบำเพ็ญเพียรห้าร้อยปีอันยาวนาน
ความจริงงานดูแลคนแก่ก็ไม่น่าจะหวือหวาอะไร พอจะกล้ำกลืนฝืนทำได้
ทว่า... ปรมาจารย์ขี้รำคาญนั่นดันชอบฆ่าคนเป็นงานอดิเรกเสียนี่
เอาไงดี ชีวิตแบบนี้มันไม่ใช่วิถีของปลาเค็มแล้ว!
แบบที่ชอบใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ไปวันๆ อย่างที่สังคมเรียกว่าพวก ‘ปลาเค็ม’ ก็มีเยอะ
‘โจวเยี่ยน’ เป็นหนึ่งในนั้น
ปลาเค็มตัวนี้ไม่ปรารถนาอะไรมาก แค่กินอิ่มนอนหลับ เที่ยวเล่นเพลิดเพลิน
ได้หายใจอย่างสงบสุขบนโลกใบนี้ก็พอ
แต่ชีวิตไหนเลยจะง่ายดาย
วันหนึ่งเธอตื่นขึ้นมาพบว่าตนอยู่ในร่างของ ‘เลี่ยนถิงเยี่ยน’
ศิษย์สาวแห่งสำนักบำเพ็ญเพียร
เลี่ยนถิงเยี่ยนเป็นหนึ่งในร้อยสาวงามที่ถูกคัดเลือกให้ไปปรนนิบัติ
‘ท่านปรมาจารย์ซือหม่าเจียว’ ซึ่งกำลังจะออกจากการบำเพ็ญเพียรห้าร้อยปีอันยาวนาน
ความจริงงานดูแลคนแก่ก็ไม่น่าจะหวือหวาอะไร พอจะกล้ำกลืนฝืนทำได้
ทว่า... ปรมาจารย์ขี้รำคาญนั่นดันชอบฆ่าคนเป็นงานอดิเรกเสียนี่
เอาไงดี ชีวิตแบบนี้มันไม่ใช่วิถีของปลาเค็มแล้ว!
340 pages, ebook
Published January 27, 2023
10 people are currently reading
83 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
February 27, 2024
เปิดฉากมาคือกุงงมาก สรุปใครเป็นตัวร้าย
นึกว่าพระเอกจะเป็นอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ
แก่ๆ เท่ๆ ไรงี้ แต่ป่าว สรุปเปิดมากคือนองเลือด
และเป็นอย่างนั้นไปทั้งเรื่อง ฆ่า ฆ่า ฆ่า
โอ้ยยยย มึงใจเย๊นนนนนน
ละอีนางเอกคือขี้เกียจจัด มึงไม่ห้ามไรเลยเหรอ
จะนอนอย่างเดียวเลยเหรอ!!! กรี๊ดดด
หยุดฆ่ากันได้แล้ว กุจะบ้า555555
.
นักเขียนเขียนฉากได้อลังการงานสร้างมาก
แต่ขอโทดที่จินตการผมไม่ค่อยดี
อ่านแล้วมึนๆ นึกไม่ออกเท่าไหร่
โดยรวมแล้วก็สนุก
นึกว่าพระเอกจะเป็นอาจารย์ผู้ทรงคุณวุฒิ
แก่ๆ เท่ๆ ไรงี้ แต่ป่าว สรุปเปิดมากคือนองเลือด
และเป็นอย่างนั้นไปทั้งเรื่อง ฆ่า ฆ่า ฆ่า
โอ้ยยยย มึงใจเย๊นนนนนน
ละอีนางเอกคือขี้เกียจจัด มึงไม่ห้ามไรเลยเหรอ
จะนอนอย่างเดียวเลยเหรอ!!! กรี๊ดดด
หยุดฆ่ากันได้แล้ว กุจะบ้า555555
.
นักเขียนเขียนฉากได้อลังการงานสร้างมาก
แต่ขอโทดที่จินตการผมไม่ค่อยดี
อ่านแล้วมึนๆ นึกไม่ออกเท่าไหร่
โดยรวมแล้วก็สนุก
February 18, 2023
(4/5) สนุกนะ การดำเนินเรื่องมีความเรื่อยๆแต่น่าสนใจ พอได้อ่านก็รู้สึกว่าอยากอ่านต่ออีก เนื้อเรื่องของพระเอกน่าติดตาม ยิ่งใหญ่เกรียงไกรสมกับเป็นปรมาจารย์ แล้วก็ชอบ lifestyle นางเอกด้วย รู้สึกว่านี่เป็นชีวิตในฝันของเราเหมือนกัน การได้พักร้อน กินอิ่มและนอนหลับแบบที่ไม่ต้องมีเรื่องให้กังวลใจมากมายแบบนี้แหละคือความสุขที่แท้จริง ฮือ อยากเป็นปลาเค็มที่มีวาสนาบ้าง 555555
May 8, 2023
นิยายขายขำ อ่านไปอมยิ้มไปทั้งเรื่อง
***Spoiler***
นางเอกมิติใหม่สายชิล ชื่นชอบการนอน หลงไหลการกิน ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ ได้ครับพี่ ดีครับนาย สบายครับผม เหมาะสมครับท่าน ไม่หือไม่อือ ไม่สร้างศัตรู ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนก็กินได้นอนหลับเพราะถือคติที่ว่า 'ไม่มีเรื่องอะไรที่ไม่อาจเผชิญหน้าได้ หรือหากว่ามี หลับไปสักตื่นแล้วค่อยว่ากัน' เป็นนางเอกที่ทัศนคติการใช้ชีวิตน่าอิจฉามาก
'ในโลกนี้มีคนที่ชอบการต่อสู้ดิ้นรนมากมายและมีคนที่ชอบการใช้ชีวิตพื้นๆผ่อนคลายมากกว่าเช่นกัน ซึ่งเธอก็คือคนจำพวกนั้น'
ส่วนพระเอก ความจริงชีวิตน่าสงสารมาก เพราะชาติกำเนิดอันสูงส่ง เป็นสายเลือดบริสุทธิ์คนสุดท้ายแห่งตระกูลเก่าแก่ที่ค้ำจุนสำนักเซียนที่ใหญ่ที่สุดในแดนบำเพ็ญ แถมยังมีของดีที่เป็นที่ต้องการอยู่กับตัว เลยโดนคนโลภจ้องกินเลือดกินเนื้อรุมกินโต๊ะอยู่ตั้งแต่เกิด แต่เพราะพี่แกมีนิสัยที่...เอ่อ...เหมือนเด็ก 14 วัยรุ่นอีโม เลือดร้อน แต่พลังบำเพ็ญไม่มีใครเทียบ มีสกิลเทพล่วงรู้ความคิดคนอื่น แล้วก็ยังมี buff พูดความจริงที่คนไม่สามารถโกหกได้ แล้วก็ยังโหด เหี้ยม อำมหิต ขยี้หัวคนสมองแตกเลือดสาดแบบตาไม่กะพริบ พระเอกจึงอยู่เหนือสุดบนห่วงโซ่อาหารนี้
อ่านแล้วก็ยังงงว่า นี่หรือคือ 'ท่านปรมาจารย์สำนักเซียน' บุคลิกลักษณะใกล้เคียงกับ 'จอมมาร' มากกว่า แต่มันก็มีเหตุผลมีที่มาที่ไปที่ทำให้พระเอกเป็นแบบนี้นะ จนมาเจอพัฒนาการช่วงเล่มหลังๆ ถึงกับตบเข่าฉาดแล้วอุทานว่า เห็น-ไหม-ว่า-แล้ว-เชียว!
เนื้อเรื่องในช่วงแรกนี้เป็นเหมือนเกม survival สาวสวย 100 คนโดนเอามาปล่อยไว้ให้ท่านปรมาจารย์เด็ดหัวเล่น ลุ้นแทนน้องปลาเค็มว่าจะเอาตัวรอดยังไงเพราะนางชิลเหลือเกินไม่มีจิตดิ้นรนต่อสู้ใดๆเหมือนว่าพร้อมตายทุกวินาที แต่ก็เพราะความไม่มีใจทะเยอทะยานใดๆนี่แหละ คุณพี่จอมมาร เอ๊ย ท่านปรมาจารย์เลยรู้สึกผ่อนคลาย ไม่ร้อนรุ่ม กลายเป็นยานอนหลับ เป็นยาคลายเครียดให้พระเอกจนพี่แกติดหนึบ กลายเป็นผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียวจนต้องร้องเพลง 'หนึ่งในร้อยยยยย เธอคือดวงดาวที่คอยนำทางงงง' ให้เลย
'นางไม่มีจิตมุ่งร้ายอันหนักหน่วงและไม่มีความรู้สึกดีสักกี่มากน้อยต่อเขา คล้ายปฏิบัติต่อต้นไม้ใบหญ้าข้างทาง อารมณ์อันเบาบางเฉยชาเช่นนี้ทำให้ซือหม่าเจียวรู้สึกสงบยิ่งนัก'
ก็นั่นแหละ ถึงนางเอกอยากจะใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มขึ้นอืดไปวันๆ แต่มาตรฐานของนิยายทะลุมิติมันก็ต้องมี มิชชั่น ให้ทำอะ ไม่งั้นจะทะลุมาเพื่อ? และภารกิจของแม่นางปลาเค็มก็คือการเป็น 'วาสนา' ให้คุณพี่ปรมาจารย์นี่เอง ว่าแต่การที่แม่นางปลาเค็มต้องเข้าไปช่วยเหลือกอบกู้ดวงจิตให้ท่านปรมาจารย์ มันกลายไปเป็นการ บำเพ็ญคู่ แบบงงๆ สะท้านวงการเบดซีนไปได้ไงเนี่ย????
ปล. ชอบพัฒนาการทางความรู้สึกของพระเอกนางเอก เริ่มจากไม่เชื่อใจ ตามมาด้วยความแปลกใจ นำไปสู่ความสงสัยใคร่รู้ ค่อยๆเข้าใจตัวตนของอีกฝ่าย มองทะลุเปลือกนอกที่ ฝ่ายหนึ่งโหดเหี้ยม อีกฝ่ายเฉื่อยชา จนกลายเป็นความสุขสงบสบายใจของกันและกันในที่สุด slow burn ของแท้เลย
***Spoiler***
นางเอกมิติใหม่สายชิล ชื่นชอบการนอน หลงไหลการกิน ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ ได้ครับพี่ ดีครับนาย สบายครับผม เหมาะสมครับท่าน ไม่หือไม่อือ ไม่สร้างศัตรู ไม่ว่าจะอยู่ในสถานการณ์ไหนก็กินได้นอนหลับเพราะถือคติที่ว่า 'ไม่มีเรื่องอะไรที่ไม่อาจเผชิญหน้าได้ หรือหากว่ามี หลับไปสักตื่นแล้วค่อยว่ากัน' เป็นนางเอกที่ทัศนคติการใช้ชีวิตน่าอิจฉามาก
'ในโลกนี้มีคนที่ชอบการต่อสู้ดิ้นรนมากมายและมีคนที่ชอบการใช้ชีวิตพื้นๆผ่อนคลายมากกว่าเช่นกัน ซึ่งเธอก็คือคนจำพวกนั้น'
ส่วนพระเอก ความจริงชีวิตน่าสงสารมาก เพราะชาติกำเนิดอันสูงส่ง เป็นสายเลือดบริสุทธิ์คนสุดท้ายแห่งตระกูลเก่าแก่ที่ค้ำจุนสำนักเซียนที่ใหญ่ที่สุดในแดนบำเพ็ญ แถมยังมีของดีที่เป็นที่ต้องการอยู่กับตัว เลยโดนคนโลภจ้องกินเลือดกินเนื้อรุมกินโต๊ะอยู่ตั้งแต่เกิด แต่เพราะพี่แกมีนิสัยที่...เอ่อ...เหมือนเด็ก 14 วัยรุ่นอีโม เลือดร้อน แต่พลังบำเพ็ญไม่มีใครเทียบ มีสกิลเทพล่วงรู้ความคิดคนอื่น แล้วก็ยังมี buff พูดความจริงที่คนไม่สามารถโกหกได้ แล้วก็ยังโหด เหี้ยม อำมหิต ขยี้หัวคนสมองแตกเลือดสาดแบบตาไม่กะพริบ พระเอกจึงอยู่เหนือสุดบนห่วงโซ่อาหารนี้
อ่านแล้วก็ยังงงว่า นี่หรือคือ 'ท่านปรมาจารย์สำนักเซียน' บุคลิกลักษณะใกล้เคียงกับ 'จอมมาร' มากกว่า แต่มันก็มีเหตุผลมีที่มาที่ไปที่ทำให้พระเอกเป็นแบบนี้นะ จนมาเจอพัฒนาการช่วงเล่มหลังๆ ถึงกับตบเข่าฉาดแล้วอุทานว่า เห็น-ไหม-ว่า-แล้ว-เชียว!
เนื้อเรื่องในช่วงแรกนี้เป็นเหมือนเกม survival สาวสวย 100 คนโดนเอามาปล่อยไว้ให้ท่านปรมาจารย์เด็ดหัวเล่น ลุ้นแทนน้องปลาเค็มว่าจะเอาตัวรอดยังไงเพราะนางชิลเหลือเกินไม่มีจิตดิ้นรนต่อสู้ใดๆเหมือนว่าพร้อมตายทุกวินาที แต่ก็เพราะความไม่มีใจทะเยอทะยานใดๆนี่แหละ คุณพี่จอมมาร เอ๊ย ท่านปรมาจารย์เลยรู้สึกผ่อนคลาย ไม่ร้อนรุ่ม กลายเป็นยานอนหลับ เป็นยาคลายเครียดให้พระเอกจนพี่แกติดหนึบ กลายเป็นผู้รอดชีวิตเพียงหนึ่งเดียวจนต้องร้องเพลง 'หนึ่งในร้อยยยยย เธอคือดวงดาวที่คอยนำทางงงง' ให้เลย
'นางไม่มีจิตมุ่งร้ายอันหนักหน่วงและไม่มีความรู้สึกดีสักกี่มากน้อยต่อเขา คล้ายปฏิบัติต่อต้นไม้ใบหญ้าข้างทาง อารมณ์อันเบาบางเฉยชาเช่นนี้ทำให้ซือหม่าเจียวรู้สึกสงบยิ่งนัก'
ก็นั่นแหละ ถึงนางเอกอยากจะใช้ชีวิตเป็นปลาเค็มขึ้นอืดไปวันๆ แต่มาตรฐานของนิยายทะลุมิติมันก็ต้องมี มิชชั่น ให้ทำอะ ไม่งั้นจะทะลุมาเพื่อ? และภารกิจของแม่นางปลาเค็มก็คือการเป็น 'วาสนา' ให้คุณพี่ปรมาจารย์นี่เอง ว่าแต่การที่แม่นางปลาเค็มต้องเข้าไปช่วยเหลือกอบกู้ดวงจิตให้ท่านปรมาจารย์ มันกลายไปเป็นการ บำเพ็ญคู่ แบบงงๆ สะท้านวงการเบดซีนไปได้ไงเนี่ย????
ปล. ชอบพัฒนาการทางความรู้สึกของพระเอกนางเอก เริ่มจากไม่เชื่อใจ ตามมาด้วยความแปลกใจ นำไปสู่ความสงสัยใคร่รู้ ค่อยๆเข้าใจตัวตนของอีกฝ่าย มองทะลุเปลือกนอกที่ ฝ่ายหนึ่งโหดเหี้ยม อีกฝ่ายเฉื่อยชา จนกลายเป็นความสุขสงบสบายใจของกันและกันในที่สุด slow burn ของแท้เลย
February 23, 2023
ซื้อมาอ่านด้วยความสงสัย ปลาเค็มคืออะไร
สนุกดี นางเอกเป็นพนักงานออฟฟิศในยุคปัจจุบัน ตายไปแล้วฟื้นมาในร่างของศิษย์สำนักบำเพ็ญเซียน
ส่วนพระเอกเป็นปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งและเกรี้ยวกราด เอะอะฆ่า เอะอะเผา
มันขำตรงความขี้เกียจของนางเอก ผู้ถือคติ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอกินอิ่ม นอนหลับไว้ก่อน แม้ต้องเผชิญกับพระเอกผู้อารมณ์ร้ายมากกว่าดีเธอก็ยังเย็นอยู่ได้
สนุกดี นางเอกเป็นพนักงานออฟฟิศในยุคปัจจุบัน ตายไปแล้วฟื้นมาในร่างของศิษย์สำนักบำเพ็ญเซียน
ส่วนพระเอกเป็นปรมาจารย์ผู้แข็งแกร่งและเกรี้ยวกราด เอะอะฆ่า เอะอะเผา
มันขำตรงความขี้เกียจของนางเอก ผู้ถือคติ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ขอกินอิ่ม นอนหลับไว้ก่อน แม้ต้องเผชิญกับพระเอกผู้อารมณ์ร้ายมากกว่าดีเธอก็ยังเย็นอยู่ได้
March 6, 2023
รีวิวรวมทั้งชุด
เอ่อ.. เหมือนจำอะไรไม่ได้เลย นอกจากเป็นอีกเรื่องที่ "นางเอกโคตรแมรี่ซู" พระเอกอาจร้ายกาจมากมายแต่ก็ถวายความรักภักดีให้เธอคนเดียว มีอะไรมาป๋ายันไว้ให้หมด นางเอกนั่งๆ นอนๆ พอ
ดราม่าในเรื่อง? เหมือนจะมีนะ แต่ไงก็เน้นแฮปปี้อะ จำความรู้สึกดราม่าไม่ได้เลยสักกระผีกเดียว
เหมาะไว้อ่านเวลาอยากแฮปปี้ชีวิตนี้โคตรแมรี่ซู
(เหมือนหลังๆ ฉันจะอ่านแต่แนวนี้แฮะ)
เอ่อ.. เหมือนจำอะไรไม่ได้เลย นอกจากเป็นอีกเรื่องที่ "นางเอกโคตรแมรี่ซู" พระเอกอาจร้ายกาจมากมายแต่ก็ถวายความรักภักดีให้เธอคนเดียว มีอะไรมาป๋ายันไว้ให้หมด นางเอกนั่งๆ นอนๆ พอ
ดราม่าในเรื่อง? เหมือนจะมีนะ แต่ไงก็เน้นแฮปปี้อะ จำความรู้สึกดราม่าไม่ได้เลยสักกระผีกเดียว
เหมาะไว้อ่านเวลาอยากแฮปปี้ชีวิตนี้โคตรแมรี่ซู
(เหมือนหลังๆ ฉันจะอ่านแต่แนวนี้แฮะ)
February 28, 2023
มาเร่งเครื่องให้อ่านไม่ลงตอนบทใกล้จบ งงๆ กับนางเอกและพ้อท์ของเรืองตั้งนานว่าจริงๆ แล้วปมมันคืออะไร หวังว่าต่อไปจะสนุกขึ้น
November 7, 2023
โดยรวมเป็นนิยายสบายๆ อ่านได้เรื่อยๆ ไม่ต้องคิดมาก มีเวลาว่างๆ อยากได้นิยายเบาๆ ก็เลือกมาอ่านฆ่าเวลาได้
นางเอกซึ่งเป็นพนักงานบริษัทยุคปัจจุบัน ทะลุมิติมาในโลกบำเพ็ญตบะ กะจะใช้ชีวิตเรื่อยเฉื่อยแบบปลาเค็มตามแห้ง ไร้ความทะเยอทะยาน เหมือนได้ลาพักร้อนมาพักผ่อนที่โลกใบใหม่ จัดพลัดจับผลูได้ใกล้ชิดพระเอกผู้แสนเก่งกาจ ตบะแก่กล้า พรสวรรค์และความสามารถครบถ้วน แต่ดันมีจิตใจที่บิดเบี้ยวจากความโกรธแค้น ตั้งใจจะฆ่าทุกคนให้หมด นางเอกของเราเลยกลายเป็นคนที่ทำให้พระเอกสงบลง ช่วยเปลี่ยนชะตากรรมอันเลวร้ายของพระเอก
เล่มแรกยังเหมือนเกริ่นแนะนำตัวละคร บอกเล่าที่มาที่ไป เปิดเผยความลับเล็กๆ น้อยๆ มีส��านการณ์สร้างความผูกพันของพระเอกนางเอกบ้าง ไม่มีวิกฤติอะไรรุนแรงนัก (ถ้าไม่นับว่าพระเอกโดนตามฆ่าเกือบทุกตอน)
เนื้อหาดูมีความสามารถจะเป็นนิยายฮิตติดตลาดได้ เพราะนางเอกน่ารัก พระเอกร้ายกับทั้งโลกแต่ดีกับเธอคนเดียว มีลูกสมุนซื่อบื้อ มีฉากตลกแทรกเป็นระยะ
ติดที่สำนวนการแปลของสำนักพิมพ์นี้ ในขณะที่แจ่มใสหรืออรุณแปลนิยายออกมาแบบทื่อๆ ถอดความมาจากประโยคภาษาอังกฤษเป๊ะๆ จนขาดอรรถรส สำนวนแปลของห้องสมุดเล่มนี้เป็นด้านตรงข้าม แปลโดยใช้สำนวนภาษาล้นเกินไป แถมดันใช้ผิดบริบท ผิดความหมาย หลายประโยค จนบางครั้งอ่านไม่เข้าใจสิ่งที่ต้องการจะสื่อ
ที่จำได้เช่น เสื้อผ้า "แปดเปื้อน" เลือด มันควรจะใช้คำว่า "เปรอะเปื้อน" เลือด มากกว่า
แปดเปื้อน ดูเป็นความสกปรกทางนามธรรม เช่น ชื่อเสียงแปดเปื้อน มากกว่าความสกปรกแบบรูปธรรม
หรือ เขา "คุดคู้" อยู่ที่พื้น ถ้ามีคำกริยานำมาก่อน เช่น นั่งคุดคู้ หรือ นอนคุดคู้ น่าจะอ่านแล้วลื่นไหลกว่า เห็นภาพชัดเจนกว่า เป็นต้น
ยังมีอีกหลายคำที่อ่านแล้วต้องขมวดคิ้ว ตะหงิดในใจควรใช้คำอื่นจะเหมาะสมกว่า
เข้าใจว่าพยายามจะแปลให้ดูรุ่มรวยภาษา สำบัดสำนวนกินใจ แต่พอใช้ผิดที่ผิดเวลา มันกลายเป็นประดักประเดิด ไม่เข้ากัน และทำลายความหมายของประโยคนั้นๆ ไปเสีย
(นิยายแปลจีนสมัยนี้มีปัญหาการแปลแทบจะทุกสำนักพิมพ์ เดาว่าส่วนใหญ่ใช้แปลมาจากภาษาอังกฤษ ไม่ได้แปลจากภาษาจีนโดยตรง นักแปลเก่งๆ ก็คงหายาก ไม่งั้นก็ค่าตัวแพงเกินไป ไม่คุ้มจะเอามาแปลนิยายที่ไม่รู้จะขายได้แค่ไหน ส่วนตัวเลยมักจะข้ามไปอ่านเวอร์ชันแปลอังกฤษจากเว็บต่างๆ มากกว่า เดี๋ยวนี้มีให้เลือกอ่านเยอะมาก และต่อให้เป็นเวอร์ชันแปลเถื่อนโดย google translate บางครั้งก็ยังแปลออกมาดีกว่าฉบับลิขสิทธิ์ในบ้านเราซะอีก ... เอวัง)
นางเอกซึ่งเป็นพนักงานบริษัทยุคปัจจุบัน ทะลุมิติมาในโลกบำเพ็ญตบะ กะจะใช้ชีวิตเรื่อยเฉื่อยแบบปลาเค็มตามแห้ง ไร้ความทะเยอทะยาน เหมือนได้ลาพักร้อนมาพักผ่อนที่โลกใบใหม่ จัดพลัดจับผลูได้ใกล้ชิดพระเอกผู้แสนเก่งกาจ ตบะแก่กล้า พรสวรรค์และความสามารถครบถ้วน แต่ดันมีจิตใจที่บิดเบี้ยวจากความโกรธแค้น ตั้งใจจะฆ่าทุกคนให้หมด นางเอกของเราเลยกลายเป็นคนที่ทำให้พระเอกสงบลง ช่วยเปลี่ยนชะตากรรมอันเลวร้ายของพระเอก
เล่มแรกยังเหมือนเกริ่นแนะนำตัวละคร บอกเล่าที่มาที่ไป เปิดเผยความลับเล็กๆ น้อยๆ มีส��านการณ์สร้างความผูกพันของพระเอกนางเอกบ้าง ไม่มีวิกฤติอะไรรุนแรงนัก (ถ้าไม่นับว่าพระเอกโดนตามฆ่าเกือบทุกตอน)
เนื้อหาดูมีความสามารถจะเป็นนิยายฮิตติดตลาดได้ เพราะนางเอกน่ารัก พระเอกร้ายกับทั้งโลกแต่ดีกับเธอคนเดียว มีลูกสมุนซื่อบื้อ มีฉากตลกแทรกเป็นระยะ
ติดที่สำนวนการแปลของสำนักพิมพ์นี้ ในขณะที่แจ่มใสหรืออรุณแปลนิยายออกมาแบบทื่อๆ ถอดความมาจากประโยคภาษาอังกฤษเป๊ะๆ จนขาดอรรถรส สำนวนแปลของห้องสมุดเล่มนี้เป็นด้านตรงข้าม แปลโดยใช้สำนวนภาษาล้นเกินไป แถมดันใช้ผิดบริบท ผิดความหมาย หลายประโยค จนบางครั้งอ่านไม่เข้าใจสิ่งที่ต้องการจะสื่อ
ที่จำได้เช่น เสื้อผ้า "แปดเปื้อน" เลือด มันควรจะใช้คำว่า "เปรอะเปื้อน" เลือด มากกว่า
แปดเปื้อน ดูเป็นความสกปรกทางนามธรรม เช่น ชื่อเสียงแปดเปื้อน มากกว่าความสกปรกแบบรูปธรรม
หรือ เขา "คุดคู้" อยู่ที่พื้น ถ้ามีคำกริยานำมาก่อน เช่น นั่งคุดคู้ หรือ นอนคุดคู้ น่าจะอ่านแล้วลื่นไหลกว่า เห็นภาพชัดเจนกว่า เป็นต้น
ยังมีอีกหลายคำที่อ่านแล้วต้องขมวดคิ้ว ตะหงิดในใจควรใช้คำอื่นจะเหมาะสมกว่า
เข้าใจว่าพยายามจะแปลให้ดูรุ่มรวยภาษา สำบัดสำนวนกินใจ แต่พอใช้ผิดที่ผิดเวลา มันกลายเป็นประดักประเดิด ไม่เข้ากัน และทำลายความหมายของประโยคนั้นๆ ไปเสีย
(นิยายแปลจีนสมัยนี้มีปัญหาการแปลแทบจะทุกสำนักพิมพ์ เดาว่าส่วนใหญ่ใช้แปลมาจากภาษาอังกฤษ ไม่ได้แปลจากภาษาจีนโดยตรง นักแปลเก่งๆ ก็คงหายาก ไม่งั้นก็ค่าตัวแพงเกินไป ไม่คุ้มจะเอามาแปลนิยายที่ไม่รู้จะขายได้แค่ไหน ส่วนตัวเลยมักจะข้ามไปอ่านเวอร์ชันแปลอังกฤษจากเว็บต่างๆ มากกว่า เดี๋ยวนี้มีให้เลือกอ่านเยอะมาก และต่อให้เป็นเวอร์ชันแปลเถื่อนโดย google translate บางครั้งก็ยังแปลออกมาดีกว่าฉบับลิขสิทธิ์ในบ้านเราซะอีก ... เอวัง)
August 8, 2023
นี่คือนิยายขายขำที่ไม่ต้องคิดมาก เอาฮาอย่างเดียว
เปิดเรื่องมาคือนางเอกที่เป็นคนในยุคปัจจุบันต้องเข้าไปอยู่ในร่างของศิษย์หญิงคนหนึ่งของสำนักเซียน แต่เรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเพราะศิษย์หญิงที่เธออาศัยร่างดันเป็นคนของพรรคมารปลอมตัวเข้ามา
พระเอกของเรื่องคือปรมาจารย์โรคจิต หรือจะใช้คำว่าฆาตรกรโรคจิตก็คงไม่เกินตัวไปสักเท่าไหร่
เขาเก่งเวอร์ เก่งมาก แถมยังเป็นพวกเลือดชิดอีกต่างหาก ก็เลยอารมณ์แปรปรวนสุดๆ คิดแต่ว่าถ้าหลุดออกจากการกักขังไปได้เมือไหร่จะฆ่าเสียให้หมดทุกคน
พระเอกมีไอเท็มสุดเจ๋งนั้นคือ BUFF อ่านใจคน และทำให้คนพูดความในใจออกมาโดยโกหกไม่ได้
ปรากฏว่าอย่างไรล่ะคะ เกินความคาดหมาย เจ้าคนจากพรรคมารคนนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่มีความคิดอยากสังหารเขา คิดแต่จะกินกับนอนให้สบายใจ อารมณ์ฆาตกรโรคจิตเลยไปไม่เป็น เกิดมาไม่เคยเจอใครที่เป็นอย่างนี้มาก่อน สุดท้ายแพ้ทางให้เจ้าปลาเค็มขึ้นอืด จัดการเลี่ยมทองให้นางเอกจนกลายเป็น ราชาปลาเค็มเลี่ยมทองไปซะเลย
เปิดเรื่องมาคือนางเอกที่เป็นคนในยุคปัจจุบันต้องเข้าไปอยู่ในร่างของศิษย์หญิงคนหนึ่งของสำนักเซียน แต่เรื่องมันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นเพราะศิษย์หญิงที่เธออาศัยร่างดันเป็นคนของพรรคมารปลอมตัวเข้ามา
พระเอกของเรื่องคือปรมาจารย์โรคจิต หรือจะใช้คำว่าฆาตรกรโรคจิตก็คงไม่เกินตัวไปสักเท่าไหร่
เขาเก่งเวอร์ เก่งมาก แถมยังเป็นพวกเลือดชิดอีกต่างหาก ก็เลยอารมณ์แปรปรวนสุดๆ คิดแต่ว่าถ้าหลุดออกจากการกักขังไปได้เมือไหร่จะฆ่าเสียให้หมดทุกคน
พระเอกมีไอเท็มสุดเจ๋งนั้นคือ BUFF อ่านใจคน และทำให้คนพูดความในใจออกมาโดยโกหกไม่ได้
ปรากฏว่าอย่างไรล่ะคะ เกินความคาดหมาย เจ้าคนจากพรรคมารคนนี้ ไม่เพียงแต่จะไม่มีความคิดอยากสังหารเขา คิดแต่จะกินกับนอนให้สบายใจ อารมณ์ฆาตกรโรคจิตเลยไปไม่เป็น เกิดมาไม่เคยเจอใครที่เป็นอย่างนี้มาก่อน สุดท้ายแพ้ทางให้เจ้าปลาเค็มขึ้นอืด จัดการเลี่ยมทองให้นางเอกจนกลายเป็น ราชาปลาเค็มเลี่ยมทองไปซะเลย
January 18, 2024
รีวิวรวม
.
.
พระเอกเทพพาให้นางเอกเทพไปด้วย ถ้าบอกว่านางเอกรอดตายจนไปถึงได้รับความรักจากพระเอกเพราะนิสัยปลาเค็มเอื่อยเชื่อยเรื่อยเปื่อยก็ไม่เกินจริง พระเอกเป็นทายาทตระกูลซือหม่าที่ยิ่งใหญ่คนสุดท้ายและเป็นคนที่น่าสงสารคนนึง ปมหนักหนามากแต่เป็นเพราะในเรื่องจะเน้นมองผ่านฝั่งนางเอก ไม่ค่อยบรรยายความคิดพระเอกเท่าไหร่ ทำให้เราเห็นแต่การกระทำของพระเอกผ่านสายตานางเอก และมารู้แผนของพี่แกกับปมของแกทีหลัง ด้วยการบรรยายแบบนี้ปมที่ว่าหนักมันก็เลยดูไม่ค่อยหนัก
.
.
ที่สะดุดคือตอนนางเอกเสียความทรงจำ จะเรียกว่ากร่อยที่สุดในเรื่องก็ได้ แต่หลังจากที่พระเอกตายและไปเกิดเป็นฮ่องเต้ทรราชก็กลับมาบันเทิง อ่านได้เรื่อย ๆ ไม่ถึงกับวางไม่ลงแต่ก็ไม่ถึงกับต้องเข็น จบสุขนิยม
.
.
พระเอกเทพพาให้นางเอกเทพไปด้วย ถ้าบอกว่านางเอกรอดตายจนไปถึงได้รับความรักจากพระเอกเพราะนิสัยปลาเค็มเอื่อยเชื่อยเรื่อยเปื่อยก็ไม่เกินจริง พระเอกเป็นทายาทตระกูลซือหม่าที่ยิ่งใหญ่คนสุดท้ายและเป็นคนที่น่าสงสารคนนึง ปมหนักหนามากแต่เป็นเพราะในเรื่องจะเน้นมองผ่านฝั่งนางเอก ไม่ค่อยบรรยายความคิดพระเอกเท่าไหร่ ทำให้เราเห็นแต่การกระทำของพระเอกผ่านสายตานางเอก และมารู้แผนของพี่แกกับปมของแกทีหลัง ด้วยการบรรยายแบบนี้ปมที่ว่าหนักมันก็เลยดูไม่ค่อยหนัก
.
.
ที่สะดุดคือตอนนางเอกเสียความทรงจำ จะเรียกว่ากร่อยที่สุดในเรื่องก็ได้ แต่หลังจากที่พระเอกตายและไปเกิดเป็นฮ่องเต้ทรราชก็กลับมาบันเทิง อ่านได้เรื่อย ๆ ไม่ถึงกับวางไม่ลงแต่ก็ไม่ถึงกับต้องเข็น จบสุขนิยม
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 16, 2024
ให้ 4
เป็นแนวนางเอกทะลุมิติไปในโลกบำเพ็ญเพียร พระเอกเป็นปรจารย์สุดเก่งกาจ
ความจริงพล็อตไม่ได้แปลกใหม่อะไร
แต่เพราะบรรยายผ่านมุมมองของนางเอก ที่เปรียบเทียบสิ่งต่างๆ กับของยุคปัจจุบัน ทำให้สร้างอรรถรสไปได้อีกแบบ
ในเล่มนี้ เนื้อหาไม่ได้มีอะไรซับซ้อนนัก
นางเอกเป็นจอมขี้เกียจ รักสบาย มีพระเอกสุดเก่งขั้นเทพคอยตามใจ
(ส่วนตัว) สิ่งที่ไม่ค่อยเข้าใจ อ่านแล้วสับสนหน่อยๆ ของเราคือ
- ลำดับขั้นการบำเพ็ญ อะไรสูงกว่าต่ำกว่าไม่รู้ อ่านแล้วจำสับสนมาก
- ช่วงท้ายเล่มที่พูดถึงการบำเพ็ญคู่ การแลกจิต คำบรรยายมันค่อนข้าง Abstract ซะจนเรามึน
แต่ทั้งหมดทั้งมวลไม่ส่งผลต่อความสนุกของเนื้อเรื่องนะ
แค่อ่านฉากพระเอกอาละวาดก็มันสะใจพอแล้ว xD
เป็นแนวนางเอกทะลุมิติไปในโลกบำเพ็ญเพียร พระเอกเป็นปรจารย์สุดเก่งกาจ
ความจริงพล็อตไม่ได้แปลกใหม่อะไร
แต่เพราะบรรยายผ่านมุมมองของนางเอก ที่เปรียบเทียบสิ่งต่างๆ กับของยุคปัจจุบัน ทำให้สร้างอรรถรสไปได้อีกแบบ
ในเล่มนี้ เนื้อหาไม่ได้มีอะไรซับซ้อนนัก
นางเอกเป็นจอมขี้เกียจ รักสบาย มีพระเอกสุดเก่งขั้นเทพคอยตามใจ
(ส่วนตัว) สิ่งที่ไม่ค่อยเข้าใจ อ่านแล้วสับสนหน่อยๆ ของเราคือ
- ลำดับขั้นการบำเพ็ญ อะไรสูงกว่าต่ำกว่าไม่รู้ อ่านแล้วจำสับสนมาก
- ช่วงท้ายเล่มที่พูดถึงการบำเพ็ญคู่ การแลกจิต คำบรรยายมันค่อนข้าง Abstract ซะจนเรามึน
แต่ทั้งหมดทั้งมวลไม่ส่งผลต่อความสนุกของเนื้อเรื่องนะ
แค่อ่านฉากพระเอกอาละวาดก็มันสะใจพอแล้ว xD
January 10, 2024
อ่านง่าย นักเขียนบรรยายโลกให้เข้าใจง่าย แต่ความสมูธที่เชื่อมบทต่อบทมันค่อนข้างติดขัดนะคะ อ่านแป็ป ๆ ก็ข้ามไปทำอันนั้นละ ฟีลแบบรีบตัดบทบางช่วงไปหน่อย อ่านโดยรวมก็สนุกดีค่ะ แต่ส่วนตัวเราไม่ชอบวิธีบรรยายนิยายจีนที่มันติดความปัจจุบันในเซตติ้งโลกเซียนโบราณเท่าไหร่ แบบตอนนางเอกพูดว่าพระเอกมีพลัง buff เราแบบ เอ๊ะ ไม่คุ้นเลย นี่เซตติ้งโลกเซียนโบราณ อ่านจนจบก็ยังไม่คุ้น แต่ถ้าใครไม่ติดตรงนี้ก็ลองไปหาอ่านกันได้ค่ะ นางเอกน่ารัก
August 12, 2024
พระเอกคือปรมาจารย์ที่เก่งที่สุดในโลกเซียน เอะอะก็ฆ่าคนเป็นผักปลา ถามว่านางเอกเรื่องนี้จะสนใจมาเปลี่ยนแปลงพระเอกเพื่อโลกมั้ย ตอบเลยว่าไม่55555 นางเอกอยากเป็นปลาเค็ม คือชีวิตมีแต่เรื่องกินและนอน พระเอกรู้และเข้าใจในตัวนางเอกมาก สนับสนุนให้นางเอกใช้ชีวิตให้สนุกในแต่ละวันได้เต็มที่เลย สมชื่อเรื่องจริงๆ
September 5, 2023
สาวน้อยยุคปัจจุบัน ทะลุมิติมาอยู่แดนบำเพ็ญ ถูกมอบหมายให้มาปรนนิบัติท่านปรมาจารย์อารมณ์ร้าย ตอนแรกนึกว่าจะเป็นศึกวังหลัง ที่ไหนได้เป็นฮังเกอร์เกมเฉย
ชอบบุคลิกนางเอก เรื่อยเฉื่อยดี รู้สึกเหมือนเห็นตัวเอง ถ้าเราได้ทะลุมิติก็จะแบบนี้แหละ ขอแค่กินอิ่มนอนหลับก็มีความสุขแล้ว ไม่เห็นอยากกู้โลกเลย
เล่าเรื่องดี แปลใช้ได้ ไม่งง ชอบพระเอกที่ร้ายกับทั้งคนทั้งโลกแต่รักนางเอกคนเดียวนี่แหละ น้ำเน่าดี ไม่มี nc
ชอบบุคลิกนางเอก เรื่อยเฉื่อยดี รู้สึกเหมือนเห็นตัวเอง ถ้าเราได้ทะลุมิติก็จะแบบนี้แหละ ขอแค่กินอิ่มนอนหลับก็มีความสุขแล้ว ไม่เห็นอยากกู้โลกเลย
เล่าเรื่องดี แปลใช้ได้ ไม่งง ชอบพระเอกที่ร้ายกับทั้งคนทั้งโลกแต่รักนางเอกคนเดียวนี่แหละ น้ำเน่าดี ไม่มี nc
March 9, 2023
อ่านเรื่อยๆสบายๆ นางเอกพระเอกน่ารัก แนวเทพเซียน ย่อยง่าย อ่านอย่าคิดอะไรมาก มีหักมุมเล็กๆน้อยๆ
October 22, 2024
เล่มแรกสนุกมาก ลุ้นดี เล่ม2-3เหมือนพยายามให้สนุกอ่านๆหยุดๆ แต่ชอบใครชอบมันไงบางทีนักอ่านท่านอื่นอาจให้ดาวมากกว่านี้
May 13, 2023
รีวิวรวม 3 เล่มแบบไม่สปอยล์ค่ะ
นางเอกเป็นอินทีเรียสาวยุคปัจจุบัน ทำโอทีจนน็อค รู้ตัวอีกทีไปโผล่อยู่ในร่างของเซียนสาวพลังบำเพ็ญต่ำแห่งสำนักเซียนขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ยังไม่ทันจะได้รู้รายละเอียดอะไรเกี่ยวกับตัวเองดีก็กลายเป็นถูกคัดเลือกเป็นหนึ่งในร้อยสาวงามที่ต้องไปปรนนิบัติรับใช้ท่านปรมาจารย์ผู้มีลำดับอาวุโสสูงสุดในสำนักที่กำลังจะสิ้นสุดการกักตัว แต่ด้วยปณิธานแน่วแน่ในฐานะสาวปลาเค็ม เธอจึงได้แต่ปลงว่าอะไรจะเกิดก็เกิด คิดซะว่าได้วันลาพักร้อนมา หาวิธีหลบหลีกความวุ่นวาย ใฝ่หาความสงบ ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ กินและนอนให้มีความสุขเป็นพอ แต่ใครจะนึกว่าท่านปรมาจารย์ดันเป็นหนุ่มเจ้าอารมณ์ เลือดร้อน แถมยังฆ่าคนเป็นงานอดิเรก เผลอแป๊บเดียว สาวหนึ่งร้อยคนก็ถูกเขาฆ่าไปเกินครึ่งแล้ว แล้วคนที่ใช้วิถีปลาเค็มแบบนางจะเอาตัวรอดได้หรือเปล่า
เรื่องนี้นางเอกขำดี นางมองทุกอย่างไปเปรียบเทียบกับยุคปัจจุบันเพื่อให้เข้าใจง่าย ๆ อย่างท่านปรมาจารย์ก็เทียบให้เป็นบอส สาวงามคนอื่นก็เป็นเพื่อนร่วมงาน บอสตีกับเจ้าสำนักคนอื่นก็มองเป็นการเลื่อยขาเก้าอี้กัน อะไรทำนองนี้ แถมยังปณิธานที่พยายามจะหาวิธีใช้ชีวิตกินอยู่หลับนอนแบบวิถึคนเฉื่อยและเน้นความสบาย ก็เป็นคาแร็คเตอร์ที่แหวกแนวดี แต่ความขำในที่นี้ไม่ใช่อารมณ์ขันแบบฮาก๊ากนะคะ เป็นแบบขำ ๆ อมยิ้มเอ็นดูมากกว่า ส่วนพระเอกก็เป็นหนุ่มเลือดร้อนผู้เก็บกด แต่บทจะคลั่งรักแล้วก็คือคลั่งรักไม่ไหว เพื่อเธอแล้วฉันปรนเปรอให้ทุกอย่าง ความคลั่งรักวิ่งอยู่ในสายเลือดกันเลยทีเดียว แต่บทอีโรติกไม่มีนะคะ แถมตอนเขาบำเพ็ญคู่กันนี่คือบรรยายว่าเข้าไปในดวงจิตของอีกฝ่าย แล้วก็พลันเกิดอารมณ์วาบหวาม จินตนาการยากมากค่ะคุณคะ
อ่านเพลินดีอยู่นะคะ นางเอกวาสนาดีจนน่าหมั่นไส้ไปหน่อย แต่เนื้อเรื่องก็ไปได้เรื่อย ๆ ดราม่าเบาบาง (ซึ่งจริง ๆ แอบเสียดายว่ามันมีจุดที่ขยี้ได้นะ แต่นักเขียนเขาเลือกจะไปทางเบา ๆ)
นางเอกเป็นอินทีเรียสาวยุคปัจจุบัน ทำโอทีจนน็อค รู้ตัวอีกทีไปโผล่อยู่ในร่างของเซียนสาวพลังบำเพ็ญต่ำแห่งสำนักเซียนขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง ยังไม่ทันจะได้รู้รายละเอียดอะไรเกี่ยวกับตัวเองดีก็กลายเป็นถูกคัดเลือกเป็นหนึ่งในร้อยสาวงามที่ต้องไปปรนนิบัติรับใช้ท่านปรมาจารย์ผู้มีลำดับอาวุโสสูงสุดในสำนักที่กำลังจะสิ้นสุดการกักตัว แต่ด้วยปณิธานแน่วแน่ในฐานะสาวปลาเค็ม เธอจึงได้แต่ปลงว่าอะไรจะเกิดก็เกิด คิดซะว่าได้วันลาพักร้อนมา หาวิธีหลบหลีกความวุ่นวาย ใฝ่หาความสงบ ใช้ชีวิตสโลว์ไลฟ์ กินและนอนให้มีความสุขเป็นพอ แต่ใครจะนึกว่าท่านปรมาจารย์ดันเป็นหนุ่มเจ้าอารมณ์ เลือดร้อน แถมยังฆ่าคนเป็นงานอดิเรก เผลอแป๊บเดียว สาวหนึ่งร้อยคนก็ถูกเขาฆ่าไปเกินครึ่งแล้ว แล้วคนที่ใช้วิถีปลาเค็มแบบนางจะเอาตัวรอดได้หรือเปล่า
เรื่องนี้นางเอกขำดี นางมองทุกอย่างไปเปรียบเทียบกับยุคปัจจุบันเพื่อให้เข้าใจง่าย ๆ อย่างท่านปรมาจารย์ก็เทียบให้เป็นบอส สาวงามคนอื่นก็เป็นเพื่อนร่วมงาน บอสตีกับเจ้าสำนักคนอื่นก็มองเป็นการเลื่อยขาเก้าอี้กัน อะไรทำนองนี้ แถมยังปณิธานที่พยายามจะหาวิธีใช้ชีวิตกินอยู่หลับนอนแบบวิถึคนเฉื่อยและเน้นความสบาย ก็เป็นคาแร็คเตอร์ที่แหวกแนวดี แต่ความขำในที่นี้ไม่ใช่อารมณ์ขันแบบฮาก๊ากนะคะ เป็นแบบขำ ๆ อมยิ้มเอ็นดูมากกว่า ส่วนพระเอกก็เป็นหนุ่มเลือดร้อนผู้เก็บกด แต่บทจะคลั่งรักแล้วก็คือคลั่งรักไม่ไหว เพื่อเธอแล้วฉันปรนเปรอให้ทุกอย่าง ความคลั่งรักวิ่งอยู่ในสายเลือดกันเลยทีเดียว แต่บทอีโรติกไม่มีนะคะ แถมตอนเขาบำเพ็ญคู่กันนี่คือบรรยายว่าเข้าไปในดวงจิตของอีกฝ่าย แล้วก็พลันเกิดอารมณ์วาบหวาม จินตนาการยากมากค่ะคุณคะ
อ่านเพลินดีอยู่นะคะ นางเอกวาสนาดีจนน่าหมั่นไส้ไปหน่อย แต่เนื้อเรื่องก็ไปได้เรื่อย ๆ ดราม่าเบาบาง (ซึ่งจริง ๆ แอบเสียดายว่ามันมีจุดที่ขยี้ได้นะ แต่นักเขียนเขาเลือกจะไปทางเบา ๆ)
Displaying 1 - 16 of 16 reviews